- ข้ามกาลเวลา ข้ามวัฒนธรรม ไม่มีปีพ.ศ.
- ความเห็นแก่ตัวคืออะไร การทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาเป็นการเห็นแก่ตัวไหม การยอมทนกับความลับที่ต้องเก็บไว้อยู่กับตัวเองเป็นความเสียสละไหม
- ถ้ามองการยอมทนกับความลับเป็นความเสียสละ ในมุมนี้ “พี่มาก” ยิ่งใหญ่มาก อาจจะมากกว่านางนากเอง แว๊บเดียวที่รู้ก็ตัดสินใจได้ และเก็บทุกอย่างไว้กับตัวเอง
- ฉากสวนสนุก เหมือนยกมาเรื่องเพื่อนสนิท เลยรู้สึกขัดใจทั้งฉาก
- ผมอาจจะเส้นลึกไปหน่อย แต่มุกไม่ขำมีมาเรื่อยๆ แต่โดยรวมๆ ทั้งเรื่องลืนไหลดี
- คนแปลกแยก เป็นแพะง่ายมาก ทั้งในหนังและโลกความเป็นจริง
Author: lewcpe
ทุนนิยมนี่มันเหี้ยจริงๆ
ผมเดินไปตาม Marina Bay ในสิงคโปร์ จุดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งทุนนิยมมหาศาลแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
จุดที่ความโลภ วัตถุ และการพนันมาอยู่รวมกันในวงกลมเล็กๆ รอบแอ่งน้ำแห่งนี้
แสงไฟสาดไปตามเมือง เข้ากับเพลงจากวงออเครสตร้าที่ถูกจ้างมาบรรเลงอัดไว้ให้เข้ากับจังหวะของแสงไฟ
ไม่มีธรรมชาติ ไม่มีต้นไม้ ไม่มีความจริง
แม่น้ำที่ล้อมกรอบด้วยแนวตลิ่งคอนกรีต พื้นดินที่ถูกถมด้วยงานวิศวกรรรม และแสงไฟที่ได้จากการเผาไหม้เชื้อเพลิงมหาศาล
แต่นาทีหนึ่ง ผมรู้สึกว่ามันสงบและสวยงาม
เราจะเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าอะไร ความหลงไหลในทุนนิยม ความหลงไหลในวัตถุ หรือความสร้างสรรค์แห่งมนุษยชาติ
เราควรจะรังเกียจมัน เราควรจะด่าว่ามันว่ามันเป็นความเลวร้าย หรือเราควรจะหยุดความเกลียดที่สร้างมาแต่หนไหน แล้วมองความงามที่สร้างสรรค์โดยเพื่อนร่วมโลกของเราเองที่ทำงานอย่างหนัก แล้วมองความสร้างสรรค์นี้ด้วยความชื่นชม
เวลาผ่านไปห้านาที การแสดงจบลง
ผมสงสัยกับตัวเองว่าการนั่งเครื่องบิน ขึ้นรถไฟฟ้า มาดูแสงไฟ มันก็เป็นความงามไม่ต่างจากการลุยป่า เข้าดง เพื่อไปชมน้ำตกอย่างนั้นหรือ
ทุนนิยมนี่มันเหี้ยจริงๆ
Gotham ผิดอะไร
ในเรื่อง Batman ภาค Nolan เราได้พบกับการ “คืนความดี” ให้กับแบตแมนในท้ายที่สุด หลังจากต้องจมกับความผิดที่ตัวเองไม่ได้ก่ออยู่ถึงแปดปี
เมื่อดูเรื่องราวดำเนินไป เราอาจจะตั้งคำถามกับตัวเองว่าถ้าเป็นเรา จะทนแบบแบตแมนได้หรือไม่ เราเริ่มรู้สึกเกลียดเมืองนี้ที่ช่างใจดำกับคนที่สละทุกอย่าง จมอยู่ในความผิด คนเมืองนี้ไม่เพียงเลือกที่จะลืมความดีที่แบตแมนเคยทำ แต่กลับไล่ล่าอย่าไงลดละ
แต่ในมุมหนึ่งหากเรามองกลับไป สิ่งที่ฮีโร่ทำคือการใส่ภาพอันเลวร้ายของตัวเองใส่ให้กับคนทั้งเมือง เขาเลือกเส้นทางนั้นเอง มันควรหรือที่เราจะเอามาตรความดีจากมุมที่เราอยู่ไปวัดมุมที่ชาวเมืองในเรื่องไม่มีวันได้รับรู้
ในภาพหากมองภาพเราเองเป็นผู้เสียสละ เป็นผู้รับความเลวร้ายเอาไว้
เราคงบอกมไม่ได้ว่ามันยุติธรรมสำหรับเรา
แต่เราก็คงไปบอกว่าคนอื่นเลวร้ายที่มองไม่เห็นความพยายามของเราที่จะรับความเลวร้ายไว้เช่นกัน
สำหรับแบตแมนแล้วก๊อตแธมผิดอะไร?
