ว่ากันว่า ในจักรวาลอันไกลแสนไกล ดาวบางดวงที่มีสิ่งที่ชีวิตอันทรงภูมิปัญญาอาศัยอยู่ไม่ต่างจากโลกเรา หากวันหนึ่งสิ่งมีชีวิตทรงภูมินั้นได้มาพบมนุษย์โลก จะต้องสงสัยว่าทำไมมนุษย์เราจึงคลั่งไคล้อะไรกับเพชรนิลจินดาทั้งหลายนัก เพราะบนดาวของพวกเขานั้น สิ่งเหล่านี้ไม่มีค่าอะไร ว่ากันว่า ชาวบ้านแถบทะเลทรายนั้นยินดีแลกทองคำมหาศาล กับบ่อน้ำแค่สักบ่อ คนกรุงเทพฯ จำนวนมากเบื่อฝนตกกัน หลายคนแอบภาวนาว่าวันหนึ่งจะไม่มีฝนอีกต่อไป ขณะที่โลกของเรานั้น นับแค่ปริมาณ “น้ำจืด” ก็เข้าขั้นวิกฤติกันเต็มที สาวๆ เกาหลีอาจจะดูน่าอิจฉาสำหรับสาวไทย แต่เกาหลีเป็นประเทศที่ประชากรขาดความสมดุลมากที่สุดประเทศหนึ่งของโลก เนื่องมาจากการทำแท้งลูกสาว!!! หลายๆ อย่างเราให้ความสำคัญกับมัน เพราะเราขาดมันเหลือเกิน หลายๆ อย่างก็มีมากมายสำหรับเราจนเรามองข้ามมันไปอย่างง่ายดาย
ความจำเลือนลางเกี่ยวกับหนังเรื่องหนึ่งลอยเข้ามาในหัวผม บทสนทนาตอนหนึ่งพูดถึงวัยเด็กชายที่รอแม่เพื่อจะมีเวลาอยู่ด้วยกันบ้าง แต่แม่ของเด็กชายทำงานหนักจนถึงเวลาดึกดื่น เด็กชายเฝ้ารอเวลาที่แม่จะกลับบ้านจนดึกดื่น แล้วแม่ก็กลับบ้านมาจริงๆ แต่เด็กชายก็แกล้งทำเป็นหลับ ปล่อยให้แม่ของเขาเฝ้ามองเขา เราหลายๆ คนเองก็ทำอย่างนั้น เราอยากได้รับความสนใจในเวลาที่เราอยากให้อีกคนหนึ่งมาสนใจ แม้ว่าเวลาที่ล่วงเลยไปไม่ได้ทำให้ความอยากได้รับการใส่ใจนั้นลดน้อยลง แต่ความคิดที่แปลกประหลาดของมนุษบ์ก็ทำให้เรา แสดงท่าทีเมินเฉยต่อความใส่ใจเหล่านั้นไปเมื่อเราไม่ได้รับความใส่ใจนั้นในเวลาที่เราคาดหวัง อาจจะเป็นเพราะความโกรธ ความยิ่ง หรืออาจจะไม่ใช่อะไรเลย…
สมัยผมเรียนปีสองในวิชา Discrete Mathematics นั้นโจทย์ข้อหนึ่งคือการพิสูจน์ว่าเกมที่อาจารย์กำหนดกติกามาให้นั้นเป็น Solved Game Solved Game เป็นกลุ่มของเกม (โดยทั่วไปแล้วเล่นสองคน) ว่าเราสามารถรู้ผลได้ทันทีที่เริ่มเล่น หรืออาจจะก่อนหน้านั้นซะอีก หากผู้เล่นพยายามเล่นเพื่อให้ได้ผลดีที่สุดที่เป็นไปได้ (พยายามจะชนะนั่นแหละ) แน่นอนว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่เราจะเล่นเกมเหล่านี้ หากเราต้องการผลที่ต่างออก ตัวอย่างเกมแบบนี้คือ O-X ที่เราหลายๆ คนคงรู้ว่าถ้าเล่นดีๆ มันมีแต่จะเสมอเท่านั้น ชีวิตคนเราเองก็มีปัญหาหลายๆ อย่างที่ถูกแก้ไปแล้วโดยเราไม่รู้ตัว เราอาจจะไม่ต้องเครียดกับผลของมันอีกต่อไป เพราะผลของการกระทำไม่ได้เปลี่ยนไป เราแค่ต้องถอยออกมาแล้วถามตัวเองว่าเมื่อกมจบลง เราจะเป็นอย่างไรต่อไป
Self Motivated เป็นหนึ่งในคุณสมบัติที่เห็นกันอยู่เรื่อยๆ ตามประกาศสมัครงานทั้งหลาย ผมเคยสงสัยมาตลอดว่าจะใส่ไว้ทำไม?… ด้วยความคิดว่าถ้าคนๆ หนึ่งไม่ motivated ในการทำงานแล้ว อาจจะหมายความได้ว่าเขาไม่เหมาะกับงานนั้นอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเรียนตามเพื่อน หรือแค่อยากเรียนโดยไม่ได้อยากทำงานในสายงานนั้นๆ แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาสอนผมหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะว่ามันอาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่เราจะขาดแรงบันดาลใจไปเสียทุกอย่าง เราอาจจะทำหลายๆ อย่างได้ดี ยังคงมีความรับผิดชอบกับงานนั้นๆ แต่เรากลับขาดแรงบันดาลใจ การขาดแรงบันดาลใจไม่ได้หมายถึงการที่คนๆ หนึ่งจะทำงานนั้นๆ ไม่ได้ เขาทำได้ และหลายๆ ครั้งก็ทำได้ดี (มาก) แต่เขาไม่มีแรงกระตุ้นที่จะทำงานนั้นให้ดีกว่าเดิม หรือทำงานให้เกินกว่าที่ได้รับมอบหมายอีกต่อไป และเรื่องอะไรๆ ที่ควรจะง่ายมันก็ยากกว่าที่คิด