Flame War

ผล​จาก​การ​อ่าน comp.lang.python ทุก​วัน เพราะ​ติด​มา​ตั้งแต่​ตอน​เริ่ม​ฝึก​เขียน ทำ​ให้​ได้​เห็น​กระทู้​ประจำ​เดือน​อยู่​เรื่อยๆ ที่​จะ​ขึ้น Most Active Topic เสมอ​คือ

ผม​มา​จาก​ภาษา XXXX กำลัง​สนใจ Python แต่​สงสัย​ว่า​ทำไม Python ถึง​ทำ YYYY ไม่​ได้​เหมือน​ใน​ภาษา XXXX

ผล​พวง​ของ​คำ​ถาม​ประเภท​นี้​คือ​สงคราม​ขนาด​ย่อมๆ ที่​ดู​น่า​สนุก​ใน​สิบ​คำตอบ​แรก จะ​มี​การ​ขุด​ราก​ถึง​เหตุผล​เพื่อ​โต้​ตอบ​กัน​อย่าง​เผ็ด​มัน จน​ถึง​คำ​ตอบ​ที่​สามสิบ เหตุผล​ก็​เริ่ม​หาย​ไป กลาย​เป็น​การ​จับ​ผิด​คำ​ตอบ​ของ​ฝ่าย​ตรง​ข้าม​กัน​ชนิด​คำ​ต่อ​คำ จน​ถึง​คำ​ตอบ​ที่ 150 ถ้า​มี​ใคร​บ้า​อ่าน​อยู่​ก็​แทบ​ไม่​มี​ความรู้​อะไร​เหลือ​อยู่​ตรง​นั้น

การตัดสินใจ​ครั้ง​หนึ่ง​ที่​สำคัญ​มากๆ ของ Blognone คือ​การ​ตัดสิน​ว่า​เรา​จะ​ไม่​รับ​คอมเมนต์​จาก​คน​ภาย​นอก ทุก​คน​ที่​จะ​คอมเมนต์​ได้​ต้อง​สมัคร​เป็น​สมาชิก​เสีย​ก่อน การ​ตัดสิน​ใจ​ครั้ง​นั้น​เกิด​ขึ้น​ใน​ขณะ​ที่ Blognone ไม่​ได้​ใหญ่​โต​อะไร​ใน​เวลา​นั้น​เรา​มี​คน​อ่าน​ไม่​ถึง 500 คน​ต่อ​วัน​เทียบ​กับ​กว่า 2000 คน​ต่อ​วัน​ใน​ตอน​นี้ คอม​เมนต์ใน​แต่​ละ​ข่าว​ที่​เรา​ได้​น้อย​กว่า​ห้า​คอมเมนต์​แทบ​ทั้ง​สิ้น ข่าว​จำนวน​มาก​ไม่​มี​คอมเมนต์​เลย​ด้วย​ซ้ำ​ไป

แต่​เรา​ก็​ติด​สิน​ใจ​กัน​ว่า​จะ​ไม่​รับ​คอม​เมนต์จาก​คน​อ่าน​ทั่ว​ไป เพือให้​คอมเมนต์​มี​คุณภาพ

แม้​จน​ทุก​วัน​นี้ เมื่อ​ผม​ได้​เห็น​คำ​ถาม​ที่​เจอ​อยู่​เรื่อยๆ ใน comp.lang.python ผม​ก็​ยัง​คง​เข้า​ไป​อ่าน​มัน​อยู่​เสมอ คำ​ตอบ​แรกๆ มัก​เต็ม​ไป​ด้วย​การ​อ้าง​อิง​ถึง PEP ต่างๆ เหตุผล​การ​ตัดสิน​ใจ ข้อ​ดี​ข้อ​เสีย​ที่​เคย​มี​การ​พูด​คุย​กัน​ใน​ภาษา​อื่นๆ มัน​ช่วย​เปิด​โลก​ให้​ผม​ได้​อย่าง​ชัดเจน​เสมอ

