ปรกติคนเราจะเหงาเวลาต้องอยู่คนเดียวไม่ใช่เหรอ แล้วนี่คนตั้งเยอะ ทำไมผมยังเหงาอยู่
เป็นต่อ
FireFox is (quite) ready now.
ต่อจากเรื่องที่ ไฟร์ฟอกซ์ยังไม่พร้อม ที่เคยเขียนไว้ วันนี้ความคืบหน้าค่อนข้างชัดเจน การใช้งานบนลินุกซ์แม้จะมีปัญหาเรื่องของ Shortcut Key ที่ไม่เวิร์คเมื่อใช้คีย์บอร์ดภาษาอื่นๆ แต่นอกจากนั้นก็ยังคงเวิร์คอย่างเต็มรูปแบบ
ประเด็นหลักคือ Extension ตัดคำภาษาไทยที่กำลังจะออกมา ทำให้ส่วนการตัดคำจะแยกออกจากตัวโปรแกรมหลักแล้วในที่สุด ทำให้การอัพเกรดโปรแกรมหลักจะไม่ทำให้การตัดคำหายแล้วต้องไปนั่งรอคนคอมไพล์ตัวใหม่อีกต่อไป
วางแผนไว้ว่า Extension นี่วางตลาดเป็นทางการเมื่อใหร่ จะมีแคมเปญใหญ่ที่ Blognone ส่วนที่นี่เองคงมีแบนเนอร์บอกผู้ใช้ IE ให้ช่วยกันย้ายซักที
์No Censorship Pact
พยายามใช้ freenet แล้วพบว่าความยุ่งยากมีอยู่จริง การทำงานที่ซับซ้อนแต่ให้ฟีเจอร์ที่ต่ำกว่ามาตรฐานทำให้ freenet ไม่น่าได้รับความนิยมในวงกว้าง อย่างน้อยก็ในช่วงห้าปีข้างหน้านี้
ผมนึกถึงอะไรที่ง่ายกว่า อย่างการทำ Planet ด้วยการให้เว็บมาสเตอร์ 3 – 5 คน ที่ไม่มีความกดดันทางการเมืองร่วมกัน เช่นอยู่คนละประเทศที่กฏหมายต่างกัน โดยเฉพาะประเทศที่ไม่มีสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนต่อกัน หนึ่ีงในนั้นอาจจะเป็นผู้ที่อยู่ในประเทศที่มีความเสรีในการแสดงความคิดเห็นสูงๆ หรือเป็นผู้มีความสามารถในการตั้งโฮสต์อย่างนิรนามเต็มรูปแบบ
ทั้งกลุ่มร่วมกันสร้าง Blog สาธารณะ ที่ไม่มีความพยายามในการเก็บข้อมูลส่วนบุคคล เกินไปกว่าที่กฏหมายของตน ทุกคนสนับสนุนให้ผู้ใช้ของตนเข้าถึงเว็บผ่านทาง HTTPS และใช้ Proxy สาธารณะที่ตั้งอยู่ในประเทศที่สามเพื่อความเป็นส่วนตัว
ประเด็นที่สำคัญที่สุดคือเว็บมาสเตอร์ทุกคนตกลงร่วมกันว่าจะส่งข้อมูลที่เว็บของตนได้รับไปยังเว็บพันธมิตร “ทันที” เนื่องจากเว็บมาสเตอร์พันธมิตรคนอื่นๆ ไม่มีความกดดันทางการเมืองร่วมกัน หากเว็บมาสเตอร์คนใดคนหนึ่งได้รับการกดดันให้ต้องลบข้อความส่วนใด หรือบางส่วนเขาก็ลบไปตามแรงกดดันนั้นได้เลย เนื่องจากข้อความนั้นๆ จะถูกเก็บไว้ในประเทศอื่นแล้ว
ประเด็นต่อมาคือการโพสทั้งหมดต้องได้รับการ Digital Sign จากเจ้าของข้อความ ในขณะที่ไม่มีการระบุตัวตนของผู้ใช้ แต่ผู้ใช้คนอื่นจะไม่สามารถปลอมแปลงเป็นอีกคนได้ โดยกระบวนการนี้จะไม่ได้รับประกันว่าผู้ใช้เครือข่ายนี้จะไม่โพสข้อความโดยแสดงตัวเองเป็นผู้ใช้หลายคนแต่อย่างใด
เท่าที่ลองนึกดูซอฟต์แวร์อย่างนี้สามารถสร้างได้ไม่ยากนักใช้ PHP กับ Rest อีกสองสามคำสั่งก็น่าจะได้แล้ว ไว้ว่างๆ มานั่งเขียนดู
ทะเยอทะยาน
หลายครั้งที่เราถูกสอนให้ดำเนินชีวิตไปอย่างมีเป้าหมาย เราจึงมุ่งสร้างเป้าหมายให้กับชีวิตของเรา แล้วเดินหน้าอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจะไปถึงเป้าหมายพวกนั้น
แต่ไม่รู้กี่ครั้งแต่กี่ครั้ง เมื่อเรายืนอยู่บนจุดที่เราเคยไขว่คว้า เรากลับพบว่าที่ตรงนั้นไม่ใช่ปลายทางที่เราจะหยุด เราสร้างเป้าหมายใหม่ที่ปลายขอบฟ้า แล้วก็เริ่มเดินอีกครั้ง
วันหนึ่งเราอาจจะเดินผ่านใครสักคน แล้วเขาก็ถามเราว่า เรากำลังเดินไปทำไมกัน
วันหนึ่งเราอาจจะตอบคำถามนี้ไม่ได้
วันหนึ่งเราก็แค่มองคนอื่นๆ เดินผ่านเราไป
ใครจะรู้….
เมื่อเราได้หยุดนั่งนิ่งๆ แล้วมองไปรอบๆ
เราอาจจะเจอเป้าหมายที่เราต้องการจริงๆ