คำเตือน: บทความนี้แรงมาก แม้จะใช้ภาษาสุภาพ ถ้าไม่อยากเครียดควรหลีกเลี่ยง วันนี้เป็นหนึ่งวันประวัติศาสตร์ของไทยที่ต้องถูกจารึกไว้ ถ้าผมจำไม่ผิด นี่เป็นครั้งที่สองที่พรรคที่มาจากการเลือกตั้งถูกยุบลงด้วยรัฐธรรนูญที่มาจากทหาร ชัยชนะที่ได้รับการประกาศในครั้งนี้ เป็นชัยชนะแห่งชนชั้นสูงของเมืองไทย ประเทศที่ไม่เคย “หน้าบาง” พอที่จะบอกว่าตัวเองมีการแบ่งชนชั้นวรรณะอยู่ในประเทศ ไม่เคยยอมรับว่ามีปัญหาด้านศาสนา และไม่เคยยอมรับอีกหลายๆ อย่าง การดูถูกนโยบายประชานิยมของพรรคประชาธิปัตย์น่าจะเป็นเสียงสะท้อน “นิสัยถาวร” ของคนมีการศึกษาผู้มีอันจะกินเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี คนเหล่านี้แหละ ที่กู้เงินต่างชาติอย่างหน้ามืดตามัว คนเหล่านี้ล่ะที่ปั่นราคาที่ดิน เล่นหุ้น ฯลฯ อย่างฟองสบู่ แล้วนั่งฝันถึงเสือตัวที่ห้าแห่งเอเชีย คนกลุ่มนี้น่าสนใจว่าเป็นคนกลุ่มเดียวกับที่ไปลงทุนต่างชาติ (ลาว, ฮ่องกง ฯลฯ) จนหมดตัว และเป็นคนกลุ่มเดียวกันกับที่บริหารบริษัทจนไปแทบไม่รอดต้องขายหุ้นให้บริษัทต่างชาติผ่านนอมินีไปก่อนหน้านี้หลายปี ไม่เกี่ยวกับบทความ นี่คือโลโก้บริษัท Telenor เครือบริษัทโทรคมข้ามชาติจากยุโรป จุดเริ่มต้นของบริษัทมาจากนอร์เวย์ โลโก้ของบริษัท Telenor เป็นเครื่องหมายการค้าของบริษัท และคนพวกนี้คือคนกลุ่มเดียวกันที่เที่ยวบอกคนโน้นคนนี้ว่าอย่าทำโน่นนี่ คนจนอย่าใช้เงินเกินตัว “เดี่ยวชาติพัง”??? คนกลุ่มนี้นี่แหละที่กล้าบอกชาวโลกว่าพวกเขาคือกลุ่มคนที่ควรมีสิทธิมีเสียงในการดูและประเทศนี้มากกว่าคนอื่น? ผมไม่แปลกใจที่จะมีใครคิดอย่างนี้ ทุกคนอยากเป็นคนสำคัญ ทุกคนอยากมีสิทธิพิเศษ แต่สงสัยอย่างเดียว ไม่อายมั่งเหรอ? เขียนเพราะไปอ่านบล็อกคนอื่น (eigx, wonam)
หนังเกาหลีดูเสียงในฟิล์มแล้วไม่สนุกเท่า
ผมเข้าไปอยู่วงการสื่อบ้านเราเยอะขึ้นเรื่อยๆ จากการที่ Blognone เป็นที่รู้จักมากขึ้น เริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าทำไม Blognone มันถึงเกิด กระบวนการทำข่าว “ไอที” ในบ้านเรา บริษัทเตรียมการเปิดตัวสินค้า ไปจ้างเอเจนซี่มาจัดงานอีเวนต์ เอเจนซี่ส่งข่าว (โทรศัพท์, SMS, อีเมล ฯลฯ) ไปตามนักข่าว บก. ข่าวได้หัวข้อข่าวคร่าวๆ แล้วตัดสินใจว่าจะส่งนักข่าวไปงานไหนดี วันรุ่งขึ้นนักข่าวไปงาน