คำ​ถาม​ที่​สร้าง​การ​โต้​แย้ง​ไม่​ใช่​ความ​ผิด และ​การ​โต้​แย้ง​ก็​ไม่​ใช่​ความ​ผิด​เช่น​กัน ตรง​ข้าม​สอง​อย่าง​นี้​ให้​ความ​รู้​ใส่​หัว​ผม​เพิ่ม​เติม​อยู่​เรื่อยๆ

การ​ตอบ​แบบ​ใส่​อารมณ์​และ​เอา​ความ​สะใจ​เป็น​ที่​ตั้ง​ต่าง​หาก​ที่​ผิด…..

 

ZWSP Editor Specifiction

พูด​ใน Blognone Tech Day 2.0 ไป​แล้ว​รอบ​นึง​ว่า​การ​ที่ Editor จะ​รองรับ ZWSP นั้น​ครั้ง​แรก​ที่​ผู้ใช้​เปิด​โปรแกรม​ขึ้น​มา ผู้ใช้​ไม่​ควร​ต้อง​มา​รับรู้​ว่า​โปรแกรม​นี้​จะ​มี​การ​ใช้ ZWSP หรือ​ไม่​อย่างไร ส่วน​ที่​ไม่​ได้​พูด​อีก​หลาย​ส่วน​เพราะ​คิด​ว่า​มัน​ยาว​เกิน​ไป​ที่​จะ​ไป​นั่ง​ร่าย​กัน​ใน​งาน แต่​กลัว​ลืม​เลย​เอา​มา​เขียน​ใน​นี้​ดี​กว่า

  • เริ่ม​จาก​เรื่อง​เบสิค​กัน​ก่อน คือ​ผู้ใช้​ต้อง​ไม่​เห็น ZWSP ให้​รำคาญ​ตา ตรง​นี้ OpenOffice.org ยัง​มี​ปัญหา​อยู่ เพราะ​แสดง ZWSP ออก​มา​เป็น​แถบ​เทาๆ ไม่​รู้​ว่า​เกิด​ขึ้น​เพราะ​อะไร​ทั้ง​ที่​ใช้​ฟอนต์ Arial Unicode MS ไป​แล้ว​ก็​ตาม
  • การเคลื่อน​เคอร์เซอร์​ทั้ง​หมด​ต้อง​ไม่​มี​การรับรู้​ว่า​มี ZWSP ใน​เนื้อหา หาก​ผู้ใช้​ไม่​ได้​ระบุ​ว่า​ต้องการ​มอง​เห็น ZWSP ด้วย​ตัวเอง
    • การเคลื่อน​ซ้าย-ขวา เมื่อ​ผ่าน ZWSP ต้อง​กระโดด​ข้าม​ไป​เสมอ
    • ส่วน​นี้​รวม​ถึง​ปุ่ม Del และ BackSpace ด้วย
    • ไม่​แน่​ใจ​ว่า​มี​ปุ่ม​อื่นๆ อีก​ไหม?
  • การ Copy / Export อาจ​จะ​ต้อง​มี​ออปชั่น​ระบุ​ว่า​จะ​ใส่ ZWSP เข้า​ไป​ใน​เอกสาร​ด้วย​หรือ​ไม่ โดย Default อาจ​จะให้​มี​การกรอง ZWSP ทิ้ง​เสมอ เพื่อ​ให้​ทำงาน​ร่วม​กับ​โปรแกรม​อื่นๆ ที่​ยัง​ไม่​รองรับ​ได้
  • การแสดง ZWSP เมื่อ​ผู้ใช้​ต้องการ​แก้ไข​การวาง​ตำแหน่ง ZWSP ด้วย​ตัวเอง อาจ​จะ​ต้อง​บังคับ​ให้​เคอร์เซอร์​อยู่​หลัง ZWSP เสมอ เพื่อ​ให้​ผู้ใช้​สามารถ​ลบ​ได้​ด้วย​ปุ่ม BackSpace เสมอ
  • เมื่อ​มี​การเลือก​แก้ไข ZWSP เอง ต้อง​แสดง ZWSP ให้​มองเห็น​ได้​เสมอ แม้​จะ​ไม่ได้​เลือก​ให้​แสดง ZWSP ให้​มองเห็น​ได้​ก็​ตาม ตรง​นี้​อาจ​จะ​แสดง​เฉพาะ​ประโยค​ที่​กำลัง​แก้ไข​อยู่ หรือ​แสดง​ทั้ง​เอกสาร คง​ต้อง​ตัดสินใจ​กัน​ตอน​หลัง
 

