เรียนคณะอะไรอยู่

วิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ม. เกษตร

สาขาที่เรียน เรียนยังไง เรียนอะไร

เรียนอะไร

เรียนคอมพิวเตอร์ครับ แต่มันไม่ใช่แค่นั้น ตรงนี้น้องๆ หลายคนเข้าใจผิดมากว่าเป็นการเรียนใช้คอมพิวเตอร์ซึ่งผิดถนัด หลักสูตรวิศวคอมฯ ออกแบบมาเพื่อให้เราเข้าใจถึงการออกแบบภายในของคอมพิวเตอร์ ว่าการทำงานภายในเป็นอย่างไร ทำไมจึงมีการออกแบบมาเป็นคอมพิวเตอร์เช่นทุกวันนี้

นี่เป็นปัญหาระบบแนะแนวของเมืองไทยระดับชาติ ลืมคิดเรื่องเทคนิคการใช้ Photoshop หรือ Excel ให้เชี่ยวชาญไปได้เลย นั่นคือสิ่งที่น้องต้องไปหาเอาเองครับ

เรียนอะไรบ้าง

ประโยชน์หลักๆ ของคอมพิวเตอร์ทุกวันนี้คือความเร็ว งานส่วนมากที่คอมพิวเตอร์ทำนั้นสามารถใช้คนทำได้ แต่คอมพิวเตอร์ทำได้เร็วกว่า (หลายล้านเท่าตัว) ดังนั้นการเรียนจึงเน้นด้านความเร็วเป็นหลัก เทอมแรกๆ เราจะเรียนเรื่องทำอย่างไรจึงเขียนโปรแกรมให้ทำงานได้เร็วๆ (Algorithm) ถัดมาทำยังไงชิปในเครื่องเราจะเร็ว (Computer Architecture) ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้นก็มีทั่วไป เช่นคอมพิวเตอร์ทำอะไรได้และไม่ได้บ้าง โครงสร้างภายในมีอะไรบ้าง

เรียนแล้วเอาไปทำอะไร

ง่ายสุดคือเรียนแล้วจะอ่านสเปคคอมพิวเตอร์เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งมากขึ้น เมื่อก่อนเวลาเราเดินไปดูโบร์ชัวร์ของคอมพิวเตอร์ เราอาจจะเห็น USB, SATA, SuperScalar, Pipline, PCI, Bus, 802.11 ฯลฯ หลังจากเรียนถ้าเราได้ความรู้มาครบถ้วน เราน่าจะมองเห็นภาพว่าคำพวกนี้มันแปลว่าอะไรได้บ้างทั้งหมด

ส่วนเรื่องการทำงาน เท่าที่เห็นในตอนนี้คนจบคอมแล้วทำงานตรงสายที่เรียนมาแบ่งออกเป็นสองสายใหญ่ๆ - โปรแกรมเมอร์ ไปนั่งเขียนโปรแกรมเป็นหลัง ส่วนนี้อาจจะมีสายย่อยๆ ออกไปบ้างเช่น เป็นคนวิเคราะห์ระบบ, ดูแลระบบฐานข้อมูล ฯลฯ พวกนี้พอเรียนๆ ไปจะเห็นภาพมากขึ้น - เน็ตเวิร์ค ทำงานในบริษัทอินเทอร์เน็ตและบริษัทมือถือทั้งหลาย ดูแลให้เครือข่ายทำงานได้สมบูรณ์ไม่ล่มไม่ดับ

เคล็ดลับในการเรียน

บอกก่อนเลยว่าวิศวคอมเป็นภาควิชาที่การบ้านเยอะมาก น่าจะภาคอื่นๆ อยู่อย่างชัดเจนจนบางทีไม่มีเวลาเที่ยวหรือทำกิจกรรมอย่างที่หลายๆ คนหวังไว้ สาวๆ อาจจะไม่มีเวลาแต่งสวยเหมือนที่เคยหวังว่าเข้า มหาวิทยาลัยแล้วจะมีโอกาส ดังนั้นเคล็ดลับแรกคงเป็นเรื่องของการมองตัวเองก่อนเข้ามาว่าชอบจริงๆ รึเปล่าถ้าต้องอยู่กับคอมพิวเตอร์วันละ 10 ชั่วโมงโดยเป็นงานไม่ใช่การเล่นเกม

