Archive for August, 2007
จริงๆ ว่าจะเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่ค้นๆ ที่มาแล้วเจออะไรแปลกๆ เลยขอกลับไปแปลงเรื่องอีกหน่อย มีเพลงที่น่าสนใจเพลงหนึ่งของบอย โกสิยพงษ์ ที่ชื่อว่า “เหตุผล” พูดถึงการให้และการรับที่เรามักคิดว่าเมื่อมีการให้ สิ่งที่เกิดขึ้นอีกข้างหนึ่งคือการรับเสมอๆ แท้จริงแล้วขณะที่เราให้นั้นคงแทบไม่มีครั้งไหนเลยที่เราจะไม่ได้รับ เราอาจจะได้รับสิ่งตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ เช่น รอยยิ้ม คำขอบคุณเบาๆ หรือจะเป็นการแสดงท่าที่ที่ขอบคุณ แม้กระทั่งความภูมิใจในตัวเอง ก็ยังคงเป็นสิ่งที่เราได้รับเสมอๆ เมื่อเราเป็นผู้ให้ สิ่งที่เราต้องการอาจจะไม่ใช่การตอบแทนจากคนรอบข้างที่เท่าเทียมกันในแง่ทางวัตถุ แต่เราอาจจะต้องการให้ตัวเราเองตระหนักถึงสิ่งที่เราได้รับเมื่อเราได้ให้นั่นเอง หากเราตระหนักได้ การให้โดยไม่เรียกร้องก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร [ READ MORE ]
ความซื่อสัตย์ เป็นคุณสมบัติที่หาได้ยากในผู้ชายไทยนะลูก… ไม่ว่าจะยุคไหนสมัยไหน แม่นางเอกละครเมื่อกี้นี้ วันนี้นั่งคุยกับเพื่อนที่กำลังจะแต่งงาน เธอระบุตัวเลขน่าสนใจว่าเหล่าแฟนๆ ที่ควงๆ กันอยู่แล้วเลิกๆ กันไปนี่ ร้อยละ 80 เลิกกันเพราะมีใครสักคนนอกใจอีกคน รวมๆ กับร้อยละ 99 ที่เลิกกันเมื่อมีคนหนึ่งไปเรียนต่อนอก แสดงว่าที่ไปแล้วเลิกกันไปเองอีกร้อยละ 19 ปล. ตัวเลขผมว่ามั่วทั้ง 80 ทั้ง 99 น่ะนะ ปล2. เพื่อนผมแต่งงานด้วยเหตุผลที่เท่ห์ที่สุดในโลกว่า “เธอกลัวมีลูกไม่ทันใช้” [ READ MORE ]
คิดอะไรไม่ออกนอกจากตอนกินข้าวจะสนุกกว่าตอนงานเยอะ (สำคัญมากห้ามพลาด…) [ READ MORE ]
นานมาแล้วที่ผมคิดว่าการเสียสละนั้นเป็นเรื่องของวัตถุและเวลา แน่นอนว่าการเสียสละด้านวัตถุนั้นเป็นเรื่องทั่วไป ที่ใครๆ ที่จะบอกกับตัวเองได้ว่าเป็นคนเสียสละนั้นก็ต้องเสีย ตัวผมเองเลยเพิ่มเรื่องเวลาลงไปอีกเรื่องให้บอกตัวเองได้เต็มที่อีกหน่อยว่าตัวเองพร้อมที่จะเสียสละมากกว่าคนอื่นๆ เขา แต่ขณะที่ผมกำลังอ้างว่าตัวเองเป็นคนเสียสละ ที่พร้อมจะทุ่มเทได้แม้แต่เวลาที่ดูมีค่าเสียเหลือเกิน สุดท้ายแล้วผมก็ยังเรียกร้องความรู้สึกดีๆ เป็นการตอบแทนจากการกระทำที่ผมอ้างไปเองว่าเป็นการเสียสละนั้น หลายๆ เรื่องสอนให้ผมรู้ว่าแท้จริงแล้ว สิ่งที่ผมอ้างนั้นมันไม่มีค่าอะไร เพราะสุดท้ายแล้วผมก็เป็นคนเห็นแก่ตัวอยู่ดี แม้สิ่งที่ผมเรียกร้องนั้นดูจะไม่มีตัวตน และวัดไม่ได้ในแง่มุมใดๆ ก็ตามที ผมจะเอาเวลากี่ชั่วโมง กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ไปวัดกับความรู้สึกที่ผมได้พรากไปจากคนอื่นๆ ไม่ว่ามันจะเล็กน้อยเพียงไรได้อย่างไรกัน ผมจะพูดได้หรือว่าสิ่งที่ผมเสียสละหากคนที่ได้รับอะไรจากผมไปยังคงติดค้างบางอย่างแม้จะเป็นสิ่งที่วัดไม่ได้นั้น ผมเสียใจกับการเรียกร้องนั้น และหวังว่ามันคงไม่สายเกินไปที่จะแก้ไข มันไม่สายเกินไปใช่ไหม…. [ READ MORE ]