Category Archives: Uncategorized

The Wind Rises

ทั้งเรื่องมีแบรนด์เดียวคือมิตซูบิชิที่เป็นไปตามเนื้อเรื่อง ไม่มีโฆษณาแฝงบ้าบอครบ 90 นาทีเหมือนหนัง GTH 10/10

ว่าด้วยงานวิจัย

บ้านเราช่วงสิบปีที่ผ่านมา เริ่มอ้างอิงงานวิจัยกันมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับมีการวิจัยออกทีวีมาแล้วตอน GT200 แต่การอ้างหลายครั้งก็น่ารำคาญ เวอร์ และมั่วกันบ่อย เลยขอเขียนถึงสักที งานวิจัยไม่ได้แปลว่าเป็นจริง เป็นข้อแรกที่ต้องคิดไว้ตลอด การวิจัยเป็นการเสนอข้อเท็จจริงที่ศึกษามาได้ การตีพิมพ์งานวิจัย แปลว่าไปศึกษามา ได้ผลอย่างไร ศึกษาอย่างไร ก็บอกให้โลกรู้ ไม่ได้รับประกันว่ามันเป็นจริง การวิจัยแล้วไม่เป็นจริงเกิดขึ้นได้เสมอ เพราะหลายครั้ง ทำวิจัยน้อยเกินไป อ้างคนทั้งประเทศแต่สุ่มมาแค่สิบคนอะไรแบบนั้น ทำวิจัยมั่ว ส่งคนออกไปเก็บตัวอย่างแล้วไม่เก็บจริง เมกข้อมูล ทำวิจัยไม่รัดกุม เช่น อ้างคนทั้งประเทศแต่เก็บข้่อมูลจริงตรงอนุสาวรีย์ที่เดียว (ได้คนทำงานออฟฟิศแทบหมด) ซวย ฟ้าส่งมาให้ซวย ทำดีทุกอย่างแต่ข้อมูลที่ได้มามันไม่ตรงกับส่วนใหญ่จริงๆ งานวิจัยที่เราเรียนกันในตำราโดยมองว่าเป็นเรื่องจริง ส่วนมากเป็นงานวิจัยที่ถูกยืนยันซ้ำไปมา มีการวิจัยซ้ำเพื่อยืนยันผล มีการนำข้อสรุปไปใช้งาน ฯลฯ อย่างต่อเนื่องแล้วยังไม่เจออะไรขัดแย้ง ก็เลยเชื่อว่าเป็นจริง งานวิจัย้เกือบทั้งโลก มีหัวข้อแคบมาก เพราะการทำวิจัยจริงๆ ใช้เวลาระดับเดือนเท่านั้น หัวข้อใหญ่ๆ ระดับพลิกโลก นานๆ จะเกิดทีเท่านั้น แต่งานวิจัยเล็กๆ เกิดขึ้นทุกวัน งานวิจัยเล็กๆ คือหัวข้อจำกัด สำรวจคนเฉพาะบางกลุ่ม สำรวจพื้นที่เฉพาะ กรณีเฉพาะ เวลาเฉพาะ มันอาจจะเป็นเงื่อนงำให้ไปวิจัยใหญ่กว่านั้นได้ แต่นำข้อสรุปของงานวิจัยเล็กๆ […]