ข้อต่อมาคือพยายามเรียนเป็นกลุ่ม ถ้าเรียนเก่งอยู่แล้วการแชร์กับเพื่อนๆ จะช่วยให้เราลำดับความคิดได้ดีขึ้น ซึ่งจะช่วยเอาตอนสอบที่ต้องทำเป็นข้อเขียน ส่วนถ้าคนเรียนไม่เก่ง การเรียนเป็นกลุ่มเราจะได้รับความคิดจากคนอื่นๆ มาทำความเข้าใจ พยายามแสดงความเห็นแม้มันอาจจะผิด อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ว่ามันผิดก่อนสอบ

ข้อสุดท้ายที่สำคัญมากคือพยายามจำภาพวันที่เราได้รับเข้าเรียนมหาวิทยาลัยไว้ให้ดีๆ ว่าเรามีความฝันมีความหวังอะไรกับการที่เราเข้ามาเรียนเอาไว้ ระหว่างทางมันจะเหนื่อยมาก พยายามอย่าลืมภาพนั้น ถ้าเราดีใจที่ทำให้พ่อแม่เราสมหวังกับการได้เข้าคณะที่มีชื่อเสียง จำไว้ว่าเราต้องทำให้มากกว่าเดิมเพื่อพ่อแม่เราจะเห็นเราจบไปจากคณะนี้ด้วย

อยากจะบอกน้องๆ ว่า

มองให้มันสนุก ทำให้เต็มที่

กติกาของ Tag นี้

1. copy กติกาของแท็กคนมีกึ๋นไปใส่ไว้ในเอ็นทรี่
2. ตั้งชื่อเอ็นทรี่เป็น “Tag เรียน….อย่างคนมีกึ๋น” <– ใส่ชื่อคณะหรือเอกที่คุณเรียนลงไป
3. ตอบคำถาม 5 ข้อต่อไปนี้
   • ตอนนี้กำลังเรียนคณะอะไร สาขาอะไรอยู่?
   • สาขาที่เรียน เรียนยังไง เรียนอะไรบ้าง?
   • สาขาที่เรียนเอาไปใช้ทำอะไรได้บ้าง?
   • บอกเคล็ดลับการเรียนในสาขานี้อย่างคนมีกึ๋นมา 1 ข้อ
   • อยากบอกน้องๆ ที่จะเลือกคณะนี้ว่า??
4. พิมพ์ชื่อ Tags ให้ไปอยู่ในหมวดหมู่ของคณะตัวเอง เช่น มนุษยศาสตร์ นิติศาสตร์ ฯลฯ รวมถึงหมวดหมู่ Admission เพื่อให้น้องๆ ที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย ได้เข้าไปเลือกอ่านได้ตามความสนใจ จากนั้นอย่าลืม.. ส่ง tag ต่อ

คำตอบผมง่ายๆ ครับ

ผมเชื่อว่าเด็กคิดถูกแล้วครับ ที่ทำอย่างนั้น ผมมีลูกแล้วลูกเลือกเรียนคณะที่จบมาแล้วจนผมคงคิดมากจนหัวหงอกเอาเหมือนกัน สิ่งที่ทำให้การเรียนวิศวกรรมคือการที่มีแต่เด็กที่คิดแต่เรื่องเงินมาเรียนเต็มคณะ

ง่ายๆ คือผมไม่ได้โทษเด็ก…..

สิ่งที่แย่ไม่ใช่การที่เด็กคนหนึ่งจะคิดแต่เรื่องเงินแล้วเข้ามาเรียนวิศวฯ แต่สิ่งที่แย่คือคณะที่เต็มไปด้วยแต่เด็กที่คิดแต่เรื่องเงิน

ทุกคนคิดเรื่องเงินแน่ๆ ครับ ผมก็คิด และทุกคนก็ควรคิด  บางคนอาจจะเป็นเหตุผลเดียวของการเรียน บางคนอาจจะเป็นเหตุผลที่สาม สี่ ห้า  มันไม่ใช่เรื่องผิด และไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้าค่อนคณะเต็มไปด้วยความคิดแบบนี้ ก็น่าสนใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมลองไล่ๆ ดู

