Apr 30
คนเราทุกคนต่างรู้กันดี ว่าเวลาที่จะอยู่ร่วมกับคนที่เรารักนั้นมีจำกัด และไม่ว่าเวลานั้นจะมากมายเพียงใด แต่ดูเหมือนว่ามันจะน้อยเหลือเกินสำหรับเราทุกๆ คน
คำถามคือเราจะทำอย่างไรกับเวลาที่น้อยเกินไปนั้น….
เรามีทางเลือกที่จะใช้มันอย่างคุ้มค่า เท่าที่เราจะคิดได้ หรือจะเลือกที่จะทำทุกวิถีทาง เพื่อยืดเวลานั้นออกไปแม้เพียงวินาที
เราหวังว่าการที่เราทุ่มเทเวลาให้กับการทำทุกอย่างเพื่อยืดเวลาที่เรามีให้กับคนรักนั้น จะทำให้เราสามารถอยู่ร่วมกับเขาหรือเธอได้ตราบนานเท่านาน แต่ความจริงแล้ว มันกลับให้เวลาเพียงน้อยนิดเทียบกับเวลาที่เราเสียไป
ลองหันไปหาคนข้างกายคุณ แล้วคิดดูอีกครั้ง ว่าคุณจะเลือกอะไรระหว่างใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่ากับคนรักตรงหน้า หรือจะทุ่มเวลาทั้งหมดเพื่อความหวังอันเลือนลาง
ได้รับแรงบันดาลใจจาก The Fountain
written by lewcpe
\\ tags: life, love
Apr 27
อีกไม่ถึงร้อยชั่วโมงข้างหน้า ผมก็จะหมดสถานะภาพพนักงานของที่ทำงานที่แรกในชีวิตของผมลงแล้ว หลังจากอยู่ร่วมกันมา 2 ปี กับอีก 27 วัน
การได้มาทำงานที่นี่แทบจะเป็นสิ่งที่สุดท้ายที่ผมคิดว่าจะได้ทำในสมัยที่ผมยังเรียนอยู่ เพราะตอนนั้นในหัวผมมีแต่งานสายวิชาการ กับการเรียนต่อเท่านั้น แม้แต่เมื่อเข้ามาทำงานที่นี่เอง ผมก็ไม่คิดว่าจะต้องมาทำงานในส่วนที่รับผิดชอบตลอดสองปีเต็มที่ผ่านมานี้ และยิ่งไม่คิดว่าตัวเองจะทำงานในส่วนนี้มาได้นานขนาดนี้
นอกจากความรู้ประสบการณ์ในเชิงเทคนิคที่ผมได้จากการทำงานที่นี่ไปอย่างมากมายแล้ว ประสบการณ์ที่คุ้มค่าและมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่มีวันได้รับไม่ว่าจากการเรียนในสถาบันไหนๆ จะเป็นสิ่งที่สร้างความทรงจำที่ดีให้ผมได้เสมอ สิ่งที่ผมเรียนรู้เหล่านั้นได้เปลี่ยนความคิดผมให้เป็นให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นจนผมเองแทบจะนึกความคิดอ่านของตัวเองก่อนหน้านี้ไม่ออก ดังนั้นก่อนจะลาคงต้องไล่รายการขอขอบคุณ
- ผู้ร่วมงานที่มีเป้าหมายร่วมกันว่าจะช่วยกันให้งานเสร็จ มีคุณค่าและสำคัญมากยิ่งกว่าความเชี่ยวชาญใดๆ
- เพื่อนๆ ที่ร่วมการแชร์ความทุกข์ เหงา เศร้า สุข ฯลฯ กันในห้องเล็กๆ นั้นตลอดมา
- พี่ๆ ในทีมงานที่เปิดกว้างและเปิดโอกาสใหจูเนียร์อย่างผมเข้าไปมีบทบาทจนคาดไม่ถึง