ทำไม

ตลอด​เวลา​นับ​แต่​เด็ก​จน​โต เรา​มี​เรื่อง​ที่​ต้อง​สนใจ​จน​นับ​ไม่​ถ้วน เรื่อง​ราว​มาก​มาย​มหาศาล​ถูก​กอง​บน​บ่า​ของ​เรา​ให้​เรา​สังคม​รอบ​ข้าง​บอก​กับ​เรา​ว่า เรา​ต้อง​ใส่​ใจ​เรื่อง​ราว​เหล่า​นั้น จึง​นับ​ได้​ว่า​เรา​มี​ชีวิต​อยู่​อย่าง​มี​คุณค่า

แต่​เมื่อ​ชีวิต​เรา​ผ่าน​เรื่อง​ราว​ต่าง​มากมาย มัน​คง​มี​วัน​หนึ่ง​ที่​เรา​ตั้ง​คำถาม​กับ​ตัว​เอง​ว่า ที่​เรา​ทำ​มา​ทั้ง​หมด​นี้ มัน​เพื่อ​อะไร​กัน เรา​อด​สงสัย​ไม่​ได้​ว่า​มัน​จะ​เป็น​อย่าง​ไร ถ้า​เรา​ใช้​ชีวิต​โดย​ไม่​ต้อง​แคร์​ว่า​เงิน​เดือน​สิ้น​ปี​จะ​ขึ้น​หรือ​ไม่ โบนัส​ปี​นี้​เป็น​เท่าใหร่ หรือ​อนาคต​ข้าง​หน้า​ของ​เรา​จะ​เป็น​อย่าง​ไร

จะ​เป็น​อย่าง​ไร ถ้า​เรา​ใช้​ชีวิต​ที่​ผ่าน​มา​โดย​ไม่​แคร์​อะไร​เข้า​จริงๆ มัน​จะ​เป็น​ไป​ได้​ไหม​ที่​หาก​เรา​แค่​ตัดสิน​ทุก​อย่าง​บน​พื้น​ฐาน​ของ​ความพึงพอใจ​โดย​ขาด​เหตุผล แล้ว​ชีวิต​ก็​ยัง​ดำเนิน​ไป​ได้​อย่าง​มี​ความสุข

ถ้า​เป็น​ไป​ได้​แล้ว เรา​คง​ต้อง​ตั้ง​คำ​ถาม​อีก​มาก​มาย​ให้​กับ​ตัว​เรา​เอง​ว่า ทำไม​ชีวิต​หนึ่งๆ ที่​ไม่​ได้​ยาว​อะไร​มาก​มาย​ของ​คน​เรา จึง​ต้อง​สนใจ​เรื่อง​ราว​นับ​ไม่​ถ้วน ความ​สนใจ​เช่น​นั้น​สร้าง​คุณ​ประโยชน์​ให้​กับ​ชีวิต​เรา​จริงๆ น่ะหรือ หรือ​มัน​เป็น​แค่​การ​สร้าง​ความ​ลำบาก​ให้​กับ​ชีวิต​เพิ่ม​เติม​ใน​ยุค​ที่​สังคม​มนุษย์​ไม่​ต้อง​กังวล​กับ​ความ​ลำบาก​พื้น​ฐาน​เช่น อาหาร และ​การ​เอา​ชีวิต​รอด​จาก​ธรรมชาติ เช่น​ใน​ยุค​ก่อนๆ