ผมเป็นคนชอบใส่เสื้อสีเข้มมากๆ ไม่ชอบเดินสายกลางแบบใส่สีหม่นๆ จางๆ อย่างรุนแรง
ปีที่ผ่านมามีปัญหาอยู่สองสี
วันไหนใส่แดง — “พี่เป็น นปก. เหรอพี่…”
วันไหนใส่เหลือง — “พี่เป็นพันธมิตรเหรอะพี่…”
ข่าวร้ายคือตัวล่าสุดที่ซื้อเป็นสีม่วงเข้ม….
ผมเป็นคนชอบใส่เสื้อสีเข้มมากๆ ไม่ชอบเดินสายกลางแบบใส่สีหม่นๆ จางๆ อย่างรุนแรง
ปีที่ผ่านมามีปัญหาอยู่สองสี
วันไหนใส่แดง — “พี่เป็น นปก. เหรอพี่…”
วันไหนใส่เหลือง — “พี่เป็นพันธมิตรเหรอะพี่…”
ข่าวร้ายคือตัวล่าสุดที่ซื้อเป็นสีม่วงเข้ม….
ช่วงนี้ท่องโลกการกินบ่อย วันนี้เล่าให้ฟังถึงอีกร้านนึงที่ไปกินมาแล้วชอบมากคือฟูจิอิชิราเมน
เรื่องของเรื่องคือร้านนี้มันโปรโมชั่น 10-30-50 คือหน้าร้านจะแจกบัตรลด 10% ถ้ากินครบเท่าใหร่ไม่แน่ใจ (200 มั๊ง) จะได้แสตมป์ทำให้บัตรลดกลายเป็น 30% เมื่อกินอีกครั้งก็จะกลายเป็น 50% แล้วหมดไป
รุ่นน้องไปอัพเกรดบัตรมาจนเป็น 50% เลยยกแลปไปถล่มกันมา
ร้านอยู่ที่ Major Avenue หน้าร้านมองไปเห็นกวางเรืองแสงอยู่
ตะเกียบ, ทิชชู่, และเมนูแนะนำ ผมสั่งไอ้ที่อยู่ในเมนูนี่แหละ
ทงคตซึ ทาคูนิราเมน (125 บาท) แพงมาก แต่อร่อยจนคุ้ม ยิ่งผมใช้บัตรลด 50% นี่ไม่ต้องคิดมาก 62.5 บาทราคาเท่าฮะจิบัง ถ้ากินราคาเต็มคงต้องโอกาสพิเศษสักหน่อย แต่ก็ยังคุ้มอยู่พอควร
อันนี้ฮายาชิราเมน สั่งมากินแบ่งๆ กัน กินกับมัสตาดอร่อยใช้ได้ แต่ชอบชามของตัวเองมากกว่า
อันนี้รู้สึกว่าจะเป็นชาชูราเมน
ของกินเล่นนี่ตัวทำมื้อนี้แพงเลย เพราะไม่ได้ลดราคาด้วย (ลดแต่ค่าราเมน) แถมสั่งเพลิน สั่งไปสั่งมาราคาจะเท่าราเมนเอา แต่ก็โอเคอร่อยดี
อันนี้อยู่ในร้าน ชอบเป็นการส่วนตัว
แถมท้ายด้วยนามบัตร เผื่อได้ค่าโฆษณา :P แต่ถ้าจะไปจริงๆ ดูแผนที่ด้านล่างดีกว่าเยอะ
ปรกติแล้วเวลาเขียนโปรแกรม มักเป็นเรื่องดีที่เราจะใส่ค่า defaults เอาไว้ให้ผู้ใช้เลือก เวลาที่มีตัวเลือกที่คนส่วนมากเลือกกันอยู่แล้ว
แต่สำหรับคนไม่ละเลียดกับชีวิตอย่างผม ส่วนแทบทุกอย่างจะมีค่าดีฟอลต์ใส่ไว้อยู่แล้วจะได้ไม่เสียเวลาเลือก เช่น ใส่เสื้อตัวบนสุดในกองเสมอ, กินกาแฟคาปูชิโน่เสมอ ฯลฯ จะยกเว้นบ้างเวลามีโอกาสอยากเลือกอย่างอื่นบ้าง
ไม่เว้นแม้แต่ของกิน…
และนี่คือค่าดีฟอลต์สำหรับการกินเทอมนี้
เส้นเล็กต้มยำหมูมะนาว
เรื่องน่าสนุกคือผมกินอยู่ทุกวันเป็นเดือนจนน้องที่แลปทนไม่ไหว ว่ามันอร่อยอะไรกันนักกันหนา เลยกินตามกันยกแลป กลายเป็นวันต้มยำหมูมะนาวไป
วันไปกินยกแลปนี่สนุกมาก จากร้านไม่มีคนเอาคนห้าหกคนไปยืนต่อคิว แป๊บเดียวไม่รู้คนมาจากไหนอีกเป็นพรวน น่าจะไปขอค่าโฆษณาจริงๆ
ส่วนของแถมวันนี้เป็นค่าดีฟอลต์เทอมที่แล้ว
ข้าวคลุกกะปิ….