• ระบบการแนะแนวที่อ่อนด้อยของบ้านเรา ไม่สามารถชี้นำเด็กและผู้ปกครองให้ส่งเด็กไปยังสายการเรียนที่เหมาะสมได้
• แนวทางการศึกษาประหลาดๆ ที่จำกัดสิทธิ์เด็กสายศิลป์ไม่ให้เข้าคณะสายวิทย์ จำกัดปริญญาตรีไม่ให้ต่อปริญญาโท บ้านเราเลือกผิดตอน ม. สามนี่ชีวิตจะไม่มีโอกาสแก้ไขกันเลยครับ
• การศึกษาสายอาชีพที่ภาพรวมยังอ่อนแอ วิศวกรคอมพิวเตอร์กว่าครึ่งจบมาก็ไปเป็นโปรแกรมเมอร์ ไม่ได้ออกแบบหรือใช้ความรู้ทางวิศวกรรมใดๆ ถ้าระบบการเรียนสายอาชีพ ถ้าจบปวศ. พร้อม SCJP ได้ ได้เงินเดือนสัก 25k แล้วจะเสียเวลาเรียนนานๆ ทำปริญญาไปทำไมกัน?
• สังคมที่บีบบังคับเด็ก โดยเฉพาะพ่อแม่

ข้อเสียที่เกิดขึ้นเพราะการที่เด็กคิดแต่เรื่องเงินมีเยอะมาก หลักๆ คือเสียบรรยากาศในการเรียน เด็กหลายคน ที่อยากเป็นโปรแกรมเมอร์แต่ต้องมาเรียนวิศวะ พอเจอวิชายากๆ และอาจจะไม่ได้ใช้เพราะจะเป็นโปรแกรมเมอร์ไม่ได้อยากเป็นวิศวกร ก็พาลไม่อยากเรียน แย่ลงไปอีกก็ซิกแซกหาทางให้ได้เกรดมาให้ได้ ความรู้ไม่ต้องสนใจเพราะไม่ได้ใช้อยู่แล้ว

ถ้าใครจำกันได้ เมื่อประมาณ 20 ปีก่อนเราคงได้เห็นป้ายโฆษณาโรงเรียนต่างๆ ว่ามีห้องซาวน์แล็ปอย่างนั้นอย่างนี้ สิบปีให้หลังมานี่ก็คงมีห้องคอมพิวเตอร์เพิ่มเข้ามา และกำลังเริ่มเห็นโฆษณาสระว่ายน้ำ สนามฟุตบอล ฯลฯ

แต่ให้ตายเถอะครับ โรงเรียนนะครับ โรงเรียน ไม่ใช่ค่ายฝึกนักกีฬา หรือศูนย์อบรมวิชาชีพ

ผมไม่รู้สึกแย่เท่าใหร่กับการที่ส่วนเสริมเหล่านี้จะถูกนำมาใช้ในการเสริมภาพลักษณ์บ้าง แต่การนำส่วนเหล่านี้มาโปรโมทโรงเรียน เราควรบอกให้ได้ก่อนว่าส่วนที่สำคัญที่สุดของโรงเรียนนั้นไปถึงไหนกันแล้ว

ส่วนที่สำคัญที่สุดคือครู….

ครูครับ โรงเรียน ต้องมีครู

โรงเรียนมันจะมีทางดีได้ไหม ถ้าครูแย่ไปก่อนซะแล้ว

อยากเห็นโรงเรียนสักโรงเรียนที่กล้าบอกได้ว่า

• คัดเลือกครูมาเป็นอย่างดี ทุกคนรักเด็ก มีแรงปรารถนาที่จะสอนให้เด็กได้ดี
• โรงเรียนเลี้ยงครูเป็นอย่างดี ครูทุกคนมีเงินเดือนมากพอสำหรับการดำรงค์ชีวิต ไม่ต้องอาศัยเงินสอนพิเศษ ไม่ต้องขับรถรับส่ง ไม่ต้องขายแอมเวย์
• ทำ KPI ชัดเจน ว่าสอนในเวลาที่น้อยๆ ให้เวลาเด็กเล่นเยอะๆ แล้วความรู้เด็กยังได้ในเกณฑ์มาตรฐาน ไม่ใช่เอะอะก็มีสอนพิเศษ มันมีทั้งวันเสาร์ ทั้งตอนเย็น ไม่รู้อะไรกันนักกันหนา

หวังว่าก่อนตายจะได้เห็นโรงเรียนอย่างนี้สักที่ในประเทศไทย…

The bad news was I told no one about that bad idea, as a result, no one ever warn me to spent some effort to develop other skills I would be need in future. Currently, all communication skills in English are equally important to me. I’m still have to read very much text but as much as I have to speak, listen and write. Nowever, with only strength reading skill, I found it quite suffer from lacking of other skills.

Fortunately, I love to watch films without any kind of translations in last few years. It gave me a lot of passion to develop listening skill and it was a quite good starting point to improve speaking, as well.

From now on, with full awareness of real world usage, I intend to fullfill those skill I missed to strengthen my weakness from when I was young. I am aware that developing those skill at this age is much more harder but no one ever died from learning, did not it?