สงครามการเมืองระอุๆ ในช่วงนี้ไม่ได้ทำให้คนที่ไม่สนใจการเมืองอย่างผมตื่นเต้นอะไร แต่ในฐานะที่เป็นคนอ่านหนังสือพิมพ์ที่คุณก็รู้ว่าฉบับไหน…. ให้ตายเถอะ เขียนกันดีๆ หน่อยไม่ได้หรือ อ่านแล้วรำคาญ อย่างอื่นผมรับได้หมด ถือว่าเป็นข่าว แม้จะเอนเอียงหรือไม่ยังไง แต่ก็มีข้อเท็จจริงที่เราควรรับรู้เอาไว้ แต่เจอพวกว่า “ไม่เข้าทำเนียบทำให้รถนักข่าวชนกัน” หรืออย่างของวันนี้ “ซื้อคอมแจกเผยแพร่เว็บโป๊” นี่มันอะไรกันเนี่ย ใช้อะไรเขียนออกมากันหรือ จรรยาบรรณคืออะไร เล่นเอาหงุดหงิด
บทความนี้่เป็นการถกประเด็นนโยบายการเขียนข่าวใน Blognone กับ mk ถ้าใครยังไม่ได้อ่านเรื่องนี้ แนะทำให้อ่านก่อนอ่านเรื่องนี้ ผมเป็นคนหนึ่งที่เชื่อว่าโลกอินเทอร์เน็ตทรงพลังเพราะทุกคนร่วมกันรับผิดชอบในส่วนของตนเอง นี่คือนโยบายที่ทำให้อินเทอร์เน็ตเติบโตได้นับแต่วันแรกที่กลาโหมสหรัฐสร้าง ARPANet เพื่อให้มันทนทานต่อการเสียหายไปบางส่วน ในกรณีที่ถูกโจมตีจากอาวุธนิวเคลียร์ มาในวันนี้ ผมยังเชื่อว่าโลกอินเทอร์เน็ตควรคงนโยบายเดิมเอาไว้ ที่จะให้ทุกคนเข้ามาร่วมรับผลประโยชน์จากมันดูแลในส่วนของตัวเอง โดยทุกคนอยู่ในกติกากว้างๆ ร่วมกัน เช่นมาตรฐานของ IETF หรือการแนะนำของ W3C ผมจำได้ถึงข้อสอบข้อหนึ่งสมัยเรียน ที่ระบุให้ทุกคนคอนฟิกหน้าจอเทอร์มินัล ไม่ให้มีแมสเสจมาขึ้นที่หน้าจอที่อาจจะทำให้การทำงานมีปัญหา ซึ่งในลินุกซ์เองก็มีคำสั่งอย่างนี้อยู่ เพื่อนผมคนหนึ่งแก้โจทย์ข้อนี้ด้วยการส่งแมสเสจไปหาทุกคน บอกว่าอย่าส่งแมสเสจมาที่แอดเดรสนี้…. ปัญหาแนวๆ นี้สร้างปัญหาขึ้นมาในโลกอย่างไม่รู้จบ สร้างกฏเกณฑ์ที่ไม่เป็นมาตรฐาน เพิ่มความสับสนรวมให้กับสังคมอย่างไม่รู้จบ ผมเชื่อว่า ถ้าคุณอยากได้ประโยชน์จากอะไร ก็เป็นหน้าที่ของคุณเองที่จะเรียนรู้มัน เช่นในกรณีที่สำนักข่าวเอเอฟพีฟ้องกูเกิลที่ทำการอินเด็กซ์เว็บของเอเอฟพี โดยบอกว่าได้เมลไปบอกกูเกิลก่อนฟ้องแล้ว ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว เอเอฟพีสามารถเขียน robot.txt ให้กูเกิลถอนเว็บออกจากกูเกิลได้โดยอัตโนมัติ มาในเรื่องที่ mk เขียนไว้ในบล็อกว่าการนำข่าวการรีลีสต์ ขึ้นก่อนเว็บเจ้าของทำให้ FTP ของดิสทริบิวชันนั้นเดือดร้อน ถ้าถามผมแล้ว.. ผมไม่เชื่อว่าคนระดับนักพัฒนาดิสทริบิวชันลินุกซ์จะหาทางปิดไม่ได้มีคนโหลดก่อนเวลาไมไได้ มีประเด็นแนบมาตอนท้าย อีกหน่อยคือเรื่องของข่าวลือ ผมเชื่อว่าข่าวลือที่เขียนอย่างเข้าใจว่าเขียนเรื่องอะไรอยู่ และเขียนโดยรับรู้ว่ามันเป็นข่าวลือ มีคุณค่ายิ่งกว่าข่าวที่ยืนยันแล้ว แต่เขียนโดยคนที่ไม่เข้าใจว่าตัวเองกำลังเขียนอะไรอยู่เสียอีก (หาอ่านได้ตามหนังสือพิมพ์ที่คุณก็รู้ว่าฉบับไหน) ข้อต่อมาคือ [...]
I’m Debian.
อุดมการณ์คืออะไร… เป็นเรื่องที่ผมสงสัยมาจนวันนี้ หลายครั้งที่ผมมองว่าอุดมการณ์นั้นคือคำพูดสวยหรู ของคำว่าบ้าคลั่ง เมื่อบอกอย่างนี้แก่คนที่บอกว่าตัวเองเป็นคนมีอุดมการณ์ ผมมักจะโดนกล่าวหาว่า “ไม่มีอุดมการณ์” ซึ่งก็อาจจะดีนะ… อุดมการณ์กินได้หรืออย่างไร มันทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือ ทำไมเราต้องสละสารพัดสิ่งเพื่อมัน ผมเคยเห็นสามี-ภรรยา ทะเลาะกัน พ่อ-ลูก ทะเลาะกัน เพื่อนเลิกคบกัน ก็เพราะคำๆ นี้ น่าสงสัยเสียจริง ว่าทำไมคำๆ หนึ่งถึงได้มีคุณค่ากับที่คนจำนวนมากจะสละสารพัดอย่างเพื่อมัน มันคืออะไรที่สำคัญกว่าบุพการีของเรา คู่ชีวิตของเรา ลูกของเรา เพื่อนของเรา รุ่นน้องของเรา มันคืออะไรกัน