เล่ม เล่ม เล่ม

เป็นประเด็นหลุดออกมาจาก Pantip ไม่วายที่ Blognone จะร่วมแจม (อยู่ใน Blognone เอง)

ผมเขียนเรื่องนี้ไปทีนึงใน twitter แต่ดูเหมือน 140 ตัวอักษรจะไม่พอสร้างความไม่เข้าใจได้เยอะ เอาเขียนใหม่อีกรอบ

สรุปในบรรทัดเดียว __”ผมไม่เห็นด้วยกับการบังคับใช้ Word ในการทำเล่มวิทยานิพนธ์”__

MS Word เป็นเครื่องมือที่แย่มาก จนผมไม่เชื่อว่าจะมากเกินไปที่จะเรียกว่าเข้าขั้น “บัดซบ” เมื่อพบกับฟอร์แมตที่หนาแน่นจนไม่น่าเชื่ออย่างเล่มจบของบัณฑิตวิทยาลัย อย่างน้อยก็ของเกษตรศาสตร์

คุณเทพเขียนเรื่องนี้ไว้ละเอียดกว่ามาก โดยสรุป เครื่องมือ WYSIWYG อย่าง Word นั้นสร้างความสะดวกที่นำปัญหามาอย่างหนักเมื่อรูปแบบเอกสารมีรายละเอียดมากๆ เครื่องมือเช่นที่เป็น markup นั้นตอบสนองได้ดีกว่า แต่แลกมาด้วยการเรียนรู้ในช่วงแรกที่ยากกว่า

อันนี้ไม่พูดถึงว่ากฏเหล่านั้นมัน “เข้าท่า” หรือไม่นะครับ แอบถือซะว่ามันเข้าท่า และเอกสารควรเป็นตามกฏไปก่อนแล้วกัน

แต่ผมไม่ได้สนใจประเด็นเช่นนั้นนัก

มหาวิทยาลัยเลือกเครื่องมือที่ผิด เป็นเรื่องแย่ ไม่ใช่เรื่องผิด ม.เกษตรเอง อย่างน้อยในสมัยที่ผมเรียนอยู่ ก็มีความพยายามจะจัดหา MS Office ให้ใช้กันอย่างทั่วถึง ตอนนี้เข้าใจว่ามีปัญหาอยู่ แต่ก็น่าจะกำลังแก้ไขกัน

ถ้าเป็น ม. เอกชนอื่นๆ การกำหนดให้ MS Office เป็นเครื่องอุปกรณ์การเรียนภาคบังคับก็ไม่ใช่เรื่องผิดแต่อย่างใด

อาจะไม่เหมาะสมกับบางงาน อาจจะใช้ลำบากกับบางกรณี แต่ไม่ผิด

แต่ มก. ที่เป็นเรื่องนั้น เป็นหน่วยงาน “รัฐ”

ผมเชื่อว่าในฐานะความรับผิดชอบของหน่วยงานรัฐนั้นเอง มก. และหน่วยงานรัฐอื่นๆ ที่หน้าที่สำคัญที่จะระวังไม่ให้การติดต่อใดๆ มีการบีบบังคับให้ใช้สินค้าของเอกชนรายใดรายหนึ่ง เพราะมันจะเอื้อให้เกิดการผูกขาดในท้ายที่สุด

ผมไม่สนใจว่ากติกาจะเปิดโอกาสให้โอเพนซอร์สหรือไม่ ในความคิดผมแล้ว โอเพนซอร์สก็เป็นสินค้าจากเอกชนเช่นกัน ประเด็นของกติกาคือมันต้องไม่บังคับให้คนทั้งหมด ไปอิงแอบกับสินค้าใดๆ เพียงเท่านั้น

ดังนั้นแล้วต่อให้เปิดให้ใช้ PDF, OO.o หรือ LaTeX แต่ถ้ายังบังคับใช้ Angsana อยู่ ผมก็ไม่ได้คิดว่าอะไรมันดีขึ้นตรงไหน

การเอื้อให้มีการแข่งขันได้อย่างสมบูรณ์ต้องไม่มีจุดที่บีบให้ไปหาผู้ขายรายเดียว เช่น

– ไฟล์ .doc หรือ PDF
– ฟอนต์ Angsana หรือ DBthai

ฟอนต์อาจจะต้องใช้ไมโครซอฟท์ หรือซื้อฟอนต์ต่างหาก อาจจะไม่ใช่ของฟรี ไฟล์ PDF อาจจะสร้างจาก Word 2007 ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

สำคัญที่เรามือทางเลือก ไม่มีใครควบคุมเราได้ทั้งหมด เราเลือกอีกทางได้หากเราอยากจะเลือก

 

ไหน

ไหนแม่บอกว่าจีบผู้ชายก่อนมันน่าเกลียดไง – เหมยลี่

ปล. เสิร์ชๆ นางเอกแล้วเจอแต่รูปเซ็กซี่ เฟลมาก แนวเดียวกับ Grace Park

 

ตามหาห้าดาว

ไม่ดาวแบบดราก้อนบอลอะไรอย่างนั้นหรอกครับ แต่เป็น…

ไก่ย่าง…

ไก่ย่าง (โดย amrufm)

ไก่ย่าง (โดย amrufm)

สืบเนื่องจากอยู้ดีๆ เกิดอาการคล้ายแพ้ท้องอยากกินไก่ย่างมาสองวันติด เมื่อวานกิน chester grill ไปหนึ่งน่องแก้กลุ้ม พบว่าไม่สามารถดับกิเลสอันนี้ได้

