ในประเทศไทยมีโน้ตบุ๊กสองยี่ห้อที่ผมแนะนำให้ซื้อคือ Dell และ ThinkPad (ไม่ใช่ Lenovo) จุดเด่นสำคัญคือเรื่องบริการหลังการขายทั้งคู่ เนื่องจากโน้ตบุ๊กนั้นเป็นอุปกรณ์ที่ชิ้นส่วนซับซ้อน มีผู้ผลิตจำนวนมาก การเข้ารับบริการหลังการขายไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด ระยะเวลาใช้งานโน้ตบุ๊กหนึ่งเครื่องอยู่ที่ 3-5 ปี และแค่ 3 ปีแรกโดยเฉลี่ยก็เสียกัน 30% เข้าไปแล้ว ดังนั้นผมจึงแนะนำให้ซื้อประกันสามปีทุกกรณี เพื่อให้มีเครื่องใช้งานครบอายุการใช้งานเสมอ ทั้ง Dell และ ThinkPad ต่างมีชื่อเสียงที่ดีในแง่ของการบริการทั้งคู่ ข้อเสียของเดลล์ที่สำคัญคือซื้อยาก (ฉิบเป๋ง…) การที่คุณจะเป็นลูกค้าเดลล์ได้อาจจะต้องฝ่าด่าน 18 อรหันต์ ไม่ว่าเครื่องทั่วไปที่ยังมีร้านวางน้อยอยู่ ยิ่งเครื่องตระกูลธุรกิจยิ่งน้ำตาแทบไหลกว่าจะได้มาแต่ละเครื่อง ทางที่ง่ายที่สุดคือไปสั่งกับร้านใน ThaiDellClub ครับ ส่วนข้อเสีย ThinkPad นั้นง่ายมาก คือสาวไม่มอง ข้อเสียเรื่องซื้อยากนั้นทางเดลล์เองก็รู้ตัวดี และกำลังเดินหน้าแก้ปัญหานี้เต็มสูบ ผมเองเชื่อว่าด้วยศักยภาพของชื่อเสียงแล้วเดลล์ขึ้นมาเป็นที่สามได้ไม่ยากนัก แต่ปัญหาสำคัญต่อจากนั้นคือเรื่องของราคา เดลล์มีระบบประกันที่ง่ายมากคือซื้อปั๊บได้ประกันถึงบ้านทันที ประกันเพิ่มกว่านั้นมีสองแบบคือยืดเวลา หรือเพิ่มความคุ้มครอง ยืดเวลานี่เรารู้กันดี 1 ปีเป็น 3 ปีอะไรอย่างนั้น ส่วนเพิ่มการคุ้มครองคือเพิ่มอุบัติเหตุและโจรกรรมด้วย โน้ตบุ๊กหายก็เคลมได้ แต่คนไทย เอาเข้าจริงไม่สนหรอกครับ… [...]
คำแรงไปหน่อยแต่หาคำอื่นสั้นๆ มาแทนไม่ถูก สองวันก่อนผมอยู่ที่สิงคโปร์ ผมพบความจริงหลายๆ อย่าง รถห้าคันที่ผมนั่ง ขับแย่กว่าแท็กซี่ในไทยทั้งหมดที่ผมนั่งในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาในไทย คนสิงคโปรไม่ค่อยเข้าแถวขึ้นรถไฟฟ้า ถนนถ้าไม่กว้างเว่อๆ หรือจราจรหนาแน่นมาก เขาก็ข้ามไม่เลือกที่เหมือนกัน พอถังขยะเต็ม คนสิงคโปร์ก็กองขยะไว้ข้างถังเหมือนๆ กันเรา แม้จะมีป้ายห้ามจอด พร้อมกับขู่ปรับเงินถึง 200 S$ แต่คนสิงคโปร์ก็ยังจอดตรงหน้าป้าย แต่สิ่งที่ผมเห็น ถังขยะในสิงคโปร์เยอะมาก ผมไม่เคยต้องถือขยะไว้ในมือเกินสิบนาทีก่อนเจอถัง ตลอดการเดินทาง ผมพบถังขยะเต็มล้น 1 ถังถ้วน (แม้อีกถังจะไม่ไกล คนสิงคโปร์ก็ยังวางขยะไว้ข้างๆ ถังนั่นแหละ) รถไฟฟ้าสิงคโปร์คันยาวมากและมาบ่อย ผมไม่เคยเห็นคนรอเกิน 10-15 คนต่อประตู