Camera:EOS5 Lens: EF 20-35 USM Film: Konica200 Place: Kasetsart University.
วันนี้สั่งหนังสือมาสองเล่ม ค่อนข้างหนา
พี่คนหนึ่งเดินมาเห็น เลยพูดขึ้นว่าการเรียนเป็นการลงทุนที่ค่อนข้างแพง และมีความเสี่ยง
ค่อนข้างแพงคือ เราต้องเสียเวลาเรียน ค่าเรียน
ขณะที่ความเสี่ยงคือเรื่องที่เราเรียนน่ะ มันจะยังได้ใช้ไปอีกนานแค่ไหนกัน และสร้างรายได้กลับมาให้เราเท่าใหร่
ผมกลับไปมองหนังสือเล่มนั้นอีกครั้ง มันหนากว่า700 หน้า ใช้เวลาอ่านไม่น้อยกว่า 50 ชั่วโมง ขณะที่ไม่มีใครรู้ได้ ว่ามันจะสร้างรายได้ให้กับผมได้สักบาทหรือไม่
ผมเปิดหนังสือขึ้นอ่าน….
….เนื้อหามันสนุกดี….
ไม่ถึงปีก่อนหน้านี้
ผมยังนั่งกังวลว่ารายได้ผมจะเป็นเท่าใหร่
มันจะพอไหม
ความก้าวหน้าเป็นอย่างไร
ผมจะมีเงินเก็บพอในเวลาเท่าใหร่
ไม่ถึงปีเองสินะ…..
คุยกับรุ่นพี่คนหนึ่ง
ลิ่ว - พี่ครับ ผมจะเอา PageMaker กับ Word ออกแล้วนะครับ
พี่ - อ้่าว ทำไมล่ะ พี่ใช้อยู่นะ
ลิ่ว - มันผิดลิขสิทธิ์น่ะครับ
พี่ - ไม่เห็นเป็นไปเลย เค้าไม่มาจับหรอก
ลิ่ว - แต่มันผิดนะครับ
พี่ - เอาน่า พี่ใช้อยู่ ไม่เป็นไรหรอก
มันต่างอะไรกับการที่เราบอกว่าเราวิ่งราวมาเพราะเรา “ใช้” เงินอยู่ และตำรวจยังไม่มาจับเรา ทำไมความผิดต้องเป็นเรื่องของที่ว่าเราโดนจับรึเปล่า
ในความเป็นจริงแล้ว เราทุกคนรู้อยู่แก่ใจข้างในดีว่าอะไรผิดไม่ผิด เราแค่คิดง่ายๆ ว่าเรายังไมโดนจับ แล้วเราก็ยอมรับความผิดไปอย่างง่ายๆ
เรื่องของเรื่องมันคือความมักง่าย
มันเป็นเรื่องเดีัยวกับคนที่เอาหมากฝรั่งแปะบนกำแพงชาวบ้าน เรื่องเดียวกับคนทิ้งขยะข้างถนน และเรื่องเดียวกับคนทดเลขลงไปในหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุด
มันก็แค่นั้น