พอดีเข้าไปอ่านบล็อคของ veer พูดถึงกระทู้ใน Pantip.com (1,2) เลยได้ประเด็นที่ร้อนๆ มานั่งเขียนเล่น ความจริงเรื่องนี้เขียนไปหลายรอบแล้วในบล็อคของผมหลายๆ ที่ แต่เอาเป็นว่าจะมาสรุปความคิดเก็บไว้แล้วกัน
ถ้าใครอ่านผมเขียนมานานๆ น่าจะรู้ว่าผมต่อต้านการเหยียดหยามคนที่เขียนภาษาไทยอย่างผิดๆ ชนิดหัวชนฝา คงจะไม่แปลกถ้าใครจะคิดว่าผมเป็นฝ่ายสนับสนุนการเขียนภาษาอย่างผิดๆ
เปล่าเลย…..
แม้จะเป็นคนไม่คล่องเรื่องภาษา โดยเฉพาะภาษาเขียน แต่ดันดอดไปทำงานเป็นนักเขียน ผมเองยังคงเชื่อว่าภาษาควรได้รับการสนับสนุนให้มีการใช้งานอย่างถูกต้อง แต่อย่างไรก็ตามผมเชื่ออย่างสุดใจว่า…
ภาษาไม่ใช่ศาสนา….. (และการใช้ผิดไม่ใช่การลบหลู่)
ภาพการดูถูก และประณามผู้ใช้ภาษาอย่างผิดๆ ยังคงมีอยู่เรื่อยๆ แม้ในอินเทอร์เน็ตที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งของภาษาวิบัติ หลายคนเน้นสร้างภาพว่า คนที่ใช้ภาษาอย่างผิดๆ นั้น เป็นพวกไม่รักชาติ เป็นโจร หรือเป็นผู้ที่ไม่คู่ควรจะได้พูดภาษาไทย ฯลฯ เรื่องอย่างนี้เป็นเรื่องที่ผมมองว่ามันแย่กว่าคนที่ใ้ช้ภาษาไทยอย่างผิดๆ เสียอีก
แน่นอนการใช้ภาษาผิดนั้นไม่ดี แต่มันไม่ใช่อาชญากรรม และคนทำไม่ต้องเข้าคุก ขณะการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง เป็นการช่วยให้สังคมมีสื่อกลางในการสื่อสารร่วมกันอย่างเป็นหนึ่งเดียว มันคงดีกว่าถ้าเราจะสร้างจิตสำนึกให้ทุกคนใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องแทนที่จะร่วมกันประณามการใช้ผิด นักเรียนเขียนรายงานส่งโดยใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้อง ควรได้รับคำชมเชย แทนที่การทำโทษ หรือประจานผู้ที่ใช้ผิด ถ้าเว็บบอร์ดมันเละเทะนัก ก็ให้รูปธงชาติตามหลังชื่อคนที่ใช้ภาษาไทยถูกตลอดไปอะไรอย่างนั้น
เรื่องเล็กๆ อีกเรื่องหนึ่งที่ผมเชื่อคือ สังคมไทยไม่น่าจะต้องกังวลกับภาษาวิบัติ โดยเฉพาะในอินเทอร์เน็ตมากนัก เพราะคนกลุ่มนี้อันที่จริงแล้วมักเป็นกลุ่มคนมีการศึกษา ที่สามารถใช้ภาษาอย่างถูกต้องได้เมื่อเขาต้องการ หรือเมื่อพวกเขาเห็นว่ามันจำเป็น แต่เรายังคงเห็นตัวอักษรโยกโย้ ตามรถเมลว่า “รงกดกิ่ง” กันได้อย่างไม่เกินความพยายามเกินไป
การขาดการศึกษา ที่มีคุณภาพ อาจจะเป็นปัญหาหลักที่เราต้องสนใจกันมากกว่า