เจ้าของ

เขา – คุณ​หนี​จาก​เธอ​มา​ทำไม​กัน

เรา – เพราะ​เธอ​ไม่​ได้​เป็น​ของ​ผม

เขา – คุณ​จาก​เธอ​มา​เพราะ​เธอ​ไม่​ได้​เป็น​เจ้า​ของ​เท่า​นั้น​น่ะหรือ

เรา – ใช่ ทำไม​ต้อง​มี​เหตุผล​อะไร​มากกว่า​นั้น​ล่ะ

เขา – คุณ​แค่​อยาก​เป็น​เจ้า​ของ​เธอ​เท่า​นั้น คุณ​กล้า​เรียก​ความ​รู้​สึก​นี้​ว่า​รัก​หรือ

เรา – ความ​รัก​น่ะไม่​ต้อง​การ​เป็น​เจ้า​ของ​จริงๆ หรือ

เขา – จริง​สิ ความ​รัก​ที่​แท้​จริง​ต้อง​ไม่​เรียก​ร้อง​อะไร

เรา – คุณ​เคย​โกรธ​คน​ที่​คุณ​รัก​ไหม

เขา – เคย​สิ

เรา – ครั้ง​ที่​คุณ​โกรธ​เธอ​มาก​ที่​สุด ทำไม​คุณ​ถึง​โกรธ​เธอ

เขา – เพราะ​เธอ​ทำ​ให้​ตัว​เอง​เดือด​ร้อน ทำ​ให้​ผม​เป็น​ห่วง​เธอ​มาก

เรา – คุณ​โกรธ​เธอ​ที่​เธอ​ทำ​ให้​ตัว​เอง​เดือด​ร้อนงั้นหรือ

เขา – ใช่

เรา – แล้ว​คุณ​ต่าง​อะไร​จาก​ผม

เขา – ต่าง​สิ ผม​หวัง​ดี​กับ​เธอ

เรา – คุณ​ก็​แค่​อยาก​ให้​เธอ​เป็น​อย่าง​ที่​คุณ​อยาก​ให้​เธอ​เป็น มัน​ก็​ไม่​ต่าง​อะไร​กับ​ที่​ผม​อยาก​เป็น​เจ้า​ของ​คน​ที่​ผม​รัก​หรอก

Comments 5

  1. hyden wrote:

    อ่านแล้วมันรู้สึกแปลกๆ ว่ะลิ่ว

    Posted 10 Oct 2006 at 9:44 am
  2. mook wrote:

    แปลกจริงๆด้วย…

    Posted 10 Oct 2006 at 6:13 pm
  3. koh wrote:

    เอาเป็นว่าผมเข้าใจนะ ว่าจะสื่ออะไร

    เราทุกคนก็ต่างเห็นแก่ตัวทั้งนั้นแหละ….

    Posted 10 Oct 2006 at 11:56 pm
  4. โมจิ wrote:

    ความรัก เห็นแก่ตัว ทั้งนั้นหรือ

    Posted 20 Oct 2006 at 6:21 pm
  5. พี่ไท้ wrote:

    รักเหมือนโคถึกที่คึกพิโรธ ความรักเช่นนั้นให้โทษ จะไปโกรธโทษรักไม่ได้ ไม่ใช่บุพเพ สันนิวาสแน่ไซร้ รักจึงได้แรมราน

    Posted 21 Oct 2006 at 9:53 pm

Post a Comment

Your email is never published nor shared.