งานอย่างหนึ่งที่สำคัญมากของวิศวกรคือการจดครับ ปัญหาหลักของผมคือหาสมุดดีๆ ใช้งานได้ยากมาก เลยมาคิดเล่นๆ ดีกว่าว่าจะออกแบบสมุดที่ดีนั้นควรเป็นอย่างไรบ้าง ขนาดพอดีมือ ที่ชอบที่สุดคือ B5 แต่ถ้าใครชอบขนาดอื่นๆ ก็คงเป็นเรื่องแล้วแต่คน กันน้ำได้บ้าง เป็นแบบ Spill Proof ปกแข็งมากๆ พอที่จะเขียนได้โดยไม่ต้องมีอะไรรอง อาจจะเป็นไม้ พลาสติกแข็ง หรือเหล็กก็ได้ ปกต้องใหญ่กว่าตัวสมุดจะได้ช่วยป้องกันตัวเนื้อกระดาษได้ เวลาจับยัดใส่กระเป๋า มีที่เก็บปากกา สำคัญมาก เพราะมีสมุดแต่หาปากกาไม่เจอมันไม่ช่วยอะไรเลย มีเส้นตาราง แต่ควรจางมากๆๆๆๆ แบบเส้นร่างตอนเรียนเขียนแบบอย่างนั้นเลย เติมกระดาษได้ ฉีกกระดาษออกได้ง่ายๆ ออกแบบสวย สาวเห็นแล้วอยากซื้อให้ (อันนี้เริ่มออกทะเล…)
ประเด็นของพรบ. ความผิดที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์สร้างความกังวลให้กับ “ผู้ให้บริการ” จำนวนมหาศาล ที่ต้องกังวลว่าจะต้องรับผิดชอบความผิดที่ตัวเองไม่ได่ก่อไปด้วยหรือไม่ โดยเฉพาะประเด็นการเก็บหมายเลขบัตรประชาชนที่เป็นที่ถกเถียงกันมานาน เรื่องที่แย่อย่างหนึ่งคือเป็นเรื่องลำบากเป็นอย่างมากสำหรับผู้ให้บริการที่ต้องการให้ชุมชนของตนเป็น “สีขาว” ด้วยวิธีการที่ว่าทุกคนสามารถยืนยันตัวตนได้ว่ามีตัวตนจริงในประเทศไทย OpenID เป็นมาตรฐานการยืนยันตัวบุคคลที่กำลังได้รับการยอมรับอย่างกว้าง ข้อดีของมันคือการที่ OpenID เป็นมาตรฐานเปิด ซึ่งหมายความว่ามันไม่ผูกกับผู้ผลิตรายใดรายหนึ่ง, ข้อดีของมันคือการที่มาตรฐานนั้นได้รับการยอมรับค่อนมาก ซอฟต์แวร์จำนวนมากสามารถเปิดรองรับการยืนยันตัวบุคคลผ่านทาง OpenID ได้ในทันที สิ่งที่เราต้องการตอนนี้คือหน่วยงานกลางที่จะทำหน้าที่ ยืนยันการมีตัวตนของ User ID หนึ่งๆ ที่อาจจะเข้าใช้งานบริการต่างๆ จำนวนมาก เช่น เว็บบอร์ด หรือบล็อกต่างๆ โดยที่หน่วยงานดังกล่าวอาจจะต้องการการยืนยันแบบเป็นเอกสารจากทางเจ้าของ Account ที่จะสมัคร ที่น่าสนใจคือหน่วยงานนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นหน่วยงานราชการเสมอไป แต่การทำ National OpenID (NID) นี้เป็นกิจกรรมที่สร้างค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงเมื่อคิดถึงปริมาณผู้ใช้ในหลักแสนคน (ซึ่งเป็นไปได้ในอนาคตอันใกล้) ค่าใช้จ่ายในการรวบรวมเอกสาร การทำ Identification ต่างๆ จะแทบไม่ต่างอะไรจากบัตรประชาชน เว้นแต่ว่าการทำงานอาจจะ Cost Efficient กว่ามาก เราจะสร้างแรงจูงใจให้เกิด NID ได้ยังไงบ้างนอกจากการด่ารัฐบาลว่าออกกฏแต่ไม่ออกทางออก (เพราะไม่ต้องรับผิดชอบกับฐานเสียงประชาชน?) มีความเป็นไปได้เช่นกันที่จะสร้างหน่วยงานแบบนี้ในเชิงของเอกชนหรือ องค์กรอิสระ ในเชิงเอกชนนั้นเราอาจจะคิดถึงหน่วยงานแบบ [...]
กำลังนั่งคิดๆ อยู่ ว่าถ้าเอาเรื่องในซีรี่ย์ ช/ญ ไปเขียนเป็นหนังสือ มันจะขายออกม่ะ?
ประเด็นที่น่าสนใจในตอนนี้คือถ้าเราจะสร้าง Social 2.0 ที่เชื่อมต่อกันด้วย Interesting Domain เป็นหลัก คือเรื่องของความเป็นส่วนตัว ขณะที่เราอาจจะยินดีให้นามบัตรกับใครซักคนที่เราเจอหน้าในงานสัมมนาซักงานได้ไม่ยากมากนัก แต่เราอาจจะต้องระวังมากกว่านั้น หากเป็นการพบกันในอินเทอร์เน็ต เรื่องอย่างนี้ทำให้ Social 2.0 ถูกจำกัดอยู่ในกรอบของความร่วมมือที่ไม่ต้องการความร่วมมือทางกายภาพมากนัก เช่น โปรแกรมโอเพนซอร์สที่เราร่วมมือกันได้โดยผ่านทางเว็บอย่างเดียว หรือจะเป็นการเขียนบล็อก เว็บบอร์ด เพลง ฯลฯ ประเด็น Virtual Address ยังเป็นเรื่องที่น่าสนใจอีกมาก เพราะบ้านเรายังขาดบริการประเภท mail forwarding อยู่ ทำให้ถ้าเราต้องการส่งผ่านอะไรบางอย่างแก่กันโดยไม่เปิดเผยตัวตน ยังเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบาก บริการตู้ ปณ. น่าจะช่วยแก้ปัญหาพวกนี้ได้ แต่เนื่องจากความนิยมที่ไม่มากนัก เนื่องจากใช้งานลำบาก ที่จะต้องเดินไปตรวจตู้อยู่เรื่อยๆ ที่ให้บริการนี้อาจจะไม่เวิร์คในที่สุด ประเด็นแบบนี้น่าจะสร้าง Business Model แบบใหม่ๆ ได้จำนวนมหาศาลเลยทีเดียว