ลองประมวลผลว่าเวลาคำว่า “ลูกผู้ชาย” มาเจอกับคำว่า “ศักดิ์ศรี” ผลที่มักจะเกิดขึ้นกับพระเอกนิยายไทยคือ… หาเรื่องตาย บุกป่าฝ่าดงไปหาหมู่มารโดยขาดสติ ทำร้ายคนที่รัก ทิ้งลูกทิ้งเมีย ทิ้งแฟน ทิ้งพ่อแม่ ฯลฯ ไปตามหาศักดิ์ศรี ทำลายอนาคตตัวเองทิ้งไปอย่างน่าเสียดาย ที่น่าสนใจคือนิยายส่วนมาก ไม่ว่าการกระทำ (s) ของพระเอกจะโง่อย่างต่อเนื่องแค่ไหน สุดท้ายแล้วพระเอกก็ยังคงเป็นพระเอกวันยันค่ำ สุดท้ายแล้วความรักศักดิ์ศรี (ซึ่งเป็นความดีจากมุมมองของพระเอกเอง แต่เป็นความเห็นแก่ตัวในมุมมองของผม) ก็จะดลบันดาลให้ทุกอย่างกลับมาเป็นสุขได้อีกครั้ง แต่ในชีวิตจริงแล้ว การกระทำของเราเอง มักจะส่งผลโดยตรงกับชีวิตของเราอยู่โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมันเสมอๆ ยิ่งกว่านั้นมันยังส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างโดยที่เราไม่มีสิทธิปฎิเสธความรับผิดชอบ มันคงดีกว่าถ้าเราจะกลับมามองคนรอบข้าง และชีวิตของเราที่ต้องอยู่กับมันจริงๆ แล้วให้ความสำคัญมันมากกว่าคำสองคำที่เรามองไม่เห็น
-
« Home
Contents