ใช้โอเพนซอร์สแบบเต็มร้อยมาสองสัปดาห์แล้วพบความจริงหลายๆ อย่าง

• อย่างแรกคือผมเริ่มขี้กลัว หลังจากทำงานไปนานๆ และใช้คอมพิวเตอร์ทำเงิน แม้จะเป็นคนที่ติดตามความเปลี่ยนแปลงเสมอๆ แต่พอจะย้ายมาใช้ลินุกซ์ก็กลัวโน่นกลัวนี่อยู่นาน ทั้งที่ติดตั้งเข้าจริงๆ วันสองวันก็ใช้งานได้
• อีกเรื่องคือการสนับสนุนการใช้โอเพนซอร์สที่ยังไม่พร้อม มีผลเสียในระยะยาวมากกว่าผลดี เพราะความกลัวในข้อข้างบนเกิดจากความพยายามใช้ลินุกซ์ตั้งแต่ตอนเรียนปีสอง แล้วพบแต่ปัญหา
• ตอนนี้ Ubuntu นั้นเวิร์คจริง แต่คงต้องเป็นระดับ Geek สักหน่อย ต้องขยันอ่าน UbuntuForums กันบ้างถึงจะแก้ปัญหาได้ แต่ด้วยความเร็วการพัฒนาระดับนี้ ไม่เกินต้นปี 2008 คงปฎิวัติให้ที่บ้านมาใช้กันได้
• ข้อสุดท้ายคือตอนนี้เริ่มคิดไม่ออกว่าจะเสียฮาร์ดดิสก์ 20 GB ไว้ให้วินโดวส์ทำไม

เรื่องที่น่าคิดอย่างหนึ่งคือชุมชนโอเพนซอร์สควรมีการยอมรับว่าโปรแกรมใด พร้อมหรือไม่พร้อมที่จะให้เผยแพร่ไปใช้งานในวงกว้าง เช่นในสมัยก่อนที่มีการโปรโมท Pladao และ OfficeTLE ก็เป็นบทเรียนหนึ่งของความผิดพลาดในการโปรโมทโปรแกรมที่ยังไม่พร้อมจริง

ประเด็นตรงนี้เป็นเรื่องของการตลาดและ First Impression อาจจะต้องมีหน่วยงานมาพิจารณากันประมาณ OTOP 5 ดาวอะไรประมาณนั้น แล้วโปรโมทเฉพาะโปรแกรมที่มีผลกระทบเป็นวงกว้างมากๆ ได้รับความนิยมสูงๆ เพื่อให้มีชุมชนในการร่วมแก้ปัญหาให้แก่กันและกันอย่างจริงจัง ที่สำคัญคือเรื่องของ work-out-of-box ที่ต้องแก้ไขกันให้ได้ อย่างเช่น Ubuntu ก็อาจะทำเป็น Customized CD ที่คอนฟิกภาษาไทยไว้แล้วไปแจกจ่ายกัน ไม่ต้องให้ผู้ใช้ต้องไปเจอกับคำสั่ง sudo อะไรพวกนั้น

powered by performancing firefox