กูไม่ฉลาด อย่ากดดันกู เดี๋ยวกูน้อยใจ
กูไม่ฉลาด อย่ามาเรียกร้องอะไรกับกู กูทำไม่ได้หรอก
กูไม่ฉลาด เข้าใจไหม อ่านไปก็ไม่รู้เรื่อง ทำไปก็ไม่สำเร็จ จะมาเรียกร้องกับกูทำไม
กูไม่ฉลาด กูเพิ่งทำผิดเรื่องเดิม แล้วกูก็ทำอีกแล้ว กูไม่เข้าใจตัวเอง
สุดยอดคือ….
กูไม่ฉลาด กูรู้มึงฉลาดมาก มึงทำแทนกูที
ทดไว้ก่อนรีวิว ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าผมนิยมโนเกียพอสมควร เพราะมันเป็นบริษัทสื่อสารที่ออกแบบโทรศัพท์ให้เป็นโทรศัพท์ ใช้งานจริงได้สมเหตุสมผล
เพียงแค่มันหลุดยุคสมัยเกินไป และมันต้องการการแก้ไขให้ความสมเหตุสมผลนั้น ให้เข้ากับยุคสมัยให้ได้
และนี่เป็นความเห็นของผมต่อมัน
สิ่งที่โนเกียต้องทำกับ Symbian
เหลืออีกสองเรื่องที่กำลังลองดู
ผมกำลังทำบ้านใหม่ครับ…
จากการทำบ้านใหม่ก็ได้เรียนรู้เรื่องราวมหาศาล เรื่องล่าสุดคือปั๊มน้ำ
ปั๊มน้ำเป็นของอย่างแรกๆ ที่ต้องซื้อเข้าบ้านเองเพราะทางโครงการไม่มีให้ สิ่งที่เกิดขึ้นคือในครอบครัวก็ต้องมานั่งคุยกันว่าจะเอา “กี่วัตต์” ดี
วัตต์ของปั๊มน้ำเป็นเรื่องน่าสนุก เพราะ 180 วัตต์นั้นอยู่ที่ 5,500 บาทได้ ส่วน 280 วัตต์ นั้น 6,500 บาทเท่านั้น
ประสิทธิภาพต่อราคาดีกว่าเห็นๆ !
แต่สุดท้ายไปๆ มาๆ ก็ซื้อ 180 วัตต์กันเพราะน่าจะพอแล้วสำหรับบ้านสามชั้น ส่วนผมเองนั้นแอบไม่พอใจอยู่ลึกๆ ที่ไม่ซื้อแบบ best value ทั้งที่งบประมาณก็เพียงพอ
อยู่มาเป็นเดือนกับปั๊มน้ำ 180 วัตต์ก็พบว่ามันแรงดี กับห้องน้ำชั้นสอง ชั้นสามพบทดสอบดูก็ใช้งาน ไม่ได้ไหลอ่อนแต่อย่างใด แต่ที่ไม่เคยลองเลยคือชั้นหนึ่ง เพราะมันแรงพอแน่ๆ
จนวันนี้มีเหตุให้ต้องไปใช้ห้องน้ำชั้นล่าง (ข้าศึกประชิด)
พบความจริงว่าสายชำระกับปั๊มน้ำ 180 วัตต์นี่มัน สุดยอดมาก
เข้าใจฆาตกรรมในห้องปิดตายในเรื่องโคนันที่อาศัยแรงดันน้ำของหอสำนึกตนในทันที
หลายครั้ง โดยเฉพาะในอินเทอร์เน็ต และสื่อมวลชนกระแสหลักทั้งหลาย ที่เราเห็นข่าวคนรวยล้นฟ้า ทำเรื่องน่ายินดีเช่นการให้ทุนต่อโครงการต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ไปฟรีๆ
สิ่งที่ตามมาเสมอๆ ทำไม คนนั้น คนโน้น คนนี้ จึงไม่ทำเช่นเขาบ้าง
สำหรับผม มันเป็นเรื่องน่ารังเกียจอย่างหนึ่ง
การขอให้คนอื่นทำความดี เป็นความมักง่ายที่ติดตัวมากับมนุษย์ มันง่ายที่จะไปคาดคั้นให้คนอื่นเป็นคนดีเกินกว่ามาตรฐานที่เราเองจะทำได้
เราไม่เคยตระหนัก ว่าจุดหนึ่งแล้วคนเมืองที่จบมหาวิทยาลัยนั้นเป็นคนที่มีโอกาสดีระดับ percentile rank อยู่เลขตัวเดียวของสังคมนี้
เราไม่เคยตระหนักว่าเมื่อเทียบกันประชากรโลกแล้ว เราอยู่ในจุดที่ดีเพียงใด
เราไม่เคยมีภาระหน้าที่ต้องทำความดีเช่นนั้น เรายังไม่รวยพอ เราจะไปช่วยคนอื่นทำไม
เราวางตัวประหนึ่งเจ้าหน้าที่สรรพากร ไม่ใช่เพียงคนรวยๆ เหล่านั้นต้องช่วยเหลือคนอื่น พวกเขาจะต้องช่วยเหลือโดยให้เรารับรู้อีกด้วย
น่าขยะแขยงยิ่งนัก