เคยไปเข้าห้องสมุดที่เืมืองนอก คนที่เข้ามาใช้บริการรู้สึกวัตถุประสงค์เคาต่างจาก ที่ประเทศเรานะครับ โดยมาก เห็นคนที่เข้ามา ใช้ห้องสมุดเป็นที่ค้นคว้า สังเกตดูโดยมาก มักไม่มีหนังสือเล่มเดียว ในขณะที่ห้องสมุดแถวบ้านเรา คือที่อ่านหนังสือ

ผมรู้สึกไปเองหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่ทบทวนดู ก็สรุปคร่าวๆ ให้กับตัวเองว่า ภาพในใจของเรากับคนต่างประเทศในเรื่องห้องสมุดมันไม่เหมือนกันแฮะ

ปัญหาของรถไฟฟ้าน่าจะอยู่ ควรจะมีเวลาในช่วงไหนบ้างมากกว่า เพราะบางช่วงคนใช้น้อย บางช่วงคนใช้มาก ในขณะที่ทุกคนพยายามไปถึงที่หมายให้เร็วที่สุด

แต่ปัญหาจริงๆคือ ได้คุณภาพมาแล้ว ปฏิบัติตามแน่รึเปล่า

รึบางที อาจจะตั้งใจวัดคุณภาพ ในแง่ที่ทำให้ตัวเองไม่ต้องทำงานเพิ่ม แต่แรกอยู่แล้ว ???

แต่กับรถไฟฟ้าที่กรุงเทพนั้น มันมีเที่ยวที่บ่อยมากแบบ 3 นาทีมาขบวน ดังนั้นการโปรโมทเรื่องการตรงเวลาอาจไม่ค่อยตรงจุดเท่าไหร่ เพราะมันไม่จำเป็น ส่วนรถใต้ดินนั้น ผมเคยขึ้นหนเดียว เพราะไม่มีธุระจะไปแถวที่รถใต้ดินผ่านเลย ก็ขอ no comment เพราะไม่รู้ว่ามันมีเหตุขัดข้องหรือสาย หรือ… บ่อยหรือเปล่า

การที่เข้าป้ายตรงเวลาสำหรับระบบขนส่งแบบรางนั้นสำคัญมากเลยนะครับ ทั้งเรื่องการระบายคนจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่ง

ที่สำคัญคือลดความเครียดได้มากกว่า คือรู้ว่าจะถึงเมื่อไหร่ นัดเวลากันได้ ถึงจะช้า จะแน่น แต่ก็ชัวร์

ิbow: ICE พึ่งรู้ตัวว่าระบบรางไม่ได้ดีไปกว่าอังกฤษ มัวแต่นั่งหัวเราะอังกฤษอยู่ ตอนนี้ต้องมาแก้ไขระบบราง เปลี่ยนหมอนรางรถไฟกันให้วุ่น รถไฟช้าไปเป็นหลาย ชั่วโมงทีเดียว

ที่ฮัมบวร์กในเมือง มีคนขับรถเมล์เคยเล่าว่าถูกตำหนิเพราะเรารถไปเทียบท่าช้าไป 10 วินาที

ค่อนข้างเข้าใจบรรณารักษ์นะ เวลามีคนนอกมาใช้ของในห้องแล็บเรา ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ ของเรา และขอก็ไม่ค่อยได้ใช้ ผมก็หงุดหงิดน่ะ ดีหน่อยที่ภาคฯ ค่อนข้างรวย เอ่ย ปากคำเดียวก็ได้ของใหม่ แต่ที่เยอรมันหนังสือหายาก เขาไม่ให้ยืมออกนอกห้องสมุด นะ