ชาย…
ผมสารภาพกับเธอไปอาิทิตย์ก่อน เธอไม่ตอบอะไรแค่มองหน้าผมแว่บหนึ่งแล้วเราก็เปลี่ยนเรื่องคุย เธอคิดอย่างไรกันนะ เธอกำลังตัดสินใจ หรือความเงียบคือคำปฎิเสธให้กับผม ผมต้องรอคำตอบไปอีกนานเท่าใหร่กัน
หญิง…
อยู่ดีๆ เขาก็มาสารภาพกับฉัน เขาจริงจังรึเปล่านะ หรือเป็นแค่เรื่องตลกที่ฉันไม่ทันขำ ฉันไม่รู้จะตอบอะไร เลยได้แต่เปลี่ยนเรื่องคุย เขาไม่ได้ย้ำอะไรกับฉัน และเปลี่ยนเรื่องคุยไปด้วย เขาแค่อยากเห็นท่าทีของฉัน หรือเขาอยากได้คำตอบจริงๆ กัน
May be, it’s just Web 2.0 but out of BETA. (Finally)
ว่าด้วย Blognone Tech Day 2006 วันนี้
ไม่รู้จะเขียนเป็นเรื่องเป็นราวยังไง เอาเป็นว่า
ปล. วันนี้ทำไอพ็อดหาย อ๊ากกกก……
ชีวิตคนเราเต็มไปด้วยทางเลือก ยิ่งเราโตขึ้นเรื่อยๆ ทางเลือกยิ่งมากขึ้นเป็นเงาตามตัว
ที่ยากกว่าคือการตัดทางเลือกที่ไม่ได้ง่ายเหมือนเิดิม
เมื่อครั้งยังเด็ก เราถูกทดสอบด้วยทางเลือกง่ายๆ อาจจะตัดสินด้วยสุภาษิตที่ว่า “รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา” ง่ายๆ กันเท่านั้น สิ่งที่เราต้องทำคือการเอาชนะใจตัวเอง เพื่อเลือกทางที่เราก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันดี
เมื่อเราโตขึ้น เรากลับเจอทางเลือกที่หลายๆ ครั้งดูดีทุกๆ ทาง การตัดสินใจของเราไม่ได้ขึ้นกับการเลือกสิ่งดีอย่างตรงไปตรงมา แต่เมื่อเราก้าวข้ามการเลือกแต่ละครั้งมา เรามักมีคำถามในใจว่าเราเลือกผิดรึเปล่า เราเลือกดีแล้วหรือ จะดีกว่าไหมถ้าเราเลือกอีกทาง
เรามองกลับไป
หลายๆ ครั้งที่ผมเป็นเช่นนี้ ผมกล้าบอกตัวเองว่าเลือกถูกแล้ว เพียงหากผมมองย้อนกลับไป นึกถึงวันที่เคยต้องลืนเลือกเส้นทางชีวิตนั้น….
….แล้วผมยังคงเลือกทางเดิม