Monthly Archives November 2006

me

OpenSource กับการคลอดก่อนกำหนด

ใช้โอเพนซอร์สแบบเต็มร้อยมาสองสัปดาห์แล้วพบความจริงหลายๆ อย่าง อย่างแรกคือผมเริ่มขี้กลัว หลังจากทำงานไปนานๆ และใช้คอมพิวเตอร์ทำเงิน แม้จะเป็นคนที่ติดตามความเปลี่ยนแปลงเสมอๆ แต่พอจะย้ายมาใช้ลินุกซ์ก็กลัวโน่นกลัวนี่อยู่นาน ทั้งที่ติดตั้งเข้าจริงๆ วันสองวันก็ใช้งานได้อีกเรื่องคือการสนับสนุนการใช้โอเพนซอร์สที่ยังไม่พร้อม มีผลเสียในระยะยาวมากกว่าผลดี เพราะความกลัวในข้อข้างบนเกิดจากความพยายามใช้ลินุกซ์ตั้งแต่ตอนเรียนปีสอง แล้วพบแต่ปัญหาตอนนี้ Ubuntu นั้นเวิร์คจริง แต่คงต้องเป็นระดับ Geek สักหน่อย ต้องขยันอ่าน UbuntuForums กันบ้างถึงจะแก้ปัญหาได้ แต่ด้วยความเร็วการพัฒนาระดับนี้ ไม่เกินต้นปี 2008 คงปฎิวัติให้ที่บ้านมาใช้กันได้ข้อสุดท้ายคือตอนนี้เริ่มคิดไม่ออกว่าจะเสียฮาร์ดดิสก์ 20 GB ไว้ให้วินโดวส์ทำไม เรื่องที่น่าคิดอย่างหนึ่งคือชุมชนโอเพนซอร์สควรมีการยอมรับว่าโปรแกรมใด พร้อมหรือไม่พร้อมที่จะให้เผยแพร่ไปใช้งานในวงกว้าง เช่นในสมัยก่อนที่มีการโปรโมท Pladao และ OfficeTLE ก็เป็นบทเรียนหนึ่งของความผิดพลาดในการโปรโมทโปรแกรมที่ยังไม่พร้อมจริงประเด็นตรงนี้เป็นเรื่องของการตลาดและ First Impression อาจจะต้องมีหน่วยงานมาพิจารณากันประมาณ OTOP 5 ดาวอะไรประมาณนั้น แล้วโปรโมทเฉพาะโปรแกรมที่มีผลกระทบเป็นวงกว้างมากๆ ได้รับความนิยมสูงๆ เพื่อให้มีชุมชนในการร่วมแก้ปัญหาให้แก่กันและกันอย่างจริงจัง ที่สำคัญคือเรื่องของ work-out-of-box ที่ต้องแก้ไขกันให้ได้ อย่างเช่น Ubuntu ก็อาจะทำเป็น Customized CD ที่คอนฟิกภาษาไทยไว้แล้วไปแจกจ่ายกัน ไม่ต้องให้ผู้ใช้ต้องไปเจอกับคำสั่ง sudo อะไรพวกนั้น [...]

ส่วนดี

บนรถไฟฟ้าที่คนแน่เป็นปลากระป๋อง รถเมลบนถนนที่ติดเป็นแพเหมือนลานจอดรถขนาดใหญ่ ชีวิตที่วุ่นวาย และจำเจ ผมนั่งนึกกับตัวเองว่าทำไมเราต้องมาทนอะไรกับเรื่องที่น่าเบื่อเหล่านี้ ผมหยิบเครื่องเล่นเอ็มพีสามขึ้นมา ฟังเพลงตามปรกติ แต่เว่บหนึ่งแล้ว ผมตระหนักได้ว่าเพลงที่ผมฟังอยู่นั้นไพเราะเพียงไร ผมนึกถึงละครที่ผมดูผ่านมา และนึกถึงหนังเรื่องต่อไปที่กำลังวางแผนจะไปดู นึกถึงหนังเรื่องที่ผมชอบ ผมตระหนักได้ว่าท่ามกลางความน่าเบื่อหน่ายจำนวนมหาศาลที่เราต้องทนอยู่กับมันทุกวัน มีเรื่องราวที่สวยงามและน่าจดจำมากมายที่ยังคงอยู่กับเราตลอดเวลา เพียงแต่เราเลือกที่จะมองข้ามมันไป เป็นเรื่องง่ายที่เราจะเพ่งอยู่กับความทุกข์ตรงหน้า ทั้งที่มีเรื่องที่สร้างความสุขมากมายอยู่รอบตัวเรา ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นนะ….

ระดับโลก

กินเนสบุ๊กต้องบันทึก ว่าเมืองไทยมีรัฐมนตรีที่สร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติได้เร็วที่สุดในโลก สามวันก่อนเค้าเป็นใครผมยังไม่รู้จักเลย….