ป้ายจราจรทั้งหมดชัดเจนมาก แยกใหญ่เล็กมีไฟคนข้ามทั้งหมด วันนี้ผมไปวิ่งสวนจตุจักร ถังขยะจากห้าแยกลาดพร้าว ไปจนถึงสถานีรถไฟฟ้า ไม่มีถังไหนเลยไม่เต็มและล้น คนบนสถานีรถไฟฟ้าแน่นเหมือนทุกวัน สามแยกแถวบ้านผมมีไฟจราจรให้คนข้ามถนนโดยไม่มีฟุดบาตเพราะเอาไปปลูกต้นไม้หมดมาสองปีแล้ว บางทีสันดานที่หนักที่สุดของไทยคือสันดานของชนชั้นปกครองที่ชอบโทษคุณภาพของประชาชน
ตลอดชีวิตของผม ผมใช้โทรศัพท์มือถือมาแล้วประมาณครึ่งโหล สองเครื่องเป็น Nokia และอีกสองเครื่องเป็น Samsung สองอันดับแรกของโทรศัพท์ที่ขายดีที่สุดในไทยตอนนี้… เครื่องปัจจุบันผมใช้ Wellcom W3319 เป็นเครื่องหลักเครื่องเดียวมาหลายเดือนแล้ว นับแต่มันวางตลาดมา เห่อมาก ไปซื้อตั้งแต่มันออก ผมใช้เครื่องนี้ทุกครั้งที่ขึ้นรถไฟฟ้า แม้รอบตัวผมจะเต็มไปด้วย BlackBerry จริงๆ แล้วผมพกเครื่องนี้ไปงานสัมมนา BlackBerry ด้วยซ้ำไป มีคำถามมากมาย เมื่อผมใช้เครื่อง W3319 นี้ มันทนไหม? ศูนย์มันเป็นยังไง? เสียงดีไหม? ฯลฯ มีข้อเสียมากมายที่ถามมาเมื่อใหร่ ผมก็ต้องบอกว่ามันห่วย หน้าจอที่ไม่ทนต่อแสงแดดแม้แต่น้อย ความเสถียรในระดับแย่ ผมเจอจอขาวเฉลี่ยสองวันรอบ แต่ใครถามว่าผมชอบมันไหม ผมก็ตอบได้อย่าเต็มปากเป็นคำว่าชอบมันมาก ทำไมน่ะหรือ QWERTY jibjib 48 ชั่วโมงต่อเนื่องต่อการชาร์จหนึ่งครั้ง 2,990 บาท เครื่องศูนย์ สามข้อนี้ไม่มีโทรศัพท์เครื่องอื่นให้ได้ และถ้าทั้งสามข้อนี้สำคัญสำหรับคุณ W3319 จะเป็นทางเลือกที่ดี ที่ผมไม่ชอบคือผู้ผลิตที่ไม่เชื่อแม้แต่ของที่ตัวเองผลิต เราเห็น Nokig, Nokla, Nakia ก้นมากมาย ขณะที่พวกเขาพยายามพร่ำบอกข้อดีของสิ่งที่เขาขาย [...]
เคนใช้ ThinkPad รุ่นไรว่ะ ตกสองทีจอกระจายเลย (thaithinkpad) เหมยลี่ใช้มือถือจีนแดงมั๊ง หารุ่นไม่เจอ แต่มี GPS ด้วย เหมยลี่ขับ Vios เหมยลี่ใช้โน้ตบุ๊ก HP เหมือนจะ dv2 แต่ไม่แน่ใจ บ้านที่เคนอยู่ อยู่ที่เจริญกรุง 32 ของจริงท้ายซอยนั้นเป็นสถานทูตโปรตุเกศ View Larger Map คุ้นๆ ว่าบ้านเหมยลี่อยู่ซอย 30 ห่างกันซอยเดียว แต่ไม่แน่ใจ นั่งรถไกลโคตร แต่ดาดฟ้ามองเห็นรถไฟฟ้าอย่างใกล้ ถ้าห่างกันซอยเดียวทำไม “คนนี้พี่ขอ” มันนานจัง Lumix อันนี้คงเห็นกันแล้วใน trailer ไม่รู้ว่าโฆษณาแฝงรึเปล่า เพราะเห็นชัดมาก แต่ถ่ายมาเบลอมันทุกรูป นั่งหาข้อมูล BTS Family Day ไม่พบ คงไม่มีจริง หา McBright Comet ไม่เจออีกเหมือนกัน ดาวหางที่จะไม่กลับมาสู่โลกอีก??? (มีด้วยเรอะ?) สองปีผ่านไปในแบบ not to [...]