ผมเล่นคอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิตคือ 8086 สมัยจอสีเขียวๆ ไว้เล่นเกมกบกระโดด จังหวะชีวิตผมพอเหมาะพอที่จะมีญาติเรียนอยู่มหาวิทยาลัยในช่วงที่ผมเป็นเด็ก เลยได้เข้าถึงเทคโนโลยีมากกว่าคนจำนวนมาก จุดที่น่าสนใจคือช่วงประถมปลายที่ผมได้จับเครื่อง 386SX เครื่องแรกในบ้าน หลักจากเล่นไปซักพักใหญ่ๆ แล้ว คนก็เริ่มถามกันว่าชิปอะไรจะมาแทนที่มันต่อไป สำหรับคนเล่นคอมโดยทั่วไปคงตอบได้ไม่ยากว่าก็ 486 แล้วก็ Pentium นั้นปะไร แต่เรื่องที่เราไม่ทันสังเกตกันคือ จริงๆ แล้วชุดคำสั่งในชิปรุ่นต่อๆ มานั้นไม่ต่างอะไรเลยจากชิป 386 ที่เราใช้งานกัน ชุดคำสั่งที่ว่านั้นชื่อจริงๆ มันคือ Instruction Set Architecture (ISA) เป็นการออกแบบในเบื้องต้นว่าโปรแกรมที่ไปรันบนซีพียูจะเห็นคำสั่งอะไร และรีจิสเตอร์ให้ใช้งานบ้าง โดยทั่วไปแล้วในช่วงเริ่มแรก คำสั่งเหล่านี้ก็ผูกติดกับการออกแบบฮาร์ดแวร์โดยตรง เช่นรีจิสเตอร์ก็มีเกือบๆ เท่ากับที่มีในซีพียู หรือคำสั่งก็เป็นคำสั่งที่สะท้อนความสามารถของ ALU ว่าทำงานอะไรได้บ้าง แต่ความนิยมอย่างล้นฟ้าของชิป 386 และลูกหลานของมันที่ใช้ ISA เดียวกันก็เรื่อยมา ทำให้โปรแกรมจำนวนมากที่เขียนในเครื่องรุ่นใหม่ๆ ในวันนี้ยังคงนำกลับไปใช้กับเครื่อง 386 ได้เหมือนเดิม (แต่อาจจะช้าจนรับไม่ได้) เรื่องน่าสนใจคือชิปตระกูล x86 ที่เราบอกว่ามันทำงานเข้ากับ 386 เช่น Core Duo [...]
I think about this from a few days ago. From a node in Blognone talking about the price of SMS is skyrocketted. It’s unreasonable expensive, no guarantee in any aspect you message may delayed forever. @sugree has been develop #jiblib quite a long time. It’s work well and cost competitive. From my aspect, #jiblib has [...]
เมื่อปีที่แล้วผมมีโอกาสไปท่องอีสานไปครึ่งภาค เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจคือป้ายเลี้ยวซ้ายผ่านตลอดนั้นหายไป เหลือแต่เลี้ยวซ้ายเมื่อปลอดภัย คำถามคืออะไรคือปลอดภัย?????? ถ้าผมเลี้ยวอย่างระวัง แล้วมีมอเตอร์ไซต์ออกมาจากซอย พุ่งมาชนรถผม ผมจะผิดกฏจราจรรึเปล่า แต่ถ้าผมไม่มีเบรก แต่ปาดซ้ายเลี้ยวไปไม่มองใครแล้วไม่ชน อย่างนั้นเรียกว่าปลอดภัยไหม ข้อเท็จจริงคือโลกนี้มีความเสี่ยง การกระทำที่ปลอดภัยที่สุดก็เกิดอุบัติเหตุได้ เช่นเดียวกับการฝากเงินที่ธนาคารที่ธนาคารก็เจ๊งได้เหมือนกัน สิ่งที่เราทำได้ไม่ใช่คาดหวังว่าจะทำทุกอย่างให้ปลอดภัย แล้วบอกกับท้องฟ้าว่ามันต้องปลอดภัยเพราะเราทำอย่างปลอดภัย หรือไปด่าว่าคนอื่นว่าประมาทเพราะเขาพลาดพลั้ง ทั้งที่เขาอาจจะทำอย่างปลอดภัยที่สุดแล้ว สิ่งที่เราทำคือประเมินอย่างระมัดระวัง เตรียมการถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ แล้วรับผลของการตัดสินใจอย่างเต็มภาคภูมิ
เวลาอ่านนิยายรัก คงเป็นเรื่องปรกติที่คู่แท้ในเรื่องจะสามารถสื่อใจถึงกันได้อย่างน่าอัศจรรย์ เธออาจจะมองท้องฟ้าเมื่อคิดถึงเขา และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เขาก็อาจจะมองไปที่เมฆก้อนเดียวกัน ความรักและความรู้สึกที่ดีของเขาและเธอเหมือนไม่มีอะไรมากั้นกลางได้ โลกความเป็นจริงไม่สวยงามเช่นนั้น ในความเป็นจริงแล้วขณะที่เธอกำลังมองท้องฟ้า เขาอาจจะกำลังทำงานหามรุ่งหามค่ำหรืออาจจะดูหนังสักเรื่อง ความโรแมนติคในหนังนั้นน่าซึ้งใจเพราะในโลกความเป็นจริงแล้ว เราคงอยากได้สัมผัสกับความรู้สึกเช่นนั้นนักครั้ง แต่กลับมาในโลกความเป็นจริง มันจะเป็นเรื่องดีจริงๆ หรือหากหัวใจของเราโหยหาใครสักคน เรามองท้องฟ้า แล้วถามฟ้าว่าอีกคนที่เราคิดถึงนั้นเป็นอย่างไรบ้าง ใครคนนั้นจะคิดถึงเราเหมือนกันบ้างไหม เรื่องน่าเศร้าคือ ไม่ว่าอีกคนนั้นจะมองไปที่เมฆก้อนเดียวกับเราหรือไม่ ฟ้าก็ไม่เคยบอกเราแม้แต่ครั้งเดียว….