กลับสำนักงานมาเขียนข่าว ทีม บก. นั่งแก้ไขข่าวกันไป ดีพิมพ์ในวันรุ่งขึ้น ส่วนของ Blognone ข่าวต่างประเทศออก เขียนลง Blognone กระบวนการเช่นนี้สร้างความต่างในแง่ของเวลาประมาณ 50-100 ชั่วโมง เพราะช่วงเตรียมงานนั้นส่วนมากในต่างประเทศก็ยังไม่มีข่าวถ้าไม่โดนมือดีฉกข่าวหลุดออกมาซะก่อน แต่ในโลกอินเทอร์เน็ต แค่ 24 ชั่วโมงทุกอย่างก็หมดความหมายไปแล้ว ทำไมผมถึงอยากอ่านข่าวของเมื่อวานนี้กันเล่า? เรื่องที่น่าสนใจเรื่องต่อไปคือ เอเจนซี่, กับนักข่าวเองควรทำตัวอย่างไรในยุคที่หนึ่งวันในโลกไซเบอร์นั้นเหลือแค่ไม่ถึงสิบชั่วโมงอย่างทุกวันนี้ ไว้คิดออกแล้วมาเขียนต่อ
จริงๆ แล้วผมไม่ชอบชื่อ Tag นี้เลย แต่คิดไปคิดมาอีกที การสร้างแบรนด์แบบนี้มันเข้าท่าดีเหมือนกัน ในอนาคตน้องๆ อยากเรียนอะไรก็หาชื่อคณะ + “อย่างคนมีกึ๋น” นี่เข้าไปก็ง่ายดี เรียนคณะอะไรอยู่ วิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ม. เกษตร สาขาที่เรียน เรียนยังไง เรียนอะไร เรียนอะไร เรียนคอมพิวเตอร์ครับ แต่มันไม่ใช่แค่นั้น ตรงนี้น้องๆ หลายคนเข้าใจผิดมากว่าเป็นการเรียนใช้คอมพิวเตอร์ซึ่งผิดถนัด หลักสูตรวิศวคอมฯ ออกแบบมาเพื่อให้เราเข้าใจถึงการออกแบบภายในของคอมพิวเตอร์ ว่าการทำงานภายในเป็นอย่างไร ทำไมจึงมีการออกแบบมาเป็นคอมพิวเตอร์เช่นทุกวันนี้ นี่เป็นปัญหาระบบแนะแนวของเมืองไทยระดับชาติ ลืมคิดเรื่องเทคนิคการใช้ Photoshop หรือ Excel ให้เชี่ยวชาญไปได้เลย นั่นคือสิ่งที่น้องต้องไปหาเอาเองครับ เรียนอะไรบ้าง ประโยชน์หลักๆ ของคอมพิวเตอร์ทุกวันนี้คือความเร็ว งานส่วนมากที่คอมพิวเตอร์ทำนั้นสามารถใช้คนทำได้ แต่คอมพิวเตอร์ทำได้เร็วกว่า (หลายล้านเท่าตัว) ดังนั้นการเรียนจึงเน้นด้านความเร็วเป็นหลัก เทอมแรกๆ เราจะเรียนเรื่องทำอย่างไรจึงเขียนโปรแกรมให้ทำงานได้เร็วๆ (Algorithm) ถัดมาทำยังไงชิปในเครื่องเราจะเร็ว (Computer Architecture) ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้นก็มีทั่วไป เช่นคอมพิวเตอร์ทำอะไรได้และไม่ได้บ้าง โครงสร้างภายในมีอะไรบ้าง เรียนแล้วเอาไปทำอะไร ง่ายสุดคือเรียนแล้วจะอ่านสเปคคอมพิวเตอร์เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งมากขึ้น เมื่อก่อนเวลาเราเดินไปดูโบร์ชัวร์ของคอมพิวเตอร์ [...]