LewCPE’s Blog

ไม่ว่างเขียนมาหลายวัน จริงๆ แล้วมีบทความเชิงเทคนิคจำนวนมากที่ผมอยากจะเขียนอยู่เรื่อยๆ แต่ยังไม่ได้เขียนเพราะติดงานหลายๆ อย่าง และพบว่าการเขียนบทความที่คิดไว้ว่าจะกลายเป็นหนังสือนั้นใช้พลังมากกว่าที่คิดเยอะมาก

แต่วันนี้ขอแว่บมาเขียนเรื่องสั้นๆ สักหน่อยจากความเห็นล่าสุดในบทความเรื่อง We’re just pity

ไม่แน่ใจว่าหลายคนสังเกตรึเปล่า แต่บทความที่ผมเขียนและอ้างถึงแนวคิดของคนหลายๆ คนนั้น มีไม่น้อยเลยที่ความคิดเหล่านั้นเป็นความคิดที่ผมไม่เห็นด้วยแม้แต่น้อย แต่ความคิดเหล่านั้นเป็นความคิดที่มีนัยสำคัญที่ผมจะกลับไปนั่งคิดถึงและกลั่นกรองมันออกมาเป็นบล็อกซึ่งหลายๆ ครั้งเป็นแค่การสรุปสาระสำคัญของแนวคิดตามความเข้าใจของผมเอง

มีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งจากรุ่นพี่ของผมเรื่องคนขับสามล้อถูกหวย เป็นเรื่องของคนขับสามล้อที่ถูกหวยมูลค่าหลายล้านบาท ชีวิตที่รายได้ต่อเดือนไม่ถึงหนึ่งหมื่นบาทกลับมีเงินที่คนทำงานเงินเดือนมากๆ ยังเห็นอยู่เพียงไกลๆ

เขาใช้เงินนั้นหมดไปในเวลาไม่กี่วัน….. แล้วกลับไปขับสามล้อตามเดิม

มีรายการทีวีรายการหนึ่งไปถามเขาว่าเขาเสียดายเงินหลายล้านนั้นบ้างไหมที่ใช้หมดไปอย่างรวดเร็ว

คนขับสามล้อนั้นตอบว่าไม่เสียใจ และถามกลับว่าจะมีสักกี่คนในโลกนี้กันที่มีโอกาสใช้เงินได้อย่างเขา

น่าสนใจ!!!

แน่นอนผมเห็นด้วยกับการผลาญเงินโดยไม่คิดถึงสภาพความเป็นอยู่ที่อาจจะดีขึ้นจากเงินจำนวนนั้นได้ แต่เรื่องราวนี้ไม่ว่ามันจะจริงหรือไม่ มันเตือนให้ผมคิดว่ากี่ครั้งกันที่ผมจมอยู่ในความกลัวจนกระทั่งไม่กล้าทำอะไรบางอย่างที่ตั้งใจจะทำมาเป็นเวลานานแสนนาน ผมพลาดอะไรไปบ้างทั้งที่ผมไม่ควรพลาดมันไป

ปล. สำหรับน้องๆ ที่รอโจทย์ Shell Script

• ข้อแรก จงเขียนโปรแกรมตัดประโยคแรกของแต่ละบรรทัดใน Text file
• ข้อสอง จงเขียนโปรแกรมตัด e-mail ทั้งหมดใน text file (ใช้ regular expression)
• เรียงคำสั่งที่ใช้บ่อยที่สุดสิบคำสั่งแรกออกมา (มีเฉลยอยู่แถวนี้ด้วยนะ)
• เขียนโปรแกรมตัด Title ของเว็บ รับ argument เป็น url (ใช้ curl หรือไม่ก็ wget)

written by lewcpe \\ tags: think

ภาวะน้ำมันแพงในช่วงหลังๆ มานี้สร้างภาวะใหม่ให้กับโลกกันอย่างช้าๆ โดยที่หลายๆ คนไม่รู้ตัว คือการถดถอยของกระแสโลกาภิวัตน์ เนื่องจากราคาน้ำมันที่กำลังแพงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อุตสาหกรรมหลายๆ อย่างที่มีสัดส่วนค่าขนส่งต่อราคาค่อนข้างสูงไม่สามารถแบกรับต้นทุนได้อีกต่อไป สิ่งที่เกิดขึ้นคือการไหลกลับของอุตสาหกรรมนั้นๆ ไปยังประเทศที่เจริญแล้วอย่างยุโรป หรือสหรัฐฯ