- หัวหน้าทุกคนที่ใจเย็นกับคนที่อารมณ์ร้อนและวู่วามอย่างผมมาได้ตลอดมา จนลากผมให้ทำงานที่นี่มาได้ตั้งสองปีกว่า
- ครอบครัวที่เข้าใจเวลาทำงานที่ยืดหยุ่นของผมเป็นอย่างดีตลอดมา และให้กำลังใจทุกครั้งที่ผมท้อ เบื่อ เซ็ง ตลอดจนอาการอื่นๆ ที่จะทำให้ผมตัดสินใจอะไรไปโดยไม่ใตร่ตรอง
สิ่งที่น่าเสียดายคือการที่ผมไม่สามารถร่วมงานในโปรเจคนี้อย่างเต็มตัวจนเสร็จได้ทั้งที่ตั้งใจไว้ให้เป็นอย่างนั้นแต่ต้น แต่จนถึงตอนนี้ก็เชื่อว่าผมได้มีส่วนร่วมผลักดันโปรเจคนี้มาถึงจุดที่น่าพอใจในระดับหนึ่ง และหวังว่าส่วนที่เหลือนี้เพื่อนๆ พี่ๆ ทีมงานจะสามารถพาโปรเจคให้เดินหน้าไปจนถึงฝั่งได้ตามที่คาดหวัง
แล้ววันหนึ่งเราคงได้ร่วมงานกันอีกครั้ง
written by lewcpe
\\ tags: me, work
Apr 26
เหตุผลอย่างหนึ่งที่หันมาใช้ Ubuntu เพราะ Beryl แม้มันจะสวยดี แต่สิ่งที่ทำให้ตัดสินใจจริงๆ คือ Plug-In ที่ชื่อว่า Negative ที่สามารถสั่งกลับสีเป็นรายหน้าต่างได้ ตรงนี้ใครได้ใช้จะรู้ว่ามีประโยชน์มากๆ เวลาที่ใช้อ่าน eBook ยาวๆ
ว่าแล้วก็มาใช้ลินุกซ์กันเถิด….
written by lewcpe
\\ tags: geek, linux, me
Apr 25
ทุกคนคงเคยเล่นเกม minesweeper กันด้วยความง่ายและความสนุกสนานของมัน ทำให้มันเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าคนชอบอู้งานได้เป็นอย่างดี
เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจคือไม่ว่าเราจะเล่นเกมนี้เก่งเพียงใด แต่ในหลายๆ จังหวะแล้วเกมนี้จะบังคับให้เราอาศัยการเดาในการเล่นเกมเสมอๆ ด้วยเงื่อนไขที่ไม่เพียงพอต่อการตัดสินใจ
แต่ที่น่าสนใจคือ หลายๆ ครั้งแล้ว แม้เงื่อนไขในเกมจะเพียงพอต่อการตัดสินใจ แต่เราก็ยังคงเลือกที่จะเดา ด้วยความรีบเร่งเกินความจำเป็น เมื่อเราแพ้เกมนั้นไปแล้วจึงได้กลับมาเห็นว่ามีอีกหลายจุดที่เปิดโอกาสให้เราสามารถตัดสินใจได้อย่างดีก่อนที่จะเลือก
แต่กับชีวิตของเรานั้นไม่มีเวลาจบเกมที่ให้เรามาได้คิดปรับปรุงในครั้งต่อๆ ไป เราต้องเดินหน้าไปโดยที่ใจของเราสงสัยอยู่ตลอดเวลาว่าเราจะเดินหน้าไปได้แค่ไหน สิ่งที่เราเลือกก่อนหน้านี้เป็นสิ่งที่ดีจริงหรือไม่
แต่สิ่งที่น่าสงสัยอยู่ตลอดคือ ถ้าเรายังไม่เลือกในตอนนั้นแล้วมองอะไรๆ ให้ชัดเจนกว่าเดิม
สิ่งต่างๆ จะดีกว่านี้หรือไม่
written by lewcpe
\\ tags: game, geek, life