CRM

CRM เป็นซอฟต์แวร์ระดับองค์กรที่มูลค่าสูง หลายองค์กรที่เราด่าๆ ว่ากระบวนการแก้ปัญหาลูกค้ากากๆ ทุกวันนี้ส่วนใหญ่ลงซอฟต์แวร์ CRM มูลค่าหลายสิบหลายร้อยล้านมาแล้วทั้งนั้น ราคาแพงที่ลงไปไม่ใช่ราคาที่ไม่สมเหตุสมผลซะทีเดียว (ไปดูสเป็คแล้วจะหนาว) แต่เอาเข้าจริงแล้วของพวกนี้ที่ลูกค้าต้องการจริงๆ ก็มีไม่กี่อย่าง ติดตามเคส ลูกค้าโทรหรือติดตามเข้ามา ต้องไม่ถามซ้ำ เรื่องยังไม่คืบไม่เป็นไร แต่ call center ทักได้ “อ้าว คุณ XXXX ที่ทำเรื่องขอคืนเงินใช่มั๊ยคะ” แค่นี้ก็น้ำตาไหลแล้ว ถ้าจะเทพมากๆ ก็ให้ case id ลูกค้าไปเลย ค้นหาลูกค้า ลูกค้าอาจจะติดต่อมาหลายทาง ส่งเอกสารทางอีเมล โทรมา complain ฯลฯ CRM จัดรวมให้อยู่ในคนๆ เดียวกันซะ อีกคนมารับงานจะได้เห็นว่าลูกค้าเดินเรื่องถึงตรงไหนแล้ว ติดตามสัญญากับลูกค้า จะโทรกลับในกี่วัน จะแก้ปัญหาในกี่วัน ฯลฯ ทำได้ไม่ได้ ติดตามลูกค้าซะ โทรไปขอโทษขอโพยว่ากำลังทำอยู่อะไรว่าไป ของพวกนี้เอาเข้าจริงใช้ bug tracker ดีๆ สักตัวก็พอ ที่เหลือจะมีหน้าจอวิเคราะห์สารพัดไว้ทีหลัง ถ้า call center […]

วิกฤติโปรแกรมเมอร์

เห็นพูดกันบ่อยตามเว็บ โปรแกรมเมอร์ไม่ได้หายไปจากสังคม ไม่ได้ลดลงหรือเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ตรงกันข้าม ในยุคหนึ่งแล้วงานโปรแกรมเมอร์กลายเป็นงานระดับล่างสุด (เงินน้อย งานหนัก สายก้าวหน้าคิดไม่ออก) ด้วยซ้ำ จะมีดีบ้างคือรับงานนอกได้ง่าย งานมากขึ้นเรื่อยๆ ปริมาณโปรแกรมเมอร์ที่ “ทำงานได้เลย” ก็ยังคงมีจำกัดอยู่ เพิ่มไม่ทัน ค่าแรงก็เพิ่มไปเรื่อยๆ คนที่มีอยู่เริ่มได้ offer ที่ดี หรืองานมีเยอะบางทีเบื่อๆ อยากจะเปลี่ยนงานซะก็ทำได้ ทั้งหมดนี้ “ไม่ใช่” วิกฤติ โปรแกรมเมอร์ไม่ได้หายไปนับหมื่นคนในวันเดียวแบบนั้น ปัญหามีสองอย่าง คือ ค่าแรงที่นายจ้างคาดหวัง กับคุณภาพที่นายจ้างคาด โอกาสที่จะเจอเด็กคุณภาพดีๆ ในค่าแรงที่นายจ้างจำนวนมากคาด น้อยลงเรื่อยๆ มีบ้างหากมีเหตุผลพิเศษบางอย่าง เป็นกรณีไป ไม่ว่าจะเป็นบ้านใกล้ คุยกันถูกคอ สวัสดิการดี ให้หุ้นบริษัท ฯลฯ แต่โอกาสรวมๆ ก็ดูจะน้อยลงเรื่อยๆ ทางแก้ตรงไปตรงมา คือ ค่าแรงตลาดมันเพิ่ม ก็เพิ่มค่าตอบแทนให้เท่าตลาดเพื่อให้แข่งขันได้ แนวทางแบบอยู่ยาว ต้องทำงานกันตลอดชีวิต มีน้อยลงเรื่อยๆ คงคาดหวังกันได้น้อยลงแล้วในยุคนี้ ในแง่หนึ่งไทยเราก็ไม่เคยมีวัฒนธรรมรับประกันงานตลอดชีวิตเหมือนกัน ก็แฟร์ๆ กันทั้งสองฝ่าย จับเด็กมาเทรน ถ้าเด็กเทรนแล้วขึ้น ก็ให้ตามสัดส่วนที่แข่งขันได้ […]