นิยายเรื่องราวของแฮกเกอร์ชื่อว่า Gibson Vaughn แต่เอาจริงๆ ไม่ได้เป็นเรื่องราวของแฮกเกอร์อะไร แต่เป็นนิยาย thriller การเมือง, สืบสวน

• ต่างไปหน่อยคือการอ้างอิงเรื่องคอมพิวเตอร์แม่นยำ ไม่มีอะไรเวอร์เกินจริง
• ตัวนิยายสนุกสมราคา แต่ความรู้สึกคือโดยรวมๆ มันก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้น แต่แฟนๆ ใน Amazon เยอะมาก ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร
• ใน Goodreads ได้ 4.2 คะแนนแถมมีสองหมื่นกว่ารีวิว
• กำลังจะออกเล่มสองเร็วๆ นี้ (ก็ไม่แปลกเพราะเล่มแรกดังมาก)
• โดยรวมๆ ไม่มีความประทับใจอะไรเป็นพิเศษ ถ้าไม่จดไว้ก็อาจจะลืมว่าเคยอ่านเล่มนี้

โน้ตความคิดไว้เสียหน่อย

• การประมูลทีวีดิจิตอลเป็นหมายสำคัญอีกอย่าง ว่าอนาคตไม่ว่าธุรกิจอะไรก็มีคลื่นให้ประมูล ทั้ง telecom/broadcast (ที่หวังอีกอย่างคงเป็น “วิทยุ”)
• ราคาแพงเกินไปตามมุมมองของผมเอง แต่ตามผู้ประมูลคงแล้วแต่
• ไม่ว่าแพงไปหรือไม่ ผมมองว่ามันประสบความสำเร็จดี วงการทีวีมีการแข่งขัน บ้านผมดูช่อง Workpoint, Mono, ไปดู NOW บ้าง ทางเลือกเพิ่มขึ้น นี่คือความดีของการแข่งขัน
• มันมีประเด็นการเมือง อันนี้เป็นอีกประเด็น ช่องข่าวซวยหน่อย แต่ก็เป็นความเสี่ยง คนทำธุรกิจวงการไหนก็มีความเสี่ยงภายนอกกันได้
• มีเจ๊งบ้างก็เป็นเพราะการแข่งขัน การที่มีคนเจ๊งไม่ใช่ความผิดของกสทช. โดยตัวเอง
• ที่แย่คือไม่ออกแบบเผื่อมีคนเจ๊งแต่แรก ผู้เข้าร่วมประมูลควรรู้ก่อนว่า “ถ้า” มีคนถอนตัวจะเกิดอะไรขึ้น จะมีประมูลรอบใหม่หรือไม่ หรือจะต้องเว้นช่วงนานแค่ไหน หรือหากไม่เว้นจะตั้งราคาอย่างไร บอกก่อนกันตรงๆ เผื่อใครอยากรอคนอื่นเจ๊งก็รอกันไปได้ ตามแต่ใจ
• วันนี้คนจำนวนมากคงมองว่าช่องน่าจะเหลือ ผม “เดา” อาการแล้วสุดท้ายเมืองไทยอาจจะไม่ได้เปิด MUX ที่ 6 คลืนน่าจะ refarm ใหม่จนเอามาทำมือถือได้ อันนี้เป็นเรื่องแย่ที่ไม่คิดถึงกรณีมีคนเจ๊งเผื่อไว้ แต่การที่ประมูลช่องเยอะๆ แต่แรกไม่ใช่ความผิดของคนประมูล (รู้อะไรไม่สู้รู้งี้ มามองตอนนี้แล้วกลับไปด่าว่าทำไมตอนนั้นประมูลเยอะน่ะมันทำได้ทุกคน)
• ความกังวลหลังจากนี้คงเป็นเรื่องคลื่นที่ (น่าจะ) ว่างๆ อยู่ในย่านนี้ในอนาคต

กดมาดูจาก iflix อีกเรื่อง คิดว่าน่าสนใจดี คิดว่าไม่ใช่ pattern หนังรักที่เจอเท่าไหร่

