ขนมโป้งๆ ชึ่ง

สงสัยมานานว่าทำไมของกินบางอย่างเราถึงต้องกินเวลาไปเที่ยว

วันนี้ถามน้องสาว น้องสาวบอกว่าของพวกนี้แม้มันจะมีให้กินในกรุงเทพฯ แต่ถ้ากินเฉยๆ แบบสบายๆ แล้วมันจะไม่ได้ฟิลด์

ต้องนั่งรถเหนื่อยๆ เมื่อยๆ ง่วงๆ แล้วลงไปซื้อ (แบบแพงๆ) จึงจะซื้อได้และกินอร่อย จึงได้ชื่อหมวดขนมนี้มาว่าขนมโป้งๆ ชึ่ง

ตัวอย่างของขนมในหมวดนี้ก็เช่น ข้าวเกรียบถุงโตๆ, ข้าวหลาม, กระหรี่ปั๊บ, ขนมหม้อแกง, โมจิ, ฯลฯ

ขนมโป้งๆ ชึ่งนี้มีความหลากหลายมากจนไม่น่าเชื่อว่าจะจัดอยู่ในหมวดเดียวกันได้ แต่นอกจากอารมณ์และช่วงเวลาในการซื้อแล้ว อีกอย่างหนึ่งที่ขนมหมวดนี้มีเหมือนๆ กัน

นั่นคือ พลังงาน ครับ

แม้จะไม่มี Nutrition Fact อยู่หลังถุง แต่ก็บอกได้เลยว่าพลังงานจากขนมแนวๆ นี้ทะลุเพดานพลังงานที่ควรบริโภคต่อวันไปแบบติดขอบฟ้า และด้วยเหตุผลว่าขนมพวกนี้เรามักกินเอาช่วง “ปล่อยผี” เลยลืมกันบ่อยๆ ว่าลดน้ำหนักอยู่

ไม่มีอะไรมากครับ ไปเที่ยวมาแล้วฟาดเข้าไปเยอะ

กลมเลย…. – -“

 

ยัด

นานมาแล้วรัฐบาลเขมรเคยใช้ข้อหาจารชนยัดให้กับประชาชนของตัวเอง

กระบวนการประหลาดของตำรวจเขมรในสมัยนั้นคือการจับคนต้องสงสัย แล้วทรมานจนกว่าจะสารภาพและต้องเอ่ยชื่อผู้ร่วมขบวนการออกมาอีกจำนวนหนึ่ง

เนื่องจากความทรมานที่เกินทน คนจำนวนมากจึงเอ่ยชื่อคนที่เขารู้จักไปส่งเดช จะได้ถูกประหารให้จบๆ กันไป

บ้านเราเองก็เคยอยู่ในยุคมืดแห่งคอมมิวนิสต์ ที่นักศึกษาผู้เรียกร้องประชาธิปไตยถูกกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์จนต้องไปเข้าร่วมกับคอมมิวนิสต์เข้าจริงๆ

การจับแบบเหวี่ยงแหเช่นนี้ไม่เคยสร้างประโยชน์ให้กับใคร มันทำลายทั้งผู้ถูกกล่าวหาและตัวผู้ปกครองเอง

ผมเคยอ่านหนังสือเรื่องประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ประโยคหนึ่งที่น่าสนใจในหนังสือนั้นมีใจความว่า “น่าแปลกที่ประวัติศาสตร์มักย้อนกลับมาเสมอๆ”

ใช่มันน่าแปลกจริงๆ

ผมได้แต่หวังว่าครั้งนี้ มันจะจบลงด้วยความต่างออกไป…

 

My History

เอามั่ง

wason@wason-thinkpad-r61:~$ history|awk '{a[$2]++} END{for(i in a){printf "%5d\t%s\n",a[i],i}}'|sort -rn|head
89 ssh
75 sudo
53 cd
45 ls
40 make
30 ifconfig
29 ping
21 iwconfig
10 svn
10 man
wason@wason-thinkpad-r61:~$

เห็นมาจาก Kamthorn

 

Sealand

วันนี้พอดีไปนั่งกินหมูกะทะกับต่าย wiennat และน้องที่เรียนด้วยกันอีกคน

เลยได้คุยกันไปกันมา ผ่านไปถึงเรื่อง Sealand

Sealand เป็นป้อมกลางทะเลที่สร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยห่างจากชายฝั่งอังกฤษไปไม่กี่กิโลเมตร โดยตัวมันเองเป็นเพียงแท่งคอนกรีตที่วางอยู่บนฐานลอยน้ำ เมื่อใช้เรือลากไปยังจุดที่ต้องการแล้วจึงค่อยๆ ปล่อยให้จมลง

ผมไม่แน่ใจว่ามีป้อมแบบนี้อยู่มากน้อยแค่ไหน แต่ป้อมนี้ก็ถูกทิ้งร้างไปพักใหญ่และถูกครอบครองโดยครอบครัว Bates ซึ่งตั้งตัวเองเป็นราชวงศ์แห่ง Sealand และประกาศ Sealand เป็นประเทศในเวลาต่อมาในปี 1967 และในปี 1968 เมื่อมีคณะสำรวจเข้าไปในพื้นที่ของ Sealand สมาชิกครอบครัว Bates ก็ยิงปืนขู่

ผลคือโดนจับไปขึ้นศาลอังกฤษ

ที่น่าสนใจคือศาลอังกฤษไม่รับฟ้องในกรณีที่เกิดขึ้น เพราะคดีเกิดนอกชายฝั่งอังกฤษไปเกินสามไมล์ ทำให้อยู่นอกเขตของอังกฤษ

ต่อมาครอบครัว Bates จึงประกาศใช้รัฐธรรมนูญ, สกุลเงิน, เพลงชาติ, กระทั่งเริ่มออกพาสปอร์ตในปี 1975 อย่างไรก็ตามไม่มีชาติใดๆ ในสหประชาชาติให้การรองรับ Sealand อย่างเป็นทางการ

สำหรับคนไอทีทั้งหลาย Sealand กลายเป็นเรื่องน่าสนใจเมื่อมีการเปิดบริษัท HavenCo ที่ให้บริการศูนย์ข้อมูลบน Sealand นี้ เนื่องจาประเทศนี้ไม่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานใดๆ ไม่ว่าจะเป็น WTO หรือWIPO กฏหมายการกระทำผิดในเชิงคอมพิวเตอร์ หรือกฏหมายลิขสิทธิ์จึงไม่มีผลบังคับใดๆ ในเกาะนี้เลย

เห็นน้องต่ายบอกว่าจะเปิด Google Earth นั่งหาเกาะมาประกาศเป็นประเทศเล่นๆ :P