เคยฝันไว้ว่าถ้าวันนึงมีบ้านแล้ว เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในบ้านที่ใหญ่ๆ ควรมีล้อ จะได้แก้ไขแปลนบ้านได้ตามใจชอบภายในสิบนาที อันนี้เก็บไว้เป็นชิ้นแรก… จริงๆ แล้วตรงที่หมุนนี่ยังไม่ถูกใจเท่าใหร่ มันเปลืองที่เวลาจะตั้งหลายๆ ตู้ข้างๆ กัน ไว้ว่างๆ ลองออกแบบดู
ลิ่ว – สงสัยว่ะ น้อง – อะไรพี่ ลิ่ว – ถ้าเกิดพวกนี้แม่ง สอบตกกันหมดขึ้นมา มันจะเรียกร้องใครรับผิดชอบว่ะ ระหว่างรัฐบาล กับพันธมิตร น้อง – โอ้ย จะให้ใครรับผิดชอบพี่ พวกมันนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบกันเอง ลิ่ว – เออ จริง
@celerchan เขียนใน Tumblr ว่าทำมันยาก (จนเขียนตำราได้เลย) มาไล่ดูดีกว่า Geek ส่วนมากบ้างาน แม้ตัวเค้าเองจะมองว่าไม่ใช่งานก็เถอะ สาวที่ไหนจะมาเข้าใจว่าเขียน python เล่นๆ กับเขียน java ที่ทำงานมันคนละเรื่องกัน พูดไม่รู้เรื่อง ถ้าใครไป barcamp แล้วได้ไปนั่งกินข้าวหลังเลิกงาน เอาสาว non-geek ไปนั่งฟังมุกตลกแล้วจะเห็นว่าเป็นมุกสลดซะเยอะมาก ตัวงานเองเวลาก็บ้าๆ บอๆ อยู่แล้ว เข้างาน 11 โมง เลิกสามทุ่ม ห้างปิด หนังหมดรอบ สัญญาไว้ว่าจะพาไปดูแล้วไม่ได้ไป วันเสาร์ on call อีก ต่อจากข้อเมื่อกี๊ ก็เลยนอนดึก (โคตร) อีก สนุกกับการเถียง เวลาถกกันแบบเถียงแล้วพวก Geek จะรู้สึกว่ารู้จักกันมากขึ้น เข้าใจการใช้เหตุผลของอีกฝ่าย แล้วสาวเจ้าก็จากไป หลุดจากงานมาได้ ก็ย้ำคิดย้ำทำ Geek มักชอบทำอะไรอย่างเป็น pattern เช่นอ่านหนังสือตลอดเวลา (ที่ไม่อยู่หน้าคอม) เขียนโน่นเขียนนี่ไปเรื่อยๆ ฯลฯ [...]
หลังจากรอมานานแสน ในที่สุดมันก็มา ไม่ใช่ Android ไม่ใช่ Dell E ไม่ใช่ X200 Tablet แต่มันคือ ไอติมรสมะนาว ให้ตายเถอะครับ กว่าจะออกมาได้ ต้องไปกินในร้านอยู่นานเท่าใหร่ ลูกละ 10 บาทเนี่ย อันนี้ 69 บาท 725 กรัม กินกันให้สนุก จริงๆ แล้วถ้าใครเคยไปกินหมูกะทะกับผมก็จะเห็นว่ามันโซ้ยไอติมพอๆ กับหมูอยู่แล้วนะ