เลือกหูฟัง
เนื่องจากเป็นคนชอบฟังเพลงพอสมควร (แต่เล่นไม่ได้เลย) และมีโอกาสได้จับเครื่องเสียงแพงๆ มาบ้าง แต่พอจะซื้อเองก็เลือกซื้อหูฟังเสมอ เพราะสะดวกกว่า
สิ่งที่เจอถามเสมอคือ “จะดูยังไง” เขียนรวมไว้ทีเดียว แล้วกัน
- เสียงดีไม่ดีขึ้นกับคนฟังเป็นหลังดังนั้นไม่ต้องพยายามฟังหูฟังดีๆ แล้วคิดว่ามันดี ไม่ต้องเรียนรู้ว่าซื้อของดีมาแล้วจะฟังยังไงให้รู้ว่าดี
- ร้านหูฟังที่ดีคือร้านที่มีให้ลองเยอะๆ ไม่ใช่ร้านที่ถูกที่สุด ไม่มีประโยชน์อะไรถ้าคุณจะได้หูฟังราคาถูกที่สุด (ในรุ่นนั้นๆ) แต่คุณกลับชอบรุ่นที่ราคาถูกกว่า
- ถามตัวเองว่าใช้อะไรฟังเพลงมากที่สุด แล้วพยายามพกของชิ้นนั้นไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นโน้ตบุ๊ก เครื่องเล่น MP3 หรือโทรศัพท์มือถือ ร้านที่มีให้ลองจะไม่รังเกียจที่คุณจะใช้เครื่องของคุณลองเอง
- เลือกเพลงที่คุณฟังบ่อยที่สุดไปลอง พยายามใช้เพลงนั้นเป็นตัวเทียบ
- อย่าใช้เครื่องเล่นของร้าน (ยกเว้นคุณจะไปซื้อเครื่องเล่นพร้อมกันอยู่แล้ว)
- อย่าใช้เพลงของร้าน เหตุผลสำคัญคือร้านมักเลือกเพลงที่อัดมาดีมากๆ หรือเพลงค่อนข้างดีมากอยู่แล้ว ทำให้ความรู้สึกว่าหูฟังดีถูกบิดเบี้ยวจากเพลงมันดี
- เวลาเลือก ให้เลือกโดยไม่สนใจราคาก่อนเสมอ ขอลองไปเรื่อยๆ ใช้เวลากับมัน ไม่อย่างนั้นความคิดจะถูกครอบงำด้วยราคาแล้วคิดไปเองได้ว่าของแพงต้องดีกว่า เลือกกลุ่มที่ถูกใจค่อยถามราคาหลังจำกัดกลุ่มที่ถูกใจได้แล้ว
- ร้านอาจจะเสนอทางเลือกเพิ่มเติม เช่น DAC (ซาวการ์ดเพิ่มเติม), หรือแอมป์ ถ้าใช้ในบ้านคงไม่มีปัญหา เลือกลองตามงบประมาณ ถ้าใช้นอกบ้านคิดด้วยว่าจริงๆ แล้วพร้อมจะแบกรึเปล่า
- ถ้าไม่พร้อมจะแบกเพิ่ม ก็ดื้อลองด้วยของที่ใช้จริงไป
- ถ้ารู้สึกว่าไม่ต่างกัน ซื้อรุ่นถูกก่อน