เหยีบตีน

หัวข้อกวนๆ แต่บล็อคนี้เทคนิคมาก ถ้าใครหวังอ่านบล็อคความรักโปรดข้ามไปก่อน…

ยังไม่ข้าม? งั้นลุยเลย

ลองคิดดูเล่นๆ ถ้าวันนี้เราไปจีบสาวสักคน กำลังเดินควงๆ อยู่แล้วไปรู้เอาทีหลังว่าเธอเป็นกิ๊กกับผู้บริหารกู… สักคน (เอาว่าชื่อนาย ซ. แล้วกัน) ในตอนนี้

งานเข้าทันทีครับพี่น้อง…

มีใครสักคนถ่ายรูปเราตอนกำลังควงสาวคนนั้นอยู่ เว็บแอพลิเคชั่นจะจับใบหน้าของเราละสาวคนนั้นไว้ พร้อมแยกแยะหน้าของเราและเธอคนนั้นออกมาในทันที

เราไม่มีวันรู้ว่าใครสักคนจะเขียนโปรแกรมดักไว้รึเปล่า อาจจะมีใครสักคนเขียนโปรแกรมแบบเดียวกับ Google Alert เอาไว้ให้เตือนทุกครั้งที่มีภาพของใครสักคนที่เราต้องการเข้ามาในระบบ

ภาพนั้นถูกอัพโหลดขึ้นระบบเบื้องหลังถูกเตือนขึ้นมาเพราะภาพสาวไปโผล่ในระบบ นายซ. สั่งค้นหาภาพทั้งหมดของเราทันที

แน่นอนว่าภาพของเราจะถูกดึงขึ้นมา ส่วนมากแล้วอยู่ในบัญชีเพื่อนๆ เราจำนวนมาก ทันทีที่การค้นหาภาพของเราเริ่มต้นขึ้น ความสัมพันธ์ของเรากับคนจำนวนมากถูกฟอร์มออกมาเป็นข้อมูลสรุปในทันที

เพื่อนคนหนึ่งในนั้น ใส่ข้อมูลอีเมลของเราประกอบภาพเอาไว้เพื่อความง่าย ข้อมูลที่หลุดเป็นอย่างที่สองคืออีเมลของเรา

ข่าวร้ายคือ อีเมลของเราก็ใช้ของบริษัทที่นาย ซ. ทำงานอยู่นี่ล่ะ!!!

อีเมลหลุดไป ข้อมูลจำนวนมากไม่ว่าจะเป็นสถานะทางการเงินที่ K-Bank เพิ่งอัพเดตให้เมื่อวันเสาร์ หรือจะเป็นนัดไปเที่ยวอาทิตย์หน้า ตลอดจนตารางเวลาชีวิตของเราก็หลุดไป

ยังมีอีกหน่อย Chat Log ที่เราไปคุยกับกิ๊กของนายซ. ไว้ เพียงการค้นหาชั่วเสี้ยววินาที นาย ซ. รู้ได้ทันทีว่าเราเริ่มคุยกับกิ๊กของเขาอย่างไรกัน

เมื่อตรวจ log ที่เข้าใช้เว็บเมลแล้ว นาย ซ. จะสามารถบอกได้ว่าเราเข้าใช้อินเทอร์เน็ตจากไอพีหมายเลขใดเวลาใดบ้าง

ข่าวดีคือ เว็บจำนวนมากในโลก มีโค้ดของบริษัท กู… นี่ฝังอยู่ ไม่ว่าจะอยู่ในรูปของโฆษณาหรือระบบวิเคราะห์ข้อมูลผู้เข้าชมเว็บต่างๆ ทั่วโลก

พฤติกรรมเราจะถูกวิเคราะห์จากเว็บที่เราเข้าชม เวลาที่ใช้ในแต่ละเว็บ ความสนใจอของเราจะถูกวิเคราะห์จากคำค้นหาทุกคำเท่าที่เราเคยค้น เรื่องทุกเรื่องที่เราสนใจไม่ว่าจะ share หรือ star ไว้จะบอกได้ว่าเราสนใจอะไรบ้าง

โอ้ว ไม่…

พอดีกว่า

 

Analytics#2

ไม่มีอะไรมาก จะบอกว่าประเทศไทยก็ใช้ได้เหมือนกันครับ

ส่วนในสหรัฐฯ นั้นดูกันเป็นรัฐได้เลย

 

Geek ตัวพ่อ

– เรียนวิศวฯ คอม “เอามัน”
– ปีหนึ่งปิดเทอมไปสัมมนาออกแบบไอซี
– ปีสองไปอบรมเองเลย ออกตังค์เอง
– ปีสามลงเรียนวิชาเลือกปีสี่ ไปฝึกงานออกแบบไอซีอีก
– ปีสี่ลงวิชาเลือกภาคคอมเป็นวิชาเลือกเสรี เพื่อนๆ มันไปลงบริหารกัน
– ทำงานภาษา C++ อยู่สองปี
– เบื่องาน ไปเรียน MCSE ไปสอบได้ MCP มาใบนึง แก้เซ็ง
– เรียนเสร็จกลับมาลงลินุกซ์ในโน้ตบุ๊ก ทั้งๆ ที่บริษัทเป็น Microsoft Partner!!! ใช้มันคนเดียวนั่นแหละ อาร์ตมากกก..
– ชวน Project Manager เปิดชมรม Python ในบริษัท (ในเวลางานเขียนโปรแกรมกันไม่พอเรอะ)
– อย่างที่รู้ ก่อนนอนเขียนข่าว IT ลง Blognone อีกสองข่าวก่อนนอน
– ทำงานใช้ RedHat, Windows, HP-UX
– กลับมาเรียนต่อ
– ซื้อ ThinkPad ใช้ เพิ่มความ Geek ได้ 12.8%
– ทำงานเป็น Network Admin. ดูแล Windows Server, Linux อีกครึ่งโหล, อุปกรณ์เน็ตเวิร์คอีกสารพัดยี่ห้อ
– ยกตัวอย่าง Cisco, Zyxel, Huawei, 3Com, Nortel, Linksys, Allied TeleSyn
– ยามว่าง นั่งทำโจทย์ Linux Server ใน VMWare

ไม่ต้องถามว่าใคร

 

Google Analytics

เพิ่งรู้ว่ามันทำอย่างนี้ได้ด้วย

อีกหน่อยคงเอาค่า GPS ใน Google Gears มาบอกได้ว่าคนอ่านเว็บจากที่นอนหรือโต๊ะทำงานมากกว่ากัน