น่าจะเป็น

น่าจะเคยอ่านโคนันกันทุกคน มีตอนหนึ่งที่พูดถึงนายตำรวจหนุ่มแอบชอบรุ่นพี่สาวอยู่ แล้ววันหนึ่งเขาก็พบว่าหญิงสาวมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

เรื่องตามครรลองหนังรักที่ดี คือคนที่หญิงสาวชอบอยู่ก็คือเจ้าตัวตำรวจหนุ่มนั่นแหละ เพียงแต่ต่างฝ่ายต่างปิดตัวเอง

เรื่องจริงอย่างนี้เกิดขึ้นกับเราได้เสมอ หากแต่….

ในความเป็นจริงแล้ว เมื่อเรารู้ความจริงว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่ ส่วนลึกในใจจะแอบกระซิบบอกเราว่า ก็คือเรานั่นแหละที่เธอแอบมองอยู่

เรื่องน่าเจ็บปวดที่ตามมาคงไำม่ต้องพูุัดถึง เกือบทั้งหมดคนที่เธอแอบมองอยู่

…ไม่ใช่เรา…

ถึงจุดหนึ่งที่มันเหนื่อยเกินไป ที่มันล้าเกินไป

สิ่งที่ำทำได้ คงเป็นแค่การเดินจากไป

…เงียบๆ ตามลำพัง…

ไม่ต้องมีคำลา ไม่ต้องสารภาพความจริง แค่เดินจากออกมา ไม่มีฉากโรแมนติกในตอนจบ ไม่มีฉากเศร้าในท้ายเรื่อง

ทั้งหมดที่คุณต้องทำก็แค่รับรู้ความเป็นจริง แล้วเดินเรื่องไปอย่างที่ัมันควรจะเป็น

ถ้านี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด

ก็คงจะดีกว่า

…ถ้าเราไม่ทำให้มันแย่ไปกว่านี้…

 

เลือก

ถ้างานเสร็จไปแล้ว 99.99% แต่สมาชิกคนหนึ่งในทีมกำลังจะเหนื่อยตาย จงเลือกให้คนรอดก่อนงานเสร็จ

 

ทนง

ไม่ใช่ชื่อคน แต่เป็นคำวิเศษแสดงถึงความหยิ่งในความแน่ของตัวเอง

ถ้าวันนี้จะเขียนเรื่องนี้ คงต้องยกตัวอย่างโซนี่เป็นหลัก

วันก่อนอ่านข่าวว่ามีรัฐมนตรีของญี่ปุ่นออกมาแสดงความกังวลว่าญี่ปุ่นกำลังสูญเสียความสามารถในการแข่งขัน โดยยกตัวอย่างไอพอดที่กินตลาดวอร์คแมนไปอย่างราบคาบ

เรื่องหนึ่งที่รัฐมนตรีท่านนั้นไม่เข้าใจคือ โซนี่เสียตลาดนี้ไปด้วยแนวคิดอารยธรรมโซนี่เองนั่นแหละ

เมื่อโซนี่ออกวอร์คแมนนั้น มันได้รับความนิยมอย่างสูง กระทั่งที่ว่าเมื่อโซนี่กำลังสำรวจตลาดยุโรปเพื่อคิดชื่อให้วอร์คแมน ก็พบว่าชื่อวอร์คแมนเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว

ถึงจุดนั้น วันนี้โซนี่กำลังหลงระเริงว่าตัวเองเป็นพระเจ้าที่จะชี้ให้ตลาดไปทางไหน ตลาดก็หันหัวตาม

ตลาด MP3 นั้นแสดงศักยภาพของตลาดมานาน แต่โซนี่ก็ยังเชื่อว่า ATRAC3 ของตนต้องเป็นหนึ่ง เห็นได้ชัดจากโฆษณาชุดออารยธรรมโซนี่

ข้อเท็จจริงคือตลาดต่างหากเป็นตัวบอกว่าโซนี่ควรทำอะไร

บทเรียนที่โซนี่ต้องเรียนรู้จากการพ่ายแพ้ต่อแอปเปิลนี้เป็นบทเรียนที่โซนี่ต้องจำไปอีกนานเท่านาน

วันนี้เห็นได้ชัดว่าโซนี่เริ่มเปิดกว้างให้กับอารยธรรมโซนี่ ด้วยการออกเครื่องเล่น MP3 ใส่ช่องอ่าน SD เข้าไปในแลปทอปของตน

ถ้าเปรียบโซนี่กับชีวิตของคนๆ หนึ่งแล้ว มันมีให้เห็นเรื่อยๆ กับความน่ากลัวของความทนงตนอย่างนี้

ที่เห็นชัดที่ผ่านมาคือการเอนทรานซ์ ที่หลายคนคิดว่าเมื่อผ่านการเอนทรานซ์เข้าไปได้แล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงอีกต่อไป

เมื่อชีวิตผ่านมาถึงจุดหนึ่ง ผมสงสัยว่าชีวิตจะไปถึงจุดสุดที่ตรงไหน มันอาจจะไม่มีเลยก็เป็นได้ เราเพียงผ่านจุดหนึ่งและก้าวข้ามไปยังจุดที่ยากกว่า พร้อมๆ กับยิ้มให้กับความสำเร็จในจุดที่ผ่านมา

ก็เท่านั้น

 

วันนี้

เตียงนอน

ซอย

รถตู้

ข้างหน้า

เป็นคู่

ทำงาน

กลับ

รถไฟฟ้า

เป็นคู่

ดูคอนเสิร์ต

คนข้างๆ

เป็นคู่

คอนเสิร์ต (อีกแล้ว)

รอบตัว

เป็นคู่

ขึ้นรถเมล

ข้างหน้า

เป็นคู่

ลงเรือ

ข้างๆ

เป็นคู่

ขึ้นแท็กซี่

คนเดียว….