สองร้านนี้อยู่ที่เกษตรทั้งคู่เลยครับ
ไม่ได้ตั้งชื่อเองเล่นๆ แต่มันคือร้านอาหารญี่ปุ่นแถวม. เกษตร ที่เพิ่งเปิดมาไม่กี่เดือน เนื่องจากทำงานอยู่เกษตรมาเป็นปี แถมอยู่ดึกเลยต้องไปลองกิน
หน้าร้าน ยืนยันว่ามันชื่อ iBento จริงๆ ท่าทางเจ้าของร้านจะชอบ iPod มาก ในร้านเห็น iPod Docking วางอยู่ด้วย
ชาร้อนเติมได้เป็นกฏข้อแรกของผมในการเลือกกินอาหารญี่ปุ่นไปแล้ว อันนี้ 20 บาทก็พอโอเค เท่าที่กินมาไม่เคยเจอชาร้อนแบบเย็น (ชืด) เพราะใช้กาเดียวพนักงานเดินเติมเอา ไม่เหมือนกับ Zen ที่เอากาเท่าหม้อข้าวมาวางทิ้งไว้
ราคาผมกะดูคร่าวๆ ด้วยสายตา น่าจะถูกกว่าฟูจิอยู่ 20-30% นับว่าไม่ได้ห่างกันมากนัก แต่เมนูดูดีทีเดียว เทียบกับร้านอื่นๆ แถวๆ นี้
จานแรกเป็นเห็ดเข็มทองผัดเนย เป็นเมนูที่กินได้ทุกคน และสั่งร้านไหนก็ไม่เคยคุ้ม เพราะทำเองง่ายมาก เอาน่ะ มาแล้วก็ลองสักหน่อย ส่วนข้าวไข่หวานนั่นของน้องคนนึงที่กินข้าวมาอิ่มแล้ว เลยกินแค่นั้น
อันนี้ของชอบผม เฟรนซ์ฟรายจิ้มซอร์สวาซาบิ ตัวเฟรนซ์ฟรายนั้นไม่มีอะไรใหม่ น่าจะซื้อตามซุปเปอร์มาทอดเองได้เหมือนกัน แต่ซอร์สวาซาบินี่แนะนำมาก ว่าจะซื้อกลับบ้านมานั่งกินซักขวด
ของผมเป็นข้าวแกงกระหรี่กุ้งทอด รู้สึกจะ 69 บาท เยอะได้ใจดีแท้
กินไปกินมายังไม่อิ่ม เลยสั่งมินิซูชิมาอีกชุด มันเป็นชุดซูชิรวมแต่ทุกชิ้นมีขนาดแค่ 1 ใน 3 เลยเหมาะสำหรับเอามากินมันทุกหน้า ก็น่ารักดี จนไม่กล้ากินกัน – -”
จบแล้ว…
ร้านนี้ค่อนข้างโอเค เลยไปซ้ำมาแล้วสองรอบเมื่อวันก่อน เทียบความคุ้มรวมค่าเดินทางกับค่าจอดรถแล้ว เด็กเกษตรคงน่าไปลอง แค่คนที่อื่นคงไม่น่าถ่อมาเท่าใหร่
ของแถมก่อนจบของวันนี้คือ….
Pepsi Green???
เพิ่งเคยเห็น จากการสัมภาษณ์คนส่งของในรถเค้าบอกว่ามันเพิ่งมาเมื่อวาน!!! ใครลองแล้วรายงานที