อุตสาหกรรมที่โดนผลกระทบแน่ๆ คืออุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ ที่บ้านเรามีมูลค่าสูงพอสมควรเสียด้วย ผมไม่แน่ใจว่าเราเตรียมการอย่างไรกับการเปลี่ยนแปลงแบบใหม่นี้ เพราะคำถามมันเปลี่ยนไป จากเมื่อก่อนเราถามกันว่าทำอย่างไรเขาจึงไม่ไปซื้อของจากเวียดนาม, จีน หรือประเทศใน SE Asia แต่คำถามใหม่กลายเป็นว่าทำอย่างไรเขาจึงจะมาซื้อ เพราะปรกติแล้วเขาจะทำใช้เอง

สำหรับโลกไอทีเองนั้น คงไม่กระทบเท่าใหร่นัก เนื่องจากค่าขนส่ง “บิต” นั้นต่ำมากจนแทบไม่ได้รับผลกระทบจากค่าน้ำมัน

น่าสนใจมากว่าถ้าสถานะการณ์ยังเดินหน้าไปทางนี้ต่อไป โลกของเราจะเป็นอย่างไรกัน เราจะเห็นอุตสาหกรรมสิ่งทอ, ประมง, ฯลฯ ไหลกลับไปยังประเทศโลกที่หนึ่ง ถึงตอนนี้คนของเราจะทำอย่างไร?

ยังคิดไม่ออก จดเก็บไว้ก่อน

written by lewcpe \\ tags: globalization, thailand, think

คำถามอย่างหนึ่งที่เราถามเสมอเมื่อเราพบของหรือผู้คนก็ตาม คือสิ่งที่เราเห็นนั้นเป็นของแท้รึเปล่า

น่าแปลกใจว่าเมื่อเราถามคำถามนั้นแล้ว เรากลับบอกไม่ได้ว่า “ของแท้” ของเรานั้นคืออะไรกัน

ขณะที่เราห้องอัดพยายามอย่างหนักที่จะ “ปรุง” เสียงให้เพราะที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เราคนฟังเองนั้นก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะพยายามให้เสียงไม่ผิดเพี๊ยนไปจากซีดี

นี่เองคงเป็นเหตุให้ไฟล์เสียงแบบ Loseless ขายแพงกว่าปรกติสองสามเท่า

ในรูปแบบเดียวกัน เราตั้งคำถามกับคนรอบข้างว่าเรากำลังรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาอยู่รึเปล่า

เราอยากได้รู้ว่าตัวตนจริงๆ ของเขาเป็นอย่างไรกัน

เราตั้งคำถามกับคนอื่นๆ โดยที่บางทีแล้วเมื่อถูกตั้งคำถามแบบเดียวกัน เราก็อาจจะตอบไม่ได้

คำถามใหม่คือ ตัวตน “แท้ๆ” ที่เราอยากรู้จักนั้น มันสำคัญจริงๆ น่ะหรือ….

written by lewcpe \\ tags: life, think

เมื่อปีที่แล้วผมมีโอกาสไปท่องอีสานไปครึ่งภาค เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจคือป้ายเลี้ยวซ้ายผ่านตลอดนั้นหายไป

เหลือแต่เลี้ยวซ้ายเมื่อปลอดภัย

คำถามคืออะไรคือปลอดภัย??????

ถ้าผมเลี้ยวอย่างระวัง แล้วมีมอเตอร์ไซต์ออกมาจากซอย พุ่งมาชนรถผม ผมจะผิดกฏจราจรรึเปล่า แต่ถ้าผมไม่มีเบรก แต่ปาดซ้ายเลี้ยวไปไม่มองใครแล้วไม่ชน อย่างนั้นเรียกว่าปลอดภัยไหม

ข้อเท็จจริงคือโลกนี้มีความเสี่ยง การกระทำที่ปลอดภัยที่สุดก็เกิดอุบัติเหตุได้ เช่นเดียวกับการฝากเงินที่ธนาคารที่ธนาคารก็เจ๊งได้เหมือนกัน

สิ่งที่เราทำได้ไม่ใช่คาดหวังว่าจะทำทุกอย่างให้ปลอดภัย แล้วบอกกับท้องฟ้าว่ามันต้องปลอดภัยเพราะเราทำอย่างปลอดภัย หรือไปด่าว่าคนอื่นว่าประมาทเพราะเขาพลาดพลั้ง ทั้งที่เขาอาจจะทำอย่างปลอดภัยที่สุดแล้ว

สิ่งที่เราทำคือประเมินอย่างระมัดระวัง เตรียมการถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ แล้วรับผลของการตัดสินใจอย่างเต็มภาคภูมิ

written by lewcpe \\ tags: life, think