Author: lewcpe

by lewcpe on Uncategorized

ทำดี…

[เคยเล่าไปแล้วทีนึง](http://lewcpe.com/blog/archives/770/disney-in-real-life/)เรื่องโครงการ ImprovEverywhere ที่ไปทำอะไรแปลกๆ ทั่วนิวยอร์ค วันนี้อยู่ดีๆ ก็นึกอยากกลับไปดูอีกที พบว่าส่วนมากแล้วเป็นตลกฝรั่งที่บ้านเราคงไม่ขำ (แถมเจอกับตัวน่าจะรำคาญ) แต่มีโครงการนึงเข้าท่ามาก คือ Best Game Ever ที่ไปทำให้การแข่งขันของเด็กสิบขวบกลายเป็นเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เด็กเหล่านี้จะเคยเจอมา

ที่น่าสนใจมากคือ ImprovEverywhere นั้นโด่งดังมากจน NBC นั้นเอาด้วยกับการเล่นครั้งนี้ ถึงขั้นส่งรถ OB มาให้หนึ่งคันพร้อมกับ Jim Gray นักพากษ์กีฬาที่ทำงานในสถานีจริงๆ มาพากษ์แถมด้วยบอลลูนอีกลูก!!!

อันนี้แม้จะไม่สนุก และไม่ทึ่งเท่าอันที่แล้ว แต่ผมมองแล้ว “เออ ดีว่ะ…”

 
by lewcpe on Uncategorized

ไอ้ขายตรง

Tradition?

– อาศัยความสัมพันธ์เพื่อเพิ่มจำนวนคน
– ไม่อยากทำก็ไม่ได้เดี๋ยวเสียเพื่อน
– ทำไปแล้วก็ไม่มีความสุข
– สักพักก็เลิก ลืมๆ มันไป

โถ… ไอ้ขายตรง

 
by lewcpe on personal

การแลกเปลี่ยน

ว่ากันว่า ความรักที่แท้นั้นเป็นความรักที่เพื่อคนอื่น ส่วนความรักที่เอาเข้าตัวอย่างเดียวนั้นจะกลายเป็นความเห็นแก่ตัวไป

หนังรักเรื่องหนึ่งที่อยู่ในหัวผมอยู่เสมอคือเรื่อง As Good as It Gets มันเป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่เป็นโรค [OCD](http://en.wikipedia.org/wiki/Obsessive-compulsive_disorder) ทำให้ตัวเขาเองมีความคิดในแง่ลบ และพูดอะไรต่อมิอะไรในแง่ลบตลอดเวลา

แล้วชายคนนี้ก็มีความรัก…

สปอยกันดื้อๆ ว่าหนังเรื่องนี้จบ Happy Ending แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

เรื่อง [As Good as It Gets](http://en.wikipedia.org/wiki/As_Good_as_It_Gets) นั้นให้มุมมองที่คล้ายๆ เรื่อง “เวลาในขวดแก้ว” แต่เป็นมุมมองของความรัก ทั้งสองเรื่องจบแบบมีความสุขโดยที่ถ้าใครดูในเนื้อหาแล้ว อุปสรรคของความสุขที่มีมาตลอดเรื่องนั้นไม่ได้หายไปไหน

Melvin ซึ่งเป็นพระเอกนั้นพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเอาชนะอาการของเขาเองที่ทำให้เขาพูดสิ่งต่างๆ ที่เลวร้าย ชนิดที่ว่าผู้หญิงคนไหนได้ยินคงร้องไห้ตลอดเวลา นางเอกคือ Carol นั้นก็รับรักของ Melvin โดยตระหนักดีว่าเขาจะไม่สามารแก้ปัญหาของเขาได้ดีไปกว่านี้อีกแล้วดังชื่อเรื่อง (ดีเท่าที่จะทำได้…)

ในโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์ ไม่มีเลย เราทุกคนล้วนมีข้อเสียบางอย่างที่ทำให้คนที่เรารักเจ็บปวดได้เสมอ

ดูจะเป็นความขัดแย้งที่แปลกประหลาด ขณะที่เรารักคนๆ หนึ่งแล้วอยากให้เขามีความสุข เราพบว่าตัวเราเองนั่นแหละที่ทำให้เขาทุกข์อยู่ด้วย

แน่นอนไม่ใช่ความรักทุกครั้งจะเป็นเช่นนี้ คู่รักหลายคู่เลือกที่จะจบความสัมพันธ์เพื่อจะจบความเจ็บปวดนั้น

ดูเหมือนว่าจะไม่มีเส้นแบ่งใด บอกได้ว่าตรงไหนกันที่ความสัมพันธ์หนึ่งๆ จะไปต่อ หรือจะจบลง เพราะทุกความสัมพันธ์นั้นเองก็มีด้านที่เลวร้ายอยู่ด้วยกันทั้งนั้น

เราเลือกที่จะแลกเปลี่ยนกันระหว่างความสุขและความทุกข์ที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์เหล่านี้ เพราะมันเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าเท่านั้นหรือ?

