GOOG

ในขณะที่ซอฟท์แวร์บนเครื่องผมลดการพึ่งพาจากไมโครซอฟท์ลงไปทุกขณะ ชีวิตผมเองกลับต้องพึ่งพากูเกิลมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันผมอ่านข่าวตอนเช้าจาก Google Personal อ่านเมลจาก Gmail คุยกับเพื่อนทั้งส่วนตัวและเรื่องงานทาง Google Talk

สองสามวันมานี้เริ่มเก็บ Bookmark ทาง Google History แถมยังเลือกใช้บริการปฎิทินจาก Google Calenda อีก

เรื่องน่ากลัวอย่างหนึ่งของคำว่าพื้นที่เก็บเมลขนาด 2 กิกะไบต์ แล้วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ของ Gmail คือจะไม่มีใครคิดจะสำรองข้อมูลเอาไว้ในเครื่องของตัวเองอีกต่อไป ทุกคนจะมีชีวิตที่อิงกับกูเกิลมากขึ้นเรื่อยๆ จนยากจะถอนตัว

ข้อดีอย่างหนึ่งของกูเกิลคือมันฟรี แต่มีโฆษณา ที่เราเคยวาดฝันว่าอนาคตอินเทอร์เน็ตจะเป็นเหมือนทีวี ตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงแล้วที่กูเกิล อาจจะถึงเวลาของมันเอง เราคงเดากันได้ว่าอีกหน่อยแต่ละค่ายคงมีบริการของแต่ละคนครบ ทั้ง Google, Yahoo!, MSN ที่เหลือก็เป็นแค่ว่าผู้ใช้จะเลือกของใคร ที่แย่คือ เวลาเลือกของเจ้าไหนแล้ว เพื่อความสะดวก ต้องเลือกทั้งหมด จะเลือกใช้บางบริการจากบางเจ้าดูเหมือนจะเป็นการใช้งานที่ไม่ค่อยดีนัก

ถึงวันนั้นข้อมูลทั้งหมดของเราจะไปอยู่ในผู้ให้บริการเจ้าใดเจ้าหนึ่ง

มันจะน่ากลัวแค่ไหนกันนะ

 

หนังสือ

ว่าจะเขียนหลายทีล่ะ ว่างานปีนี้ซื้ออะไรไปบ้าง คงได้เวลากันซักที

  1. [จบ]Tom Clancy: The Teeth of the Tiger
  2. [จบ]ทมยันตี: ทวิภพ
  3. [จบ]Justin Richardson, Mark A. Schuster: เรื่องเพศที่ไม่อยากให้ลูกรู้ (แต่กลัวอยู่ว่าลูกจะถาม)
  4. [จบ]มองซิเออร์ เดอ ลาูแบร์: จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์ ราชอาณาจักรสยาม
  5. เหมาเจ๋อตุง: สรรนิพนธ์การทหาร
  6. [จบ]Paco Undelhill: Why we buy
  7. อองตวน เดอ แซเตก-ซูเปรี: เจ้าชายน้อย
  8. [จบ]John Perkins: Confession of an Economic Hit Man
  9. Bob Woodward: The Secret Man
  10. [จบ]Anchee Min: Empress Orchid
  11. Henry Blackaby, Claude King: Experiencing God
  12. [จบ]วินทร์ เลียววาริณ: ผู้ชายที่ตามรักเธอทุกชาิติ พิมพ์ครั้งที่ 85
  13. [จบ]วินทร์ เลียววาริณ: โลกด้านที่หันหลังให้ดวงอาทิตย์

ปล[0]. รอ Paul Adirex ออกเล่มใหม่แต่ไม่มี
ปล[1]. หนังสือที่ั้ตั้งใจไปซื้อมีแค่สามเล่มจากรายการข้างบน ที่เหลือเดินไปเจอ
ปล[2]. ดีใจที่เด็กปีหนึ่งจะมีหนังสือเรียนดีๆ อ่าน เพราะแปลมากันเยอะมาก แต่มันจะอ่านกันจริงป่าวหว่า?
ปล[3]. ตอนนี้อ่านหนังสือสี่เล่มไปพร้อมๆ กัน ไม่นับที่ฝึกภาษาจีน ชีวิตสับสนมาก

 

ิทิ้ง

อยู่ดีๆ เมื่อวานแม่ก็บอกว่าผมเหมือนพ่ออยู่อย่างนึุง คือ เวลาหมดความอดทนกับอะไรแล้ว จะทิ้งไปดื้อๆ

ฟังแล้วตกใจเล็กๆ เพราะตอนนี้กำลังคิดจะทิ้งความพยายามบางอย่างอยู่จริงๆ

ที่น่าสนใจคือ มันมีความพอดี ในความดื้อของคนเรารึเปล่า เราควรอดทนกัดฟันพยายามกับบางสิ่งมากเพียงไร ที่ตรงไหนที่เราควรบอกว่าพอ

การทิ้งอะไรบางอย่้างไปโดยไม่ใส่ความพยายามไปเต็มที่ ก็กลายเป็นความเหยาะแหยะ

แต่การพยายามโดยไม่มองความเป็นไปได้ ก็กลายเป็นความรั้น ดื้อแพ่ง

แล้วตรงกลางมันเป็นอะไรกัน?

 

หลับ

นั่งรถไฟฟ้าวันนี้ค่อนข้างไกล ขาไปนั่งจากต้นสาย หลับยาว…..

สลึมลือตื่นขึ้นมาตอนไปแล้วค่อนทาง คนข้างลุกให้ผู้เด็กสองคนมานั่งข้างๆ ผม ข้างหน้ามีผู้หญิงยืนหันหลังให้คนนึง

ส่วนคนข้างๆ กันมามองผมแปลกๆ

สักพักเขาก็ลุก แล้วเรียกผู้หญิงข้างหน้าผมมานั่ง เธอหันมา

เธอท้องอ่ะ คงห้าหกเดือนได้

[สภาพนาทีระทึุกนี่ ตกเป็นเหยื่อสายตาคนทั้งขบวนอย่างน่าอนาถมาก]

ขากลับมีที่นั่งสี่ห้าที่ นั่งไม่ลงเลย มันหลอน…..