มีเรื่องจะเขียนเยอะไปหมด แต่เขียนไม่ออกซักที อาการขาดแรงบันดาลใจกำเริบ…. มันน่ากลัวนะ เวลาที่แว่บหนึ่งแล้ว มีคำถามผุดขึ้นมาในสมองเราว่า “เฮ่ย ที่ทำมาทั้งหมดเนี่ย เพื่ออะไรกัน?” เรานั่งคิด นั่งหาคำตอบให้กับตัวเอง แล้วพบว่าหาคำตอบให้กับคำถามนี้ไม่ได้ มันน่ากลัว… ผมเคยอยากเป็นนักเขียนอยู่พักนึง แต่ถ้าพบว่าชีวิตยังขาดแรงบันดาลใจเป็นช่วงๆ อย่างตอนนี้ ผมคงได้ไปกินแกลบแน่ๆ ผมกำลังหาอะไรบางอย่าง มันคืออะไรกัน….
งาน เมือง วุ่นวาย เร่งรีบ หลีกหนี เปลี่ยนแปลง สงบ เรียบง่าย ถูกคอ ไมตรี ความจริง ฆาตกร โจร แยกจาก
คำพร่ำสอนแห่งความเป็นสุภาพบุรุษกังวาลในหัวของผมมาตลอดชีวิต ว่าเมื่อเราพ่ายแพ้ต่ออะไรบางอย่างแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่เราจะทำได้คือการยอมรับมันอย่างภาคภูมิ เราไม่ควรโกรธผู้ที่หยิบยื่นความพ่ายแพ้ให้แก่เรา แต่เมื่อถึงเวลาเข้าจริงแล้ว เราทำเช่นนั้นได้หรือ เราสามารถยิ้มให้กับผู้ที่ย้ำเตือนความพ่ายแพ้ของเรา แล้วหันหลังกลับไปเพื่อเริ่มต้นในการแข่งขันครั้งใหม่ได้โดยไม่ติดใจเขาจริงๆ น่ะหรือ ผมตั้งคำถามกับตัวเองในใจว่าผมกำลังโกรธกับอะไรกันแน่ มันมีใครผิดหรือที่ผมจะเป็นผู้แพ้ในครั้งนี้ แน่นอนว่าไม่มีใครผิด… แต่ผมก็ยังโกรธ ผมอยากล้างแค้นให้กับความแพ้ของผม ผมอยากให้คนอื่นนั้นลิ้มลองรสชาติของความพ่ายแพ้นั้นบ้าง ขณะเดียวกันผมก็แอบหวังว่าผมจะไม่ใช่ผู้แพ้ตลอดไป แต่การล้างแค้นนั่นเองแหละ…. ที่ตอกย้ำความพ่ายแพ้ตลอดเวลา
หลังจากดองมานาน ตอนนี้คงได้เวลาที่จะมานั่งดูโครงการ ZWSP จริงจัง ที่ต้องทำคงมี สรุป issue ทั้งหมดที่เจอในตอนนี้ เอาไฟล์ javascript ตัวล่าสุดขึ้น svn ที่ google code ซักที แก้ปัญหา konquerer ได้แล้ว (น่าจะใช้ wbr แก้ได้ แต่ยังไม่ได้ลอง) ทดสอบแนวทางแก้ปัญหา performance ใน forefox thai (อาจจะใช้ PRE tag ได้) พัฒนา zwsp editor ให้ดีๆ เป็นผู้เป็นคนพอแจกให้ชาวบ้านดูได้ ชุดหลังนี่เป็น optional (โดนดองไปอีกยาวแน่ๆ) อ่าน XPCOM ให้จบซักที บทสองมานานแล้ว ลง fontforge แล้วหัดใช้ บน win32 มันวุ่นวายมาก มีใครทำ msi installer ตูมเดียวจบมั๊ยเนี่ย ห้าข้อแรกสัญญากับตัวเองว่าจะเสร็จในเดือนนี้นะ [...]