Medium Size Web Assocication

ตลอดการทำเว็บมานั้น ผมพบว่าช่วงเวลาหนึ่งที่ยากลำบากที่สุด ที่หลายๆ เว็บต้องปิดตัวไป คือการเป็นเว็บขนาด “กลาง”

เมื่อครั้งเป็นเว็บขนาดเล็กนั้น ทรัพยากรจำนวนมากมักฟรีหรือหาได้โดยราคาถูก เช่น โฮสต์ที่ราคาปีละไม่กี่ร้อยบาท มันน้อยพอที่จะจ่ายไปโดยไม่หวังอะไรกลับมา แต่หลังจากนั้น ไอเดียดีๆ และแรงงานที่ลงไป ก็เริ่มดึงให้คนให้เข้ามา ทุกขลาภนี้มาพร้อมกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนไม่ใช่เรื่องที่จะจ่ายได้อย่างสนุกสนานอีกต่อไป มันเริ่มกลายเป็นภาระหนักสำหรับคนส่วนใหญ่

Blognone นั้นรอดมาได้ ก็ด้วยว่า Cyberbeing.biz เข้ามาเสนอช่วยเอาไว้ ด้วยการเสนอโฮสต์ฟรี แลกกับโฆษณาเพียงเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ทุกเว็บได้รับการช่วยเหลือแบบนี้ ในต่างประเทศนั้น Adsense จะมีส่วนช่วยเป็นอย่างมากที่จะช่วยเว็บเหล่านี้ ให้สร้างรายได้ตามขนาดเว็บที่โตขึ้น แต่ Adsense บ้านเราเองกลับขาดการประสานงานที่ดี และโฆษณาคุณภาพสูงก็มีเพียงจำนวนน้อย

ผมมองหาทางออกที่เว็บขนาด UIP ต่อวันตั้งแต่ 1,000-9,999 จะมีช่องทางสร้างรายได้อย่างมั่นคง อย่างน้อยๆ ก็เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น ผมเริ่มมี Agency มาติดต่อเองตอน UIP เกิน 10,000 ดังนั้นจุดนั้นหากโตมาจากสมาคมนี้ Agency น่าจะรู้จักดี และขายโฆษณาด้วยตัวเองไม่ยากแล้ว

เราอาจจะสร้างหน่วยงานกลางที่อาจจะแสวงหากำไรด้วยซ้ำไป เพื่อช่วยเว็บเหล่านี้ ด้วยการรวมเว็บเหล่านี้เข้าด้วยกัน แล้วจัดการขายเป็นแพ็กเกจรวม สร้างมาตรฐานการแบ่งผลประโยชน์กันอย่างเป็นรูปธรรม

ในช่วงแรกกลุุ่มเว็บเหล่านี้ อาจจะต้องอาศัยเว็บที่ใหญ่กว่า (เช่น Blognone?) มาทำทุนประเดิมให้ เช่นแบ่งโฆษณามาสัก slot แล้วขายรวมกับเว็บเหล่านี้ในราคาประมาณหนึ่ง เมื่อผลการ perform ดีแล้ว กลุ่มนี้ก็จะสามารถดำเนินการต่อไปได้เอง

กลุ่มนี้จะเป็นทางเลือกให้กับผู้ที่ต้องการลงโฆษณาในเว็บกระแสรองๆลงไป แต่ไม่กล้าลงไปยัง Adsense เพราะโฆษณาอาจจะไปตกกับเว็บที่เสี่ยงต่อภาพลักษณ์ สมาคมนี้จะกลายเป็นทางเลือก

อาจจะต้องทำข้อตกลงร่วมกัน เช่น พื้นที่วางโฆษณาที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ขนาดเท่ากัน ทุกเว็บมีหน้าที่ส่งรายงาน Analytics เข้าสู่สมาคมรายสัปดาห์

ส่วนตัวสมาคมเองก็จะมีเงื่อนไขการขายโฆษณาว่าไม่ขายแยก ไม่รับตัดบางเว็บ การซื้อต้องเป็นการซื้อรวมยกแพ็กเท่านั้น โดยมีตัวเลขแจกแจงว่าเว็บใดมีขนาดเท่าใหร่ไว้ล่วงหน้า การคิดส่วนแบ่งให้กับตัวเว็บ คิดเป็นรายเดือน โอนเข้าบัญชีที่บังคับว่าต้องเป็นธนาคารเดียวกันเพื่อลดต้นทุนการโอน

 

บาป

ไม่รู้บาปมากไหม แต่พิมพ์จากคีย์บอร์ดบนหน้าตักนี่มันสนุกจริงๆ ชอบเลยอันนี้

 

ความดีที่กูไม่ได้ทำ

น่าดีใจที่เราเกิดมาบนโลกที่มีโอกาสทำความดีได้มากมายนัก

ดูสินั่น บิล เกตต์บริจาคเงินแทบหมด

ดูสินั่น ตระกูล Rockefeller บริจาคจนรพ. หลายแห่งในไทยก็ก่อตั้งได้อย่างแข็งแกร่ง

เศรษฐีมากมาย คนดังจำนวนมากออกมาช่วยกันสร้างสรรค์เรื่องดีๆ ให้สังคม

ดูสินั่น คนนั้นมีเงินมากมาย แต่กลับบริจาคเพียงเล็กน้อย เราต้องช่วยกันประณามมัน

มันต้องไม่มีที่ยืนในสังคมนี้ คนบริจาคเพียงเท่านี้ไม่ควรมีหน้าอยู่ในสังคม

ดูสินั่น มันไม่เคยแสดงหลักฐานว่ามันเคยได้ช่วยเหลือคนตกยากเสียเท่าใด

ดูสินั่น ครั้งนี้มันจำเป็นเห็นๆ มันกลับไม่ยอมช่วยเหลือใคร

ดูสินั่น เราลงแรงแบกของมากมาย มันมีเงินทำไม่ไม่ให้เงินมาสนับสนุนเรา

ดูสินั่น เราลงเงินและลงแรง มันเป็นคนดังทำไมไม่ช่วยโปรโมทเรา

ผมยังเชื่อในความดีของมนุษย์ ผมยังเชื่อว่าสังคมเราไม่จำเป็นต้องควบคุมด้วยกฏเกณฑ์ที่ตายตัวไปทั้งหมด แต่ความดีที่มีอยู่ในตัวแต่ละคน จะรวมกันสร้างสรรค์เรื่องดีๆ ในโลกได้มากมาย

แต่เมื่อเราเริ่มเอาความดีของเราเอง หรือแย่กว่านั้นคือเอาความดีของคนอื่น ไปเป็นไม้บรรทัดคาดคอคนอื่นว่านี่คือเส้นที่ไม่ควรทำเพราะมันจะกลายเป็นความ “ชั่ว” เรายังเรียกมันว่าความดีได้หรือ

ในแง่หนึ่ง เราเองก็ไม่อยากให้เส้นความดีความชั่วนั้นชัดเจน เพราะกลัวว่าวันหนึ่งเราจะรวย หรือมีอำนาจ หรือดังเท่านั้นแล้วต้องแบกรับแอกนั้นไว้เอง แต่ในแง่หนึ่งที่วันนั้นของเรายังมาไม่ถึง เรากลับเที่ยวเอามาตรฐานความดีที่เราคิดขึ้นไปวางใส่คนอื่นด้วยความสะใจ

นี่มันความชั่วช้าชัดๆ