 
by lewcpe on personal

ต่อใบขับขี่

เนื่องจากช่วงนี้ตกงานครับ เลยเป็นโอกาสอันดีที่จะไปต่อใบขับขี่เสียให้เรียบร้อย แม้ว่าจะหมดอายุในอีกสามเดือนข้างหน้าก็ตาม

จริงๆ แล้วภาพแย่ๆ ของการทำใบขับขี่นั้นสำหรับผมจะมีบ้างก็สมัยฟังพ่อเล่าให้ฟังว่ามันทำยากนักหนายังไง กับอีกครั้งคือตอนไปสอบเองที่เสียเวลาไปทั้งวัน แต่พอมีโอกาสต้องไปทำใบขับขี่ใหม่เนื่องจากกระเป๋าตังค์หายก็พบว่ามันไม่ได้น่ากลัวอะไรอย่างนั้นเลย ทุกอย่างใช้เวลาดูสมเหตุผลดีพอสมควร

และวันนี้ การทำใบขับขี่ก็ “รับน้อง” ผมจนได้

ข้อควรรู้เบื้องต้น

– การทำใบขับขี่แบบ 5 ปี ต่อไปอีก 5 ปี ใช้เวลา “อย่างน้อยที่สุด” คือ 1.5 ชั่วโมง ในกรณีที่คุณฟลุคเข้าไปคนท้ายๆ ของชุดแล้วได้ทดสอบพอดี
– ต้องดูหนังอีก 53 นาที หนังทำดีใช้ได้แต่นานเกินไป เนื้อเรื่องหลายส่วนยืดอย่างไม่จำเป็น ตัดลงเหลือ 40 นาทีจะดีขึ้น
– ข้อมูลไม่แน่น น่าจะมีสรุปหน่อยว่าการกระทำที่ไม่ดีนี่มันมีผลรวมๆ ที่เก็บมาได้ยังไงบ้าง
– บุหรี่เต็มเรื่อง แต่ไร้หมอกแห่งศีลธรรม
– ไม่ต้องใช้ใบรับรองแพทย์นะ
– ทำบัตรมี 5 ช่อง คนนึง 2-3 นาทีก็เสร็จ เก็บค่าถ่ายรูป 100 บาท ยิ้มได้!!! แถมถ่ายสองรูปให้เลือก (สาวก่อนผมยิ้มร่าเลย..)

ความบัดซบมันเริ่มขึ้น เมื่อผมยื่นฟอร์มใบแรกไป แล้วเจ้าหน้าที่เดินกลับมาบอกว่า “น้องคะที่อยู่น้องไม่ตรงกับในทะเบียนราษฏร์นะคะ ขอสำเนาทะเบียนบ้านด้วย….”

สปอยล่วงหน้าคือแถวบ้านผมมีการจัดระเบัยบเลขที่บ้านใหม่ครับ ทีนี้ไอ้ผมก็ไม่มีทะเบียนบ้านใหม่ บ้านเลขที่เดิมนั้นก็ใช้กันมาตั้งแต่รุ่นปู่

เจ้าหน้าที่ดูไม่ตกอกตกใจอะไร คงเพราะมีคนโดนกันหลายหมื่นหลายแสนจนชิน เลยบอกให้ผมไปทดสอบให้เสร็จก่อนเลย แล้วค่อยไปคัดสำเนาทะเบียนราษฎร์ที่เขตเอาทีหลัง

ผมเข้าไปถึงตอน 9.30 ทดสอบเสร็จจนบ่มสุกแล้วก็ออกมาตอน 11.10 ครับ ออกมาเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าน้องไปเขตได้เลย “แล้วกลับมาให้ทันบ่ายสามนะ….” (ไปเขตไหนก็ได้ เขตบางขุนเทียนนั้นอยู่ห่างไปไม่ถึง 10 กิโลเท่านั้น๗

ขับรถไปเขตบางขุนเทียน เทียบท่าเวลา 11.40 เดินไปขอบัตรคิว เจ้าหน้าที่ตรงประชาสัมพันธ์ก็บอกว่า 21 คิวนะคะ…

สำนักงานเขตยุคใหม่รับใช้ประชาชนครับ น่าประทับใจมากๆ ผมใช้เวลาเพียง 2 นาทีก็ได้สำเนาทะเบียนบ้านที่ update แล้วออกมาสองใบ

แต่ก่อนนั้นแม่งรอไปสองชั่วโมงเต็ม!!!

ผมพบว่าสำนักงานเขตนี่ “ราชการ” ฉิบหายเลยครับ อารมณ์เดียวกับที่ผมเจอที่ ม. เลย

– คำร้องประเภท 1 รอช่อง 14-18 นะครับ
– ห้าช่องคนทำอยู่คนนึง
– ช่องข้างเคียงนั่งว่าง
– จัดประเภทกันอีท่าไหนไม่รู้ ของผมสองนาที บางคน 20 นาที

ผมรอจนอ่าน The Cardinal of Kremlin จบไปสองบท หลับไปอีกตื่น จนผ่านไป 20 คิวแล้วเคาท์เตอร์ข้างๆ เพิ่งเรียกว่า “ช่องนี้ก็ได้นะครับ”

ตอนนั้นก็ถึงคิวผมพอดี….