• นางเอกเป็นพวกเก็บตัวอยู่ในห้องไม่ไปไหน โทนครึ่งแรกมันเลยอึดอัดหน่อยๆ
• พระเอกเป็น geek เกม ส่วนนางเอกเป็นบก. จีบกันด้วยการให้เป็นบก. หนังสือ
• จริงๆ พล็อตเรื่องน่าจะทำให้ดาร์คกว่านี้ได้ วางปมมาหมดแล้ว แต่พอเป็นหนังรักเอเชียคนเขียนบทก็คงไม่กล้าทำแบบนั้น ไม่งั้นโดนด่าตาย
• เนื้อเรื่องมีความเป็นการ์ตูนมาเรื่อยๆ คงไม่อยากให้อึดอัดเกินไป แต่ความเป็นการ์ตูนหลายจุดก็น่ารำคาญ
• พล็อตรวมๆ ประมาณ John Green น่าจะได้ เรื่องราวของคนเข้าถึงยากเพราะมีปมในชีวิต กับอีกสองคนที่พยายามเข้าไปในชีวิต
• Park Shin-hye (เลิกพยายามถอดเสียงภาษาเกาหลีแล้ว เดี๋ยวมีติ่งบ่น) สวยแบบ “เรียบ” ดี เข้ากับบทว่าจนๆ หน่อย ให้แบบไอดอลจ๋ามาเลยคงไม่ไหว
• แต่พอท้ายๆ เรื่องปมที่วางไว้หมดก็ไม่มีอะไรแล้ว เป็นบทพ่อแง่แม่งอนกันไปตามประสา
• ตอนจบแบบเป็น essay พูดบรรยายถึงความคิดตัวละคร ณ ตอนจบนี่น่าสนใจ คือเออจบแค่นี้ล่ะ ที่เหลือเล่าความคิดของตัวละครเลย ไม่บอกว่าหลังจากจบเป็นยังไง ไม่รู้ว่าเรื่องอื่นเป็นแบบนี้กันเยอะไหม ละครไทยนี่จบต้องมีบทสรุป งานแต่ง มีลูกหลานวิ่งไปมา ตัวร้ายตาย บ้านไฟไหม้ เข้าโรงพยาบาล

คิดเรื่องการแชตแบบไม่บันทึก (off-the-record) โปรแกรมแชตจำนวนมากมีฟีเจอร์นี้กัน แต่เอาเข้าจริงก็มีคำถามว่าสุดท้ายแล้วโปรแกรมพวกนี้มันมีผลจริงแค่ไหน เคยคิดๆ เรื่องนี้ไว้ว่า OTR จริงๆ ควรจะ

• เป็นฮาร์ดแวร์แยก มีโค้ดขนาดเล็กมาก (audit โค้ดง่ายมาก) กระบวนการตรงไปตรงมา สามารถสร้าง HW/SW ได้เอง
• มีทางเข้าออกข้อมูลชัดเจน เช่น serial link เส้นเดียวเป็น UART
• กุญแจอยู่ใน HW ไม่สามารถเอาออกได้ เช่นตัด fuse ใน MCU หรือหล่อเรซินวงจรไปเลย
• มีจอ/คีย์บอร์ดในตัว
• enforce policy จากในตัวบอร์ด เช่นว่าแสดงข้อความ 1 นาทีแล้วทำลาย key จะ rotate ทันทีแล้วย้อนไม่ได้ ฯลฯ ยังมีข้อจำกัดบ้างคือเอากล้องมาถ่ายรูปหน้าจอแต่โดยทั่วไปน่าจะโอเค
• โทรศัพท์เป็นเพียงช่องทางเชื่อมต่อ อาจจะมีแอปในโทรศัพท์เพื่อต่อกับเครื่องแชตนี้ แต่การที่โทรศัพท์โดน compromise ไม่มีผลอะไรในแง่ของเนื้อหา ข้อมูลถอดรหัสในเครื่องแชตอย่างเดียว