วันนี้เลยตัดสินใจว่าจะไปหาไก่ย่างห้าดาวมากินหนึ่งตัวถ้วน

  • งานเข้าตั้งแต่นาทีแรก เพราะคิดว่าแถวที่ทำงานน่าจะมี แต่ไม่รู้ว่าตรงไหนบ้าง
  • ทำใจได้ ย้อมเปลี่ยนเส้นทางกลับบ้านเพื่อให้ผ่านตลาดแถวบ้าน
  • มันปิด….#@$@!!
  • สรุปว่าผมต้องขับไปสามตลาด จนได้บูตนึงที่เปิดดึก
  • ตอบขับรถกลับมาว่าจะถ่ายรูปไก่ควันฉุยๆ ไว้หน่อย แต่พอแกะห่อก็ลืมทุกอย่าง
  • ดีที่วันนี้คนอยู่เยอะ ตัวหารพลังงานมีมาก แบ่งๆ กันอ้วน

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ความพยายามอยู่ที่ไหน… ไก่ย่างอยู่ที่นั้น!”

ปล. ถ้าผมเป็น CP ผมจะทำ Google Maps บอกตำแหน่งร้านพร้อมเวลาปิดเปิดทั่วประเทศนะ น่าจะช่วยเพิ่มยอดขายได้ แถมผมประหยัดน้ำมัน วันนี้ขับตามหาไก่ไปเกือบ 15 กิโล

 

ลิ่วเลือก Latitude

ตั้งหัวข้อเลียนแบบ “ป๊อบเลือกฮิตาชิ” ไปงั้น

แต่วันก่อนตอนเขียนข่าว E2100 จะเข้าประเทศไทย ผมก็เขียนไปใน twitter ว่าถ้าทางเดลล์เอา E2100 เข้ามาประมูลผมจะเลิกเขียนข่าว ThinkPad 1 สัปดาห์

ถ้าใครตามข่าวที่ผมเขียน คงรู้ว่าผมเป็น ThinkPad Zealot ได้ที่เลย อันนี้คงช่วยไม่ได้ เพราะสมัยก่อนมันไม่มีเครื่องยี่ห้ออื่น IBM PC เป็นของแท้ ยี่ห้ออื่นมันก็แค่ Compatible ผมยังจำภาพตัวเองนั่งอ่านรีวิว ThinkPad Butterfly (ใครรู้จักมั่ง?) ใน PC Magazine ได้ มันคือสุดยอดวิศวกรรมที่โคตรเท่ห์ จนผมเริ่มใช้งาน ทุกอย่างก็ยังเป็นอย่างที่ผมหวัง ความทนทาน การเสียบอุปกรณ์เสริมได้ตามต้องการ ฯลฯ

ข่าว Latitude ไม่ได้เปลี่ยนความคิดอะไรเหล่านี้ ThinkPad ยังคงเป็นโน้ตบุ๊กที่ดีที่ผมใช้งานอยู่ทุกวัน (บริษัทซื้อให้ อยากเปลี่ยนคงต้องเปลี่ยนบริษัท) และมีแนวโน้มสูงว่าตัวต่อไปก็น่าจะเป็น ThinkPad เพราะความลงตัวด้านราคา และอุปกรณ์เสริมต่างๆ

แต่ประเด็นหลักคือการไปพบกับคุณ Matt ในงาน Meet The Man Behind ThinkPad ทำให้ผมรู้อะไรบางอย่างคือทีม ThinkPad ไม่ได้มีความคิดที่จะทำ ThinkPad ให้มันสวยขึ้นเลยแม้แต่น้อย เขาเชื่อเต็มที่ว่ามันก็สวยพอตัวอยู่แล้ว และการใช้งานทางธุรกิจก็เหมาะกับสีอย่างนั้นอยู่แล้ว

เพื่อนผมหลายคนไปซื้อแมคเพราะจะใช้พรีเซนต์งาน และนั่นมันการใช้งานธุรกิจเต็มตัว

Latitude นั้นเดิมในตระกูล D เองก็น่าเกลียดพอกัน สำหรับผมแล้วน่าเกลียดกว่า ThinkPad หลายเท่าตัว (แต่ผมก็เกือบซื้ออยู่ทีนึงเพราะประกัน on-site ThinkPad มันแพง)

แต่นับแต่ Latitude E เป็นต้นมา เดลล์ก็หันมาใส่ใจกับภาพลักษณ์ภายนอกอย่างจริงจัง

E4300

E4300

มันก็ไม่เห็นจะเสียจิตวิญญาญตรงไหนนี่หว่า?

ผมพูดเรื่องนี้มาหลายครั้งก่อนหน้านี้แต่ประกาศว่าจะเลิกเขียนข่าว ThinkPad 1 สัปดาห์เอาตอน E2100 เข้าไทยเพราะ E2100 ตอกย้ำบางเรื่อง

E2100 มันเป็นคอมพิวเตอร์สำหรับนักเรียน นักเรียนที่เป็นฐานลูกค้าสำคัญของ ThinkPad เหมือนๆ กัน

E2100

E2100

การที่ ThinkPad ปฎิเสธที่จะออกแบบให้สวยนั้นมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย นอกจากการผลักไสคนกลุ่มหนึ่งที่อยากใช้งานไปซื้อของจากคนอื่น

คอมพิวเตอร์มันไม่ใช่เครื่องจักรที่นักวิทยาศาสตรใส่เสื้อกาวน์หัวขาวๆ ใช้งานในห้องแลปอีกต่อไป

คอมพิวเตอร์คือแฟชั่น แฟชั่นคือธุรกิจ