สมัยผมเป็นเด็กนั้น ด้วยความที่โดนฝังหัวให้อ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่แปลกเลยที่ผมจะแบกหนังสือสัก 5 กิโลอยู่บนหลัง
ผมโตขึ้น และอ่านมากขึ้น อินเทอร์เน็ต และภาษาอังกฤษเปิดโลกกว้างให้ผมอย่างไม่น่าเชื่อ
ผมเคยอ่านหนังสือบางเล่มที่ผมไม่คิดว่ามันจะดีในแบบสุ่มๆ เพราะคิดว่าถ้ามันมีสักเล่มที่มันดีล่ะ เราจะปล่อยมันไปโดยไม่ให้โอกาสมันเลยอย่างนั้นหรือ
มาวันนี้ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป ผมพบว่าหนังสือที่ผมอยากอ่านมีมากเกินกว่าที่ผมจะอ่านได้ ความรู้ทั้งโลกมันมากเกินไป
ผมต้องยอมที่จะอ่านหนังสือในบางแขนงเพียงแค่ “หนังสือแนะนำ” ผมเริ่มต้องอ่านหนังสือบางเล่มเป็นบางบท ผมเริ่มบอกลาหนังสือที่ไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองได้เมื่อผมอ่านไปจำนวนหนึ่ง ผมไม่อ่านหนังสือ “ขายดี” หลายเล่มหากแน่ใจว่ามันไม่เข้ากับแนวทางของผม
ผมแก่แล้วสินะ
