Above is my speech at BTD2. The others session is on the following list. Prepare Desktop Effect nUbuntu RELAX NG Emerging Technology OpenCARE WiMAX Oracle Enterprise Linux OLPC Debian Technology Intellectual Property ZWSP Erlang Road Ahead Special Thanks to Sugree and Kerberos for these video.
ผมลืมตาขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง มันถึงเวลาที่ผมต้องเดินทางจากบ้านไปทำงานตามปรกติ ในใจของผมเกิดคำถามขึ้นมาว่า เราจำเป็นที่ต้องเชื่อฟังกฎเกณฑ์ในชีวิตของเราเพียงใดกัน ทำไมเราจึงไม่มีสิทธิเลือกว่าในวันหนึ่งๆ เราจะดำเนินชีวิตของเราอย่างไร ชีวิตคนเราอาจจะถูกสอนให้อยู่ในกรอบตลอดมา จนนึกไม่ออกว่าถ้าวันหนึ่งแล้ว เราเลือกที่จะเดินออกจากกรอบนั้นจะเกิดอะไรขึ้น ทำไมเราจึงต้องไปทำงานในเวลาที่เราอยากนอนอยู่บนเตียง ทำไมเราจึงต้องนั่งทำงานล่วงเวลาขณะที่ครอบครัวของเรารอเราอยู่ที่บ้าน ทำไมเราหลายๆ คนเลือกที่จะทิ้งคนที่เรารักเพื่อไปจากกันไปไกล เพื่ออนาคตที่ดีกว่า ผมมองย้อนกลับไปสมัยเรียน ผมใช้เงินน้อยกว่าในตอนนี้มาก หากผมย้อนกลับไปใช้จ่ายเท่าในเวลานั้น เงินเก็บที่ผมมีอยู่จะให้เวลาว่างที่ผมจะทำอะไรตามใจได้นานเกินพอ แต่ผมก็ยังต้องทำงานหนักตลอดเวลา…. เราสร้างข้ออ้างสารพัดเพื่อที่จะบอกกับตัวเองว่าเราต้องทำงานหนักในวันนี้ เราอยากให้ครอบครัวสบาย เราอยากได้อิสระภาพทางการเงิน เราอยากได้รถ เราอยากได้ทุกอย่างจนเราลืมที่จะให้สิ่งที่เราอยากได้จริงๆ ในเวลาปัจจุบัน วันหนึ่งข้ออ้างเหล่านั้นก็กลายเป็นกฎเกณฑ์ในการดำรงค์ชีวิต และความต้องการของเราก็ลอยหายไปกับอากาศ ชีวิตคนเราไม่มีทางเลือกจริงๆ น่ะหรือ? หรือเราเองแหละที่ไม่กล้าที่จะเลือก
ผลจากการอ่าน comp.lang.python ทุกวัน เพราะติดมาตั้งแต่ตอนเริ่มฝึกเขียน ทำให้ได้เห็นกระทู้ประจำเดือนอยู่เรื่อยๆ ที่จะขึ้น Most Active Topic เสมอคือ ผมมาจากภาษา XXXX กำลังสนใจ Python แต่สงสัยว่าทำไม Python ถึงทำ YYYY ไม่ได้เหมือนในภาษา XXXX ผลพวงของคำถามประเภทนี้คือสงครามขนาดย่อมๆ ที่ดูน่าสนุกในสิบคำตอบแรก จะมีการขุดรากถึงเหตุผลเพื่อโต้ตอบกันอย่างเผ็ดมัน จนถึงคำตอบที่สามสิบ เหตุผลก็เริ่มหายไป กลายเป็นการจับผิดคำตอบของฝ่ายตรงข้ามกันชนิดคำต่อคำ จนถึงคำตอบที่ 150 ถ้ามีใครบ้าอ่านอยู่ก็แทบไม่มีความรู้อะไรเหลืออยู่ตรงนั้น การตัดสินใจครั้งหนึ่งที่สำคัญมากๆ ของ Blognone คือการตัดสินว่าเราจะไม่รับคอมเมนต์จากคนภายนอก ทุกคนที่จะคอมเมนต์ได้ต้องสมัครเป็นสมาชิกเสียก่อน การตัดสินใจครั้งนั้นเกิดขึ้นในขณะที่ Blognone ไม่ได้ใหญ่โตอะไรในเวลานั้นเรามีคนอ่านไม่ถึง 500 คนต่อวันเทียบกับกว่า 2000 คนต่อวันในตอนนี้ คอมเมนต์ในแต่ละข่าวที่เราได้น้อยกว่าห้าคอมเมนต์แทบทั้งสิ้น ข่าวจำนวนมากไม่มีคอมเมนต์เลยด้วยซ้ำไป แต่เราก็ติดสินใจกันว่าจะไม่รับคอมเมนต์จากคนอ่านทั่วไป เพือให้คอมเมนต์มีคุณภาพ แม้จนทุกวันนี้ เมื่อผมได้เห็นคำถามที่เจออยู่เรื่อยๆ ใน comp.lang.python ผมก็ยังคงเข้าไปอ่านมันอยู่เสมอ คำตอบแรกๆ มักเต็มไปด้วยการอ้างอิงถึง PEP ต่างๆ เหตุผลการตัดสินใจ [...]