Archive for the ‘ personal ’ Category
ผมไปร้านกาแฟบ่อยมาก เนื่องจากมันให้อารมณ์สุนทรีย์ในการทำงานดีกว่าการนั่งจับเจ่าอยู่ที่บ้านพอสมควร ปัญหาคือร้านกาแฟดีๆ นั้นหายากยิ่ง ดังนั้นถ้าคุณทำร้านกาแฟแบบอยากให้ผมสรรเสริญ… ที่จอดรถ ถ้าอยู่ในห้างก็คงไม่มีปัญหา แต่ถ้านอกห้างช่วยเลือกทำเลที่จอดรถง่ายๆ นะครับ ในปั๊มก็โอเค อินเทอร์เน็ต ยังมีร้านไหนไม่มีบริการมั่ง หามาติดซะดีๆ ปลั๊กครับพี่น้อง ปลั๊ก อยากให้มีทุกโต๊ะ แต่เอาจริงๆ ขอทั่วๆ ร้านหน่อยก็ประเสริฐมากแล้ว ที่นั่งพอเพียง และเพียงพอ ที่นั่งหรูแต่โต๊ะไม่พออย่าง True Coffee นั้นบางทีก็เสียดายตังค์ค่าทำบัตรนะ กาแฟอร่อย สุดท้ายยังไงซะ คุณก็เป็นร้านกาแฟนี่ สุดท้ายอยากขอหัวหน้าไปนั่งเขียนโปรแกรมในร้านกาแฟมากครับ มันจะมีวันนั้นมั่งไหมนี่… [ READ MORE ]
ตลาดอตก. หรือองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร เป็นตลาดที่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นตลาดต้นแบบให้กับตลาดสดอื่นๆ ทั่วประเทศ น่าเสียดายไปหน่อยที่หลายปีหลังจากสร้างตลาดนี้ ตลาดแห่งนี้ยังคงความเป็น “ต้นแบบ” อยู่ไม่รู้คลาย ทั้งที่ตัวตลาดไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก มันต้องกลายเป็นตลาดธรรมดาได้แล้วสิ มันถึงจะสำเร็จน่ะ…. ช่างมันก่อน ประเด็นคือวันนี้ต้องไปธุระย่านที่ทำงานที่ไปอยู่ทุกวันกับที่บ้าน แต่เนื่องจากธุระไม่นานนัก เลยมีเวลาเอ้อระเหย ก็เลยพาที่บ้านไปช๊อปซะ จริงๆ แล้วจุดมุ่งหมายหลักของทริปนี้คือร้านส้มตำที่แข่งได้รางวัลอะไรสักอย่าง แต่เนื่องจากหิว เลยไม่มีการหยุดถ่ายภาพ และเมื่อวานมีน้องมานั่งบ่นเรื่องอยากกินขนมไทย (ที่มันมีอยู่หลายร้านมาก) เลยถ่ายรูปมาฝากโดยจริงๆ แล้วซื้อมาแค่ “ไม่กี่” อย่างเท่านั้น เปิดโรง เอา “อ้วน” เข้าว่า ลูกชุบ ของโปรดครับ แต่ข้าวเหนียวนี่ตัวอ้วนของแท้เลย เป็นแผง… นี่อีกแผง… ปิดท้ายอีกหน่อย (เห็นแมลงวันในรูปด้วย – -”) ร้านขนมไทยที่นี่จะมีประมาณสามสี่ร้าน แต่ที่ใหญ่ๆ คือร้านขนมไทยเก้าพี่น้อง เอาจริงๆ แล้วผมก็ไม่เคยกินเหมือนกันเพราะดูราคาแพงพอสมควร แต่เหมือนทางร้านจะเน้นจัดขนมงานแต่งงานซะหนักมาก เรื่องสวยนั้นไม่ต้องกลัวเลย เรื่องอร่อยไม่แน่ใจครับเพราะไม่ได้ซื้อ เดี๋ยวพลังงานจะเกินโควต้า ส่วนของอีกกลุ่มคือของคาวครับ ตลาดที่นี่ดีมากที่โต๊ะเก้าอี้พอเพียง และเพียงพอมาก ไม่ดีเท่าศูนย์อาหารในห้าง แต่ดีในระดับที่ว่า ถ้าตลาดแถวบ้านเป็นงี้ผมคงเดินตลาด… แต่วันนี้ก็ไม่ได้กินอะไรเลย เอารูปมาให้ดูอย่างเดียว กุ้ง… (โลละ 400 ได้) ซาชิมิ (ซื้อแล้วสั่งแล่ได้เลยครับ) อันนี้ของทำสำเร็จ เริ่มขี้เกียจเขียนต่อ ขอตบท้ายด้วยรูปแบบสุ่มๆ กันมานะครับ [ READ MORE ]
เนื่องจากเดือนนี้เขียนบทความลง e-Commerce กับเค้าด้วยหนึ่งบทความ เลยถูกขอให้ใส่รูป ปรกติแล้วผมไม่ค่อยใช้หน้าตัวเองลงเว็บเท่าใหร่ แต่ไหนๆ มันลงหนังสือไปแล้ว ก็เลยเปลี่ยน Avatar ไปทั่วเลยซะทีเดียว รูปนี้มันแนวไปม่ะ? [ READ MORE ]
ว่ากันว่า ความรักที่แท้นั้นเป็นความรักที่เพื่อคนอื่น ส่วนความรักที่เอาเข้าตัวอย่างเดียวนั้นจะกลายเป็นความเห็นแก่ตัวไป หนังรักเรื่องหนึ่งที่อยู่ในหัวผมอยู่เสมอคือเรื่อง As Good as It Gets มันเป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่เป็นโรค [OCD](http://en.wikipedia.org/wiki/Obsessive-compulsive_disorder) ทำให้ตัวเขาเองมีความคิดในแง่ลบ และพูดอะไรต่อมิอะไรในแง่ลบตลอดเวลา แล้วชายคนนี้ก็มีความรัก… สปอยกันดื้อๆ ว่าหนังเรื่องนี้จบ Happy Ending แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เรื่อง [As Good as It Gets](http://en.wikipedia.org/wiki/As_Good_as_It_Gets) นั้นให้มุมมองที่คล้ายๆ เรื่อง “เวลาในขวดแก้ว” แต่เป็นมุมมองของความรัก ทั้งสองเรื่องจบแบบมีความสุขโดยที่ถ้าใครดูในเนื้อหาแล้ว อุปสรรคของความสุขที่มีมาตลอดเรื่องนั้นไม่ได้หายไปไหน Melvin ซึ่งเป็นพระเอกนั้นพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเอาชนะอาการของเขาเองที่ทำให้เขาพูดสิ่งต่างๆ ที่เลวร้าย ชนิดที่ว่าผู้หญิงคนไหนได้ยินคงร้องไห้ตลอดเวลา นางเอกคือ Carol นั้นก็รับรักของ Melvin โดยตระหนักดีว่าเขาจะไม่สามารแก้ปัญหาของเขาได้ดีไปกว่านี้อีกแล้วดังชื่อเรื่อง (ดีเท่าที่จะทำได้…) ในโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์ ไม่มีเลย เราทุกคนล้วนมีข้อเสียบางอย่างที่ทำให้คนที่เรารักเจ็บปวดได้เสมอ ดูจะเป็นความขัดแย้งที่แปลกประหลาด ขณะที่เรารักคนๆ หนึ่งแล้วอยากให้เขามีความสุข เราพบว่าตัวเราเองนั่นแหละที่ทำให้เขาทุกข์อยู่ด้วย แน่นอนไม่ใช่ความรักทุกครั้งจะเป็นเช่นนี้ คู่รักหลายคู่เลือกที่จะจบความสัมพันธ์เพื่อจะจบความเจ็บปวดนั้น ดูเหมือนว่าจะไม่มีเส้นแบ่งใด บอกได้ว่าตรงไหนกันที่ความสัมพันธ์หนึ่งๆ จะไปต่อ หรือจะจบลง เพราะทุกความสัมพันธ์นั้นเองก็มีด้านที่เลวร้ายอยู่ด้วยกันทั้งนั้น เราเลือกที่จะแลกเปลี่ยนกันระหว่างความสุขและความทุกข์ที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์เหล่านี้ เพราะมันเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าเท่านั้นหรือ